Ben kimim…?

Lanet olsunki elinden bazen birşey gelmiyor işte istiyorsun ama yapamıyorsun.. neden neden diye isyan bayrakları açıyorsun ama olmuyor işte hani derlerya istersen yaparsın o herzaman mümkün olmuyor  bazen çok istesende yapamıyorsun elinden gelmiyor..sadece sen değil yetkili merciler falan hepsi palavra hiçbiri birşey yapmıyor olmaz diyorsun insanlık bu kadar yok olamaz ama bunu diyen sen ve senin gibi küçük bir topluluk olunca sesin duyulmuyor yada susturmak kolay oluyor..insanlar neden giderek bu kadar kör sağır duygusuz bir varlık halini alıyorlar en acısıda bunu isteyerek ve bilerek yapıyorlar birgün benimde başıma gelir demiyorlar….ateş düştüğü yeri yakar sözcüğü dudaklarından dökülene kadar bunun farkına varmıyorlar.işte o zaman herşey bir anda yön değiştiriyor ne iyi gününde etrafında olanlar nede bütün cümlelerine kötü günündede her zaman yanındayım diyenler rüzgara kapılıp çok uzaklara gidiyorlar ama bu rüzgarın etkisi değil o rüzgarı onlar yaratıyorlar bunu biliyorlar…bide elinden gelenler yeterli olmayanlar var her zaman herkese yardım edemeyiz bunun bende farkındayım ama herkes elinden gelene yardım etseydi belki belki ve yine belki…aslında bütün bu kurduğum cümlelerin ana teması tamda insanlar onlar isterlerse yapıyorlar elinden geldiği kadar yada yine insanlar bu duyguları sömürüyorlar belkide bu yüzden yok oluyorlar artık hiç kimse vicdan kelimesini pek hatırlamıyor..ne teknolojik gelişmeler nede en tehlikeli silahlar hiçbiri insan kadar tehlikeli değil..hiçbiri insanların kendi kendine yada diğer insanlara verdiği zararı vermiyor zaten gene insan elinde tehlikeli bir hal alıyorlar.ne kadar yazsamda boş aslında kelimeler bittiğinde yine elinden bişey gelmemesinin iğrenç hissi ve isyan bayraklarımla kalacağım ama en azından elimden gelen birşeyleri yapabildim cümlesininde rahatlığını hissedeceğim ama lanet olsunki yeterli olmuyor işte….

Hani bazen olurya bir ben vardır benden içeri işte o ben bir süredir bende kendini kaybetmişti ama neyseki dün akşam sularında kendisi ait olduğu yere geri döndü. olurya bazen kendimizi mutlu zannederiz aslında mutlu değilizdir  birşeyler eksiktir bunun nedeni illaki birinin bizi üzmesi, sevgili terketmesi,işten kovulma vs. değildir sadece geçici süreli bişeydir işte bir süredir bende bu hakimdi bu duyguyu yenmek için daha çok çalışır çevrenizdekilerle daha çok ilgilenir ( kendini kandırmak için yaparsın ) kısacası hissetiğiniz boşluğu doldurmak adına herşeyi yaparsınız aslında yapmanız gereken birşey yoktur zamanı gelince zaten geçiyor….herşeyin boş olduğunu yaşamın yalan olduğunu falan düşünürsünüz daha çok abartanlar ve bunu yaşam biçimi haline getirenler de var tabi ( onların benle katiyen ilgisi yok ) allahtan ben bu duygu tavan yapmadan kaybettiğim beni bulup yerine koyuyorum bu hal bende kısa sürede zaman aşımına uğruyor ve eskiden yani hayatımın genelinde olduğu gibi yine sabahları uyandığımda güneşi görebilmek mümkünse bir kuş cıvıltısı duyabilmek benim 32 dişim görünür bir şekilde gülerek uyanmama yetiyorda artıyor bile….lafı uzatmadan işin özü şu; küçük şeylerle mutlu olmayı biliyorsanız, herzaman pozitif bir yanımız varsa,özgürce istediğinde gülümsüyorsan daha ne istersinki ha ama bunları hala bilmiyorsan öğrenmek için geç kalmış sayılmassın çok uzun bir eğitimde gerekmiyor zaten yapabileceğim en kolay ve en bedava olan şey bu hayatta…

kısacası çevrendekiler ve hayat yalan olabilir ama ben gerçeğim aldığım her nefes soluduğum hava bana bakan gözler onlarda gerçek ve yalan bile olsa ben gerçek gibi sonuna kadar keyfini çıkararak  yaşamayı tercih ediyorum çünkü ben böylesini seviyorummm…. : ))))))))