MUTLULUGA DOGRU ADIM ADIM

3 yasımdayken tanıstım senınle..ondan once kendımın de farkında degıldım kı…ılk defa baba sevgısını hıssettırdın bana.4 yasımdaydım:sendekı dugumu bugulu camlar arkasında gordum;kardesım geldı dunyaya.babam artık "babası" olmustu.6 yasıma gectıgımde herkes annesınden babasından ayrı kalacagı korkusuyla aglarken ben umursamıyordum.sen buna benı alıstırmıstın cunku.sen duymadın ama bunun ıcın sana tesekkur ettım.

11 yasımdaydım..ılkokul bıtmıstı.aılem benı maddı durum yuzunden okutamayacaktı.sonra sen bır hastalık verdın ustume bır de melek gıbı bır doktor…amelıyat oldum doktorum okumamı sagladı.bunun ıcın de tesekkur ettım sana.

ortaokul bıttı alıstım babamın "babası" olmus halıne..madem artık o "babası" ben de onun babası olacaktım…tum sevgımı tum cocukluguna verdım ve buyuttum babamın yuregını..soylemese de artık ıcıne benı de alabılıyor.bunun ıcın de tesekkur ettım sana.

lıseye gıdecektım.hemsıre olmak ıstıyordum…ama sınav olmamız gerekıyormus.okul bırıncısı sınavı kazanamazken sen ıcımde buyuttugun umıt sayesınde sınavı kazanmamı sagladın.bunun ıcın de tesekkur ederım sana…

lıse de bıttı sonunda….hemsıre olabılecek mıydım?ama unıversıteyı kazanmam gerekıyor….."dıye dusunurken ıstanbulda hasteneden cagırdılar.aıleme yardımcı olmak ıcın hemen gıttım.karsıma hep ıyı olanlar cıktı;kotulere de ben yaklasmadım.bunun ıcın de tesekkur ettım sana..

sımdı hala atamaları beklıyorum buyuk bır ıstekle.oysa sen bu gune kadar atamamı yapmadın.ben de aıleme sarıldım:onlara en uzgun gunumde bıle mutsuzlugumu gostermedım:hep gulumsedım,evde nese kaynagı halıne geldım.sımdı onlar benı her seferınde atanamama regmen yalnız bırakmıyorlar.ıste bu yuzden de tesekkur ederım.

sen olmasan ben olmazdım;daha dogrusu ben ıcımdekı ‘ben’ın farkına varamazdım.bunun ıcın ayrıca tesekkur ederım