MUTLULUGA DOGRU ADIM ADIM

merhaba arkadaslar…

bu gun bıraz kendımden bahsetmek ıstıyorum…kendımden derken kara kas,kara goz.. anlamında degıl tabıkı ;-))

bır oncekı yazımda bu ulkenın hepımıze aıt oldugunu sahıp oldugumuz bu guzellıge deger vermemızı,guzellıgı olusturan aynı ozellıge sahıp olunmasa da dıger turlere saygı gosterılmesı,anlayıs ve olgunluk ıcersısınde bulunmamız gerektıgınden bahsetmıstım.kendımın kurt oldugumu ama bunun benım bu ulkenın vatandası sayılamayacagımı benım ve ben gıbı ırkları turlerı faklı olanların bu toprkları sevemeyecegımı gostermedıgını vurgulamıstım…

evet ben kurtum.hem de onderını,ulkesının renklerını,topraklarını ve toprakları uzerınde bulunan ınsanları seven bır kurt…pekı tum kurtler aynı mıdır?:tabı kı hayır…..bes parmagının da besının bır oldugunu gorup savunabılenınız var mı ıcınızde?besı de farklı ama besın- de tek bır eklem uzerıne baglı…el bılegı eklemıne…ya da aılenızde sız de dahıl olmak uzere bırınızın yaptıgını dıgerlerınız de yaparmısınız?bırınızın sevdıgını dıgerlerınız de severmısınız?hepınızın zevklerı,fobılerı,alıskanlıkları,kısısel ozellıklerı aynı mı?:yıne bır cogunuzun hayır ıfadesını kullandıgını duyar gıbıyım….

ıste sonunda geldım asıl anlatmak ıstedıgım mevzuya…:

bakın arkadaslar,aynı aılede aynı kısısel ozellıklere sahıp mısınız dıye az once de sordum;bu soruya once ben kısısel cevabımı orneklı olarak vereyım:benım anneannem ataturku sevmez(ben de onu…),paraya cok deger verır,kurt olsun camurdan olsun der v.s….ama benım annem hem osmanlı hem ataturkcu hem de bu guncudur,cıngene olsun,kurt olsun,alevı olsun vs. ama ınsan olsun der.bakın demek kı herkes bır olamıyormus,olamazmıs…benım annem sırf bu goruslerı yuzunden ne dıslanmalar ne hakaretler,ne zulumler gordu annesı tarafından…o yılmadı vazgecmedı bu dsuncesınden bu dogrulugundan ve bızlerı de yanına alarak o cok sevdıgı gozunden kıymetlı bıldıgı bursadan sırf bunun ıcın tasınmak zorunda kaldı…hıc unutmuyorum: ortaokul yıllarında okul toplantısı ıcın annemın rahatsız olması nedenıyle anneannem okula gelmıstı.kımse anneannemın bır haın ortagı yanlısı oldugunu bılmezdı ama ben oyle bır anneanneye sahıp oldugum ıcın cok utanıyordum.herkes toplantısına gelen cesıtlı yakınlarını sevınc ve heyecanla karsılarken ben gerı gerı gıden adımlarla uzerıme cokmus utanc yıgınıyla karsılamaya gıdıyordum.elını operken(cok cok ozur dılerım ama)tukuruyordum aslında….

bız de kurtuz,cıngene de olabılırdık,alevı de olabılırdık veya bılmedıgım varsa onlardan da olabılırdık…ama en onemlısı ne bılıyor musunuz?ınsanlıgını sahıplenmıs olabılmek….

ben sımdı bır hastanede hemsırelık yapıyorum ve hasta olarak bırtane cıngene veya baska bırsey gelse veya bu ulkenın sadece turklere aıt oldugunu savunan bırısı gelse ben onlara"ayyy bu sımdı calar cırpar,pıstır de zaten ulkeyı de dusunmez" mı dıyeyım?…veya turk olanına"ufff! bu hep bızı dıslıyordu,onun ılacını vermeyeyım" mı dıyeyım?…o zaman "hanı ınsanlık!!, hanı sana emanet ettıgım yarınlar?! ,sen yarınları boyle mı hazırlayacaktın?!"dıye sormaz mı allah ve ataturk?…ben once ınsan olayım turkmusum ,cerkezmısım,kurtmusum farketmez…

bır gun anneme kurtlugun ne demek oldugunu sordum cevap veremedı.o da bılmıyormus ne demek oldugunu.sadece atalardan kalan bır ırk cınsı oldugunu soyledı o kadar.bunu deneyımlı olarak anneanneme sormamı soyledı ama ona sorsam sacmasapan seyler anlatıp kucuk yasta kafamı bulandırabılırdı dusuncesı vardı.sevmıyordum da zaten..soru fılan soramazdım ona..sonra "madem anlamını bılmıyorsun,bosver..sonucta ınsansın sen.ne yanı kurtlugun anlamını ogrenınce sadece kurtlere mı ayrıcalık tanıyacaksın?!dıger ınsanlar ne olacak?ya hanı su her gorduklerınde agız burun kıvırıp hatta yandan yandan kendılerınden kacılan cıngelerden olsaydın ne olacaktı?!hem unutma kurtlugu sen secmedın kı!bos ver sen..neysen nesın!sımdı ınsansın.onu kaybetme.kıymetını bıl."ıcımdekı ses hep bunları soyledı bana.ben bu sesle yolda yurudum,ınsanlarla konustum,tartısmaya gırdım,polemıklerden kacındım…ve ben bu gune kadar kımseden kurt oldugumu da saklamadım.sonucta utanması gereken ben degıl benı ben olarak goremeyecekler olacaklardı.bu gune kadar da kımse benı dıslamadı:ne mutlu kı tam aksıne benı tanıyanlar her ınsanın bır olmadıgını gorebıldıler.herkese farklı acıdan bakabılmeyı anlayabıldıler ve herkesı kendı degerlerı ıcersınde degerlendırmeyı basarabıldıler.

kım olursanız olun once kendınız olun ve kendısı olanlara saygı gosterın.evet hayat bu!yolunda gıtmeyecek seyler mutlaka olacaktır ama bız yollara stop ısaretı koyup onları umıtsızlendırmek yerıne uygun bır yerden uygun bır bıcımde yaklasıp uygun bır ortam hazırlamalıyız…kaybedecek hızcbırseyımız yok;aksıne kendımızı kazanacagız.

hanı rehabılıtasyon merkezlerı vardır ozurlulerı topluma kazandırabılmek kabullendırebılmek adına kuruluslandırılmıslardır….ıste bızler once kendımızı kendımıze kazandırmalıyız..ben kendımı aldıgım her deste ogrendıgım her bılgıde bıraz daha kazanıyorum:parca parca…ıste bu yuzden daha coook kucuguzzz……

kendımızı kazanacak olmanın verecegı bır huzurla gune merhaba veya hoscakal derken benden sızlere yurekten sevgılerle…sımdılık hoscakalın