Ben kimim…?

Ben şu an küresel olarak ısınmayan, sokaklarında gece vakti rahatça dolaşabildiğim,türban ergenekon olmayan,tutuklandığı için ömrünün son bir senesini hapishanede geçiren son nefesinde neden böyle olduğunu bilmeyen insanların olmadığı,sokaklarında polislerin vurulmadığı bir türkiye hayal ediyorum…ama galiba sadece hayal ediyorum…olmayacak diyebiliyorum ardından bir ATATÜRK daha gelmeyecek dünyaya çünkü  ama niyede umudumu kaybetmeyip bu cümlelerin sonuna bide kimbilir diyebiliyorum ümit ediyorum kimbilir belki birgün…insanların piramit gibi yukarıdan aşağıya sıralanmasından nefret ediyorum herkesin yaşamaya hakkı var şartları biraz daha kötü olanlara ikinci insan sınıf muamelesi yapılmasından herkesin de bu davranışı özenerek tekrarlamasından vs vs…..insanlık kayboluyor kötüsüde bu istemeden değil isteyerek oluyor yavaş yavaş kendi öz değerlerimizi yine kendimiz reddediyoruz. beğenmiyoruz bundan çok zaman önce yapılması hiç hoş karşılanmayan şeyleri şimdi göğsümüzü gere gere yapıyoruz dile getirip savunabiliyoruz..modernleşme dedikleri bu olsa gerek değilimi devir ileri görüşlü olma devri peki türkler olarak biz değerlerimiz koruyarak çağ atlasaydık olmazmıydı kendi bindiğimiz dalı kesmeden yapamazmıydık…yada bilmiyorum belki ben çok fazla düşünüyorum şaçlarım dökülecek bu yüzden:)))keşke başka toplumlara başka nedenlerde özenseydik mesela bizimde yaşam şartlarımız onlar kadar iyi olsaydı,okumak için bir sürü sınava girmek zorunda kalmasaydık,kişi başı gelir daha çok olsaydı başımızdakiler yumurta ,gemicik almak yerine ülkeyi yönetseydi daha iyi olurdu…ama yinede herkes değilse bile hala özünü kaybetmeyenler var bunları görebiliyoruz hala etrafımızda onlar…işte o zaman henüz ümit var deyip gülümsüyoruz umarım gerçekten vardır….

Aslında şu anki satırları yazmamın tek nedeni bir şarkının sözleri yada o şarkı sözlerinin beynimdeki bastırılmış düşünceleri tetikleyip meydana çıkarması yada bunun gibi bişeyler…şarkıda diyorki…unutmak o kadar kolaymı sandın yolların bana aşktır artık…bi çoğunuz şarkıyı biliyor yada bilmiyor….unutmak gerçekten kolaymı insan gerçekten unuturmu…aslında unutmaz değer verdikleri ve vermedikleri şeklinde ikiye ayırıp beyninin bi köşesinde hep saklar değer verdiklerini hatırladığı anda sebepsiz alakasız bir anda bile yüzünde kocaman bir gülümseme yayılır..değer vermedikleri ve onu üzenleri hatırladığında ne olur düşünün öyle bir an ve aynaya bakın işte o görüntü meydana çıkar..sevdiklerimizi vazgeçemediklerimiz ar bide onlar ne yaparlarsa yapsınlar ayrıcalıklı kaliyorlar hayatımızda kalbimiz kırdıklarında, kocaman bir gülümsemeye sebep olduklarında kırılıyoruz belki ama garip bir şekilde aynı yerde kaliyorlar…hakediyorlarmı o herkese göre değişir tabi…unutmuyoruz aslında sadece üzerine yeni şeyler eklendikçe beynimizde biraz daha geri köşelere itiyoruz onları bazıları ise bizi çok mutlu edenler hani derlerya tarifi mümkün olmayan duygular yaşatanlar…yada telafisi mümkün olmayacak şekilde kalibimizi kıranlar işte onlar hep baş sırada kalıyorlar belkide işin özü bu hani derlerya sevgi kadar nefret de bizi hayatta ve ayakta tutan duygudur diye işte bunu anlatıyor.bu şarkıyı söyleyen arkadaşın bir şarkısı daha var söyle der …vakti geldi ayrılığın ne yapsak boş …..kaçınılmaz sonlar engelleyemeceğin zamanlar bazı şeyler biz ne yaparsak yapalım olmak zorunda sevdiklerimizden ayrılmak zorundayız yada onlar bizi bırakmak zorunda hep niye oldu dersin suçlayacak birini ararsın acaba dersin olabilirmiydi yapabilirmiydim hep aynı süreç başlar bu duyguların ardından bir dönem hep keşke yada olabilirmiydi’lerle idare edersin taki gerçek beynine tamamen oturana kadar….galiba biraz zaman lazım gideni yada gitmek zorunda kalanı anlamak için…..sonuç ta bir iz bırakanlar yada hatırlanmayı hakedenler herzaman kocaman bir tebessümle karşılanırlar yada hatırlanırlar….

