Ben kimim…?

Aslında şu anki satırları yazmamın tek nedeni bir şarkının sözleri yada o şarkı sözlerinin beynimdeki bastırılmış düşünceleri tetikleyip meydana çıkarması yada bunun gibi bişeyler…şarkıda diyorki…unutmak o kadar kolaymı sandın yolların bana aşktır artık…bi çoğunuz şarkıyı biliyor yada bilmiyor….unutmak gerçekten kolaymı insan gerçekten unuturmu…aslında unutmaz değer verdikleri ve vermedikleri şeklinde ikiye ayırıp beyninin bi köşesinde hep saklar değer verdiklerini hatırladığı anda sebepsiz alakasız bir anda bile yüzünde kocaman bir gülümseme yayılır..değer vermedikleri ve onu üzenleri hatırladığında ne olur düşünün öyle bir an ve aynaya bakın işte o görüntü meydana çıkar..sevdiklerimizi vazgeçemediklerimiz ar bide onlar ne yaparlarsa yapsınlar ayrıcalıklı kaliyorlar hayatımızda kalbimiz kırdıklarında, kocaman bir gülümsemeye sebep olduklarında kırılıyoruz belki ama garip bir şekilde aynı yerde kaliyorlar…hakediyorlarmı o herkese göre değişir tabi…unutmuyoruz aslında sadece üzerine yeni şeyler eklendikçe beynimizde biraz daha geri köşelere itiyoruz onları bazıları ise bizi çok mutlu edenler hani derlerya tarifi mümkün olmayan duygular yaşatanlar…yada telafisi mümkün olmayacak şekilde kalibimizi kıranlar işte onlar hep baş sırada kalıyorlar belkide işin özü bu hani derlerya sevgi kadar nefret de bizi hayatta ve ayakta tutan duygudur diye işte bunu anlatıyor.bu şarkıyı söyleyen arkadaşın bir şarkısı daha var söyle der …vakti geldi ayrılığın ne yapsak boş …..kaçınılmaz sonlar engelleyemeceğin zamanlar bazı şeyler biz ne yaparsak yapalım olmak zorunda sevdiklerimizden ayrılmak zorundayız yada onlar bizi bırakmak zorunda hep niye oldu dersin suçlayacak birini ararsın acaba dersin olabilirmiydi yapabilirmiydim hep aynı süreç başlar bu duyguların ardından bir dönem hep keşke yada olabilirmiydi’lerle idare edersin taki gerçek beynine tamamen oturana kadar….galiba biraz zaman lazım gideni yada gitmek zorunda kalanı anlamak için…..sonuç ta bir iz bırakanlar yada hatırlanmayı hakedenler herzaman kocaman bir tebessümle karşılanırlar yada hatırlanırlar….

unutmak gerçekten kolay değil ne olursa olsun ama vakti gelince unutulmasa hanı derlerya hayat devam ediyor işte…..unutulmamak ve kocaman bir tebessümle hatırlanmak dileğiyle….