NEDEN YAZIYORUM BEN BİLE BİLMİYORUM….!
Aslında yani gerçekten şuan şu konuda neden yazıyorum ben bile bilmiyorum. fonda leman sam illa… çalıyor belki ondandır.o şarkı çalınca ne kadar duygusuz olsamda kalp atışalrımı ben bile duyabiliyorum yada kendimi kandırıyorum ben gerçekten sevemiyorum….ama neden aslında sevmeyi biliyorum yaşamayı, nefes almayı, insanları seviyorum ama biraz uzak duruyorum o kadar buda kendimi koruma içgüdüsü nedeni bu galiba.insanlar neden eskisi kadar samimi değiller herkes neden sadece menfaatlerini savunuyor karşılıksız neden hiçbirşey yapmıyorlar hiç düşündünüzmü…? ben düşündüm ne kadar ilgilendirir okuyanları bilmem ama ben yine de yazayım belkide sebebi yine sadece insandır artık hayat kavgası’mı diyelim yoksa teknoloji geldi sevgi sanallaştımı galiba bunların toplamı yüzünden yüzyüze bişeyleri ifade etmek zor geliyor artık onun yerine yazmayı deniyorlar.Kendi adıma yüzüne söylemeyi tercih ediyorum eğer fırsatım varsa; sevgini, nefretini,kızgınlığını yüzüne haykırıpta onun ifadesini görmenin hazzını seviyorum o an o yüz ifadeleri yalan söyleyemiyor çünkü ben bunu seviyorummmm… Ama HAYAT işte bazen buna fırsat vermiyor hepimiz bazen sözlerimizi yutuyoruz önceliklerimiz vardır çünkü yaşamak için mecbur olduğumuz önceliklerimiz yinede haklı olduğumda susmuyorum avazım çıktığı kadar bağırmayı seviyorumm…. DAVRANIŞLARIMDAN UTANIP SIKILMIYORUM YAŞAMIN TÜMÜ DENEME DEĞİLMİ ZATEN……?