unutmak gerçekten kolay değil ne olursa olsun ama vakti gelince unutulmasa hanı derlerya hayat devam ediyor işte…..unutulmamak ve kocaman bir tebessümle hatırlanmak dileğiyle….

Hani bazen düşünürsün düşünmek ne kelime beynindeki kelimeler birbirinden bağımsız dolaşırlar kafan şişer kazan gibi olur ama bir türlü doğru ne karar veremessin sonunda verirsin elbet yada bişey zaten olur ama o zaman dilimi gelene kadar sen düşünürsün bu aralar işte bu hallerde vuku buluyorum işte…düşünüyorum kafam kazan gibi değil bi dünya olmuş vaziyette ama bulunduğum durum sonuca ulaşmadı ne yazıkkı…bişey düşünüyorum evet bu doğru o yola giriyorsun ama sonra yeni olaylar meydana geliyor yeni bir yol bulmam gerekiyor bi şavaş hali içinde kalıyorsun kendinle savaştan bahsetmiyorum tabiki zira kendinle savaşmak çok şaçma bişey sonucunda kendin yeterince güçlüyse zaten kazanır mantıklı olanı yaparsın neyse konu dışına çıkmayalım…evet tam oldu diyorum ama olmuyor lanet olası başka nedenler çıkıyor meydana insanlar bende dahil hepimiz mutlu ve beraber yaşayabileceğimiz bir dünya istiyor fakat zaten böyle olan dünyayı birbirimize zehir etmek için o kadar çok kafa patlatıyoruzki ve bunu bilerek garip bir zevkle yapıyoruz niye diğerini yenersek kazanıyoruz biz bir numarayız zannediyoruz yinede garip bir şeklide haz veriyor bu bize…kuralda bu zaten başarmak yapmak istiyorsan herkesin buna izin vermesini bekleyemessin bazen izin almadan geçmek gerekir bunu kimse inkar edemez herkes kendisini sinir eden kızdıran veyada kendisine hoşuna gitmeyen herhangi bişey yapıldığında ona yapabiliyorsa iki katı bir şekilde yanıt verir bende dahil ve ben kesin yaparım kaçarı yoktur….ama bunlar yinede gülümsemeyi engellememeli hayat bu şekilde yaşanıyor artık bu şekilde yaşamayıda hepimiz öğrendik zaten hoşumuza gitsede gitmesede….insan bu işte yapıyor akıl sır ermiyor bazen neyse bu kadar yazdım ama hala beynimde kelimeler birbirine vuruyor neyse iyi tarafından bakalım….DÜŞÜNÜYORUM OYLEYSE VARIM:)))) en azından bunu yapabiliyorum ve bunları yazarken bile gülümseyebiliyorum…bunlar benim yanıma kar kalanlar…bunları yapamayanlarda var bide onların halini düşünün değilmi…..?

