Ben kimim…?

Aslında şu anki satırları yazmamın tek nedeni bir şarkının sözleri yada o şarkı sözlerinin beynimdeki bastırılmış düşünceleri tetikleyip meydana çıkarması yada bunun gibi bişeyler…şarkıda diyorki…unutmak o kadar kolaymı sandın yolların bana aşktır artık…bi çoğunuz şarkıyı biliyor yada bilmiyor….unutmak gerçekten kolaymı insan gerçekten unuturmu…aslında unutmaz değer verdikleri ve vermedikleri şeklinde ikiye ayırıp beyninin bi köşesinde hep saklar değer verdiklerini hatırladığı anda sebepsiz alakasız bir anda bile yüzünde kocaman bir gülümseme yayılır..değer vermedikleri ve onu üzenleri hatırladığında ne olur düşünün öyle bir an ve aynaya bakın işte o görüntü meydana çıkar..sevdiklerimizi vazgeçemediklerimiz ar bide onlar ne yaparlarsa yapsınlar ayrıcalıklı kaliyorlar hayatımızda kalbimiz kırdıklarında, kocaman bir gülümsemeye sebep olduklarında kırılıyoruz belki ama garip bir şekilde aynı yerde kaliyorlar…hakediyorlarmı o herkese göre değişir tabi…unutmuyoruz aslında sadece üzerine yeni şeyler eklendikçe beynimizde biraz daha geri köşelere itiyoruz onları bazıları ise bizi çok mutlu edenler hani derlerya tarifi mümkün olmayan duygular yaşatanlar…yada telafisi mümkün olmayacak şekilde kalibimizi kıranlar işte onlar hep baş sırada kalıyorlar belkide işin özü bu hani derlerya sevgi kadar nefret de bizi hayatta ve ayakta tutan duygudur diye işte bunu anlatıyor.bu şarkıyı söyleyen arkadaşın bir şarkısı daha var söyle der …vakti geldi ayrılığın ne yapsak boş …..kaçınılmaz sonlar engelleyemeceğin zamanlar bazı şeyler biz ne yaparsak yapalım olmak zorunda sevdiklerimizden ayrılmak zorundayız yada onlar bizi bırakmak zorunda hep niye oldu dersin suçlayacak birini ararsın acaba dersin olabilirmiydi yapabilirmiydim hep aynı süreç başlar bu duyguların ardından bir dönem hep keşke yada olabilirmiydi’lerle idare edersin taki gerçek beynine tamamen oturana kadar….galiba biraz zaman lazım gideni yada gitmek zorunda kalanı anlamak için…..sonuç ta bir iz bırakanlar yada hatırlanmayı hakedenler herzaman kocaman bir tebessümle karşılanırlar yada hatırlanırlar….

unutmak gerçekten kolay değil ne olursa olsun ama vakti gelince unutulmasa hanı derlerya hayat devam ediyor işte…..unutulmamak ve kocaman bir tebessümle hatırlanmak dileğiyle….

Hani bazen düşünürsün düşünmek ne kelime beynindeki kelimeler birbirinden bağımsız dolaşırlar kafan şişer kazan gibi olur ama bir türlü doğru ne karar veremessin sonunda verirsin elbet yada bişey zaten olur ama o zaman dilimi gelene kadar sen düşünürsün bu aralar işte bu hallerde vuku buluyorum işte…düşünüyorum kafam kazan gibi değil bi dünya olmuş vaziyette ama bulunduğum durum sonuca ulaşmadı ne yazıkkı…bişey düşünüyorum evet bu doğru o yola giriyorsun ama sonra yeni olaylar meydana geliyor yeni bir yol bulmam gerekiyor bi şavaş hali içinde kalıyorsun kendinle savaştan bahsetmiyorum tabiki zira kendinle savaşmak çok şaçma bişey sonucunda kendin yeterince güçlüyse zaten kazanır mantıklı olanı yaparsın neyse konu dışına çıkmayalım…evet tam oldu diyorum ama olmuyor lanet olası başka nedenler çıkıyor meydana insanlar bende dahil hepimiz mutlu ve beraber yaşayabileceğimiz bir dünya istiyor fakat zaten böyle olan dünyayı birbirimize zehir etmek için o kadar çok kafa patlatıyoruzki ve bunu bilerek garip bir zevkle yapıyoruz niye diğerini yenersek kazanıyoruz biz bir numarayız zannediyoruz yinede garip bir şeklide haz veriyor bu bize…kuralda bu zaten başarmak yapmak istiyorsan herkesin buna izin vermesini bekleyemessin bazen izin almadan geçmek gerekir bunu kimse inkar edemez herkes kendisini sinir eden kızdıran veyada kendisine hoşuna gitmeyen herhangi bişey yapıldığında ona yapabiliyorsa iki katı bir şekilde yanıt verir bende dahil ve ben kesin yaparım kaçarı yoktur….ama bunlar yinede gülümsemeyi engellememeli hayat bu şekilde yaşanıyor artık bu şekilde yaşamayıda hepimiz öğrendik zaten hoşumuza gitsede gitmesede….insan bu işte yapıyor akıl sır ermiyor bazen neyse bu kadar yazdım ama hala beynimde kelimeler birbirine vuruyor neyse iyi tarafından bakalım….DÜŞÜNÜYORUM OYLEYSE VARIM:)))) en azından bunu yapabiliyorum ve bunları yazarken bile gülümseyebiliyorum…bunlar benim yanıma kar kalanlar…bunları yapamayanlarda var bide onların halini düşünün değilmi…..?