Evet keşke olsaydı erkekler kısa süreliğine yada bir günlüğüne bayan olsaydı neler olurdu çok merak ediyorum.hani hep derlerya ah ben bayan olacaktım neler yapardım ortalığın tozunu atardım…yada zengin bir koca bulur keyfime bakardım ne çalışacağım diye klasikleri vardırya ( bunlara hep çok güldüm )onları yaparlarmıydı çok merak ediyorum hiç beğenmezler yaptıklarımızı takdir etmezler…kız işte klasiğine takılıp kalmışlar aslında gerçi yakında onlarda fark ederler dünya genelinde yer değiştiriyorlar aslında bayanlar artık erkeklerin yaptıkları bütün işlere el atıyorlar onlardan geri kalmak bi kenara onlara depar atıyorlar…ama yaygınlaşmasından korktuğum bişeyde var aslında arkekler giderek şaçma sapan oluyorlar olgunlaşma yaşları giderek artıyor çocuk gibi davranıyorlar ( genelleme yapmıyorum sözüm meclisten dışarı…) hayatın genelinde bayanlar daha çok sorumluluk alıyormuş,daha çok kazanıyormuş evli olanlar için eşi daha çok kazanıyormuş hatta onada o bakıyormuş pek umurlarında değil bu çok işte böyle olupta kişiliğini kaybaden çok bide ortada çok bilmiş bilmiş dolaşmıyorlarmı deli oluyorum…bayan olsalardı yolda yürürken yanından geçen tanımadığın bir erkeğin anlamsızca kendisine bakarak iyi geceler veya günaydın demelerine ne anlam vereceklerdi çok merak ediyorum bunu yapmadaki amaçları nedir hiç anlamadım zaten…nasıl bir keyif alıyorlar bundan çok salakça….bayanlar için yaşamak gittikçe güçleşyor aslında daha çok çalışmak zorundalar bir koltukta üç beş karpuz taşımak zorundalar ama üstesinden geliyorlar buda bizi erkeklerin çoğundan ayıran bir olgu zaten…bide dırdırları var tabi insanı kendi beyni yokmuş gibi yönetmeye kalkmıyorlarmı onu giyme bunu yapma bu eteğin gerisini almaya paran yetmedimi falan diye….bu yazıyı yazdığım için beni feminist veya bana hayatımda hep böylelerinin denk geldiğini düşünmeyin hiç alakası yok sadece olabilseydi çok eğlenirdik eminim…neyse kısacası işte dünya döngüsü…bayanlar çoğu artık çok daha hırslı korkmuyorlar çabalayıp başarıyorlar ekonomik özgürlük denen meret varya ona sahipler artık hemcinslerim adına kendi adımada seviniyorum ama denge korumak lazım bir erkek eğer bir kadının kendisine saygı duymasını sağlayamıyorsa dediğini yaptıramıyorsa ( şaçmalık olmayanlar ) sorun var demektir o bayan ona saygı duymaz o zamanda gerçek bi ilişki olmaz zaten ben işte bunu istemiyorum o yüzden erkeklerin yüzde yüz böyle olmalarından korkuyorum adam kalmayacak yoksa …ana tema olarak olsun ama sadece bir günde sınırlı kalsın umarım……kendileri bilir gerçi tamamen yok olurlar yada kalıcı olurlar bi bayan olarak pekte umrumda değil zaten

NE EKERSEN ONU BİÇERSİN İŞTE özü bu işte ……

Lanet olsunki elinden bazen birşey gelmiyor işte istiyorsun ama yapamıyorsun.. neden neden diye isyan bayrakları açıyorsun ama olmuyor işte hani derlerya istersen yaparsın o herzaman mümkün olmuyor  bazen çok istesende yapamıyorsun elinden gelmiyor..sadece sen değil yetkili merciler falan hepsi palavra hiçbiri birşey yapmıyor olmaz diyorsun insanlık bu kadar yok olamaz ama bunu diyen sen ve senin gibi küçük bir topluluk olunca sesin duyulmuyor yada susturmak kolay oluyor..insanlar neden giderek bu kadar kör sağır duygusuz bir varlık halini alıyorlar en acısıda bunu isteyerek ve bilerek yapıyorlar birgün benimde başıma gelir demiyorlar….ateş düştüğü yeri yakar sözcüğü dudaklarından dökülene kadar bunun farkına varmıyorlar.işte o zaman herşey bir anda yön değiştiriyor ne iyi gününde etrafında olanlar nede bütün cümlelerine kötü günündede her zaman yanındayım diyenler rüzgara kapılıp çok uzaklara gidiyorlar ama bu rüzgarın etkisi değil o rüzgarı onlar yaratıyorlar bunu biliyorlar…bide elinden gelenler yeterli olmayanlar var her zaman herkese yardım edemeyiz bunun bende farkındayım ama herkes elinden gelene yardım etseydi belki belki ve yine belki…aslında bütün bu kurduğum cümlelerin ana teması tamda insanlar onlar isterlerse yapıyorlar elinden geldiği kadar yada yine insanlar bu duyguları sömürüyorlar belkide bu yüzden yok oluyorlar artık hiç kimse vicdan kelimesini pek hatırlamıyor..ne teknolojik gelişmeler nede en tehlikeli silahlar hiçbiri insan kadar tehlikeli değil..hiçbiri insanların kendi kendine yada diğer insanlara verdiği zararı vermiyor zaten gene insan elinde tehlikeli bir hal alıyorlar.ne kadar yazsamda boş aslında kelimeler bittiğinde yine elinden bişey gelmemesinin iğrenç hissi ve isyan bayraklarımla kalacağım ama en azından elimden gelen birşeyleri yapabildim cümlesininde rahatlığını hissedeceğim ama lanet olsunki yeterli olmuyor işte….

Hani bazen olurya bir ben vardır benden içeri işte o ben bir süredir bende kendini kaybetmişti ama neyseki dün akşam sularında kendisi ait olduğu yere geri döndü. olurya bazen kendimizi mutlu zannederiz aslında mutlu değilizdir  birşeyler eksiktir bunun nedeni illaki birinin bizi üzmesi, sevgili terketmesi,işten kovulma vs. değildir sadece geçici süreli bişeydir işte bir süredir bende bu hakimdi bu duyguyu yenmek için daha çok çalışır çevrenizdekilerle daha çok ilgilenir ( kendini kandırmak için yaparsın ) kısacası hissetiğiniz boşluğu doldurmak adına herşeyi yaparsınız aslında yapmanız gereken birşey yoktur zamanı gelince zaten geçiyor….herşeyin boş olduğunu yaşamın yalan olduğunu falan düşünürsünüz daha çok abartanlar ve bunu yaşam biçimi haline getirenler de var tabi ( onların benle katiyen ilgisi yok ) allahtan ben bu duygu tavan yapmadan kaybettiğim beni bulup yerine koyuyorum bu hal bende kısa sürede zaman aşımına uğruyor ve eskiden yani hayatımın genelinde olduğu gibi yine sabahları uyandığımda güneşi görebilmek mümkünse bir kuş cıvıltısı duyabilmek benim 32 dişim görünür bir şekilde gülerek uyanmama yetiyorda artıyor bile….lafı uzatmadan işin özü şu; küçük şeylerle mutlu olmayı biliyorsanız, herzaman pozitif bir yanımız varsa,özgürce istediğinde gülümsüyorsan daha ne istersinki ha ama bunları hala bilmiyorsan öğrenmek için geç kalmış sayılmassın çok uzun bir eğitimde gerekmiyor zaten yapabileceğim en kolay ve en bedava olan şey bu hayatta…

kısacası çevrendekiler ve hayat yalan olabilir ama ben gerçeğim aldığım her nefes soluduğum hava bana bakan gözler onlarda gerçek ve yalan bile olsa ben gerçek gibi sonuna kadar keyfini çıkararak  yaşamayı tercih ediyorum çünkü ben böylesini seviyorummm…. : ))))))))

Dünya dünya yalan dünya ben birgün senin toprağına ayak basamadığımda acaba benden  bir ayak izi kalacakmı sende…? yada beni hatırlayan bir nefes adımı fısıldayan bir ses yada ben bunları duyabilecek,görebilecekmiyim belkide bir hayat daha gerçekten vardır. o zaman benden bir tane daha gelir bu dünyaya umuyorum benim yaptıklarımın aynısını yapacak biri olur benim sevdiklerimi sevecek,aynı şeylerden tat alacak ve canını yaktıklarımın canını yine yakacak yaptıysam gerçekten hakettikleri için yapmışımdır çünkü. hergün dünyaya yeniden günaydın diyoruz ve ayaklarımız hergün yeni topraklarına ayak basıyor bir yuvarlak içinde dönüyoruz bunun adı toplum olarak mutlu yaşammış bizi öyle kandırıyorlar aslında;ama bilmiyorum hergün olan kötülüklere, kalbimi kıranlar, kalbini kırdıklarım sevdiklerim nefret ettiklerim hepsini seviyorum herşeye rağmen nefes almak güzel şey.aslında son günlerde fazlaca düşünüyorum neyi ne kadar hakediyorum diye sevmeyi, sevilmeyi hakediyorum galiba beni sevmeyen ölmesin bu dünyada sonsuza kadar yaşasın kendi gibilerin arasında diyelim. neyse sadede geliyorum aslında saçmalıyorum ama bu akşam mutluluktan bilmiyorum ben herşeye rağmen mutlu olanlardanım galiba yaşamayı nefes almayı seviyorum. herkes içinde aynısını diliyorum eğer bir hata yapıpta bunu okuyup bunu yazan manyak kim diyorsanız cevaplarınızı bekliyorum bunları düşünecek kadar manyak olduğum için biraz dikkatli olun ama her an herşeyi yapabilirim çünkü.kendi bildiğim gibi yaşıyorum yazdıklarımı neden yazdım onuda bilmiyorum bu gecelik bu kadar NE OLURSA OLSUN YAŞAMAYA MECBURSUN….. Ama ben yaşamayı gerçekten çoook seviyorum dünya senide çoook seviyorum üzerinde ne kötülük olursa olsun…..!