Hamilelik bitttiiii:))
27 Aralık, 2007 Perşembe Etiketler : doğdu ekinimiz | İhbar Et
(0 Oy, 5 üzerinden 0 puan )
Oyunuz Gönderiliyor ...SONUNDA DOĞDU BEBEĞİMİZ…
27.12.02, günlerden Cuma, EVEEEETTTTT…. Ekinimiz bugün tam bir haftalık oldu. 20.12.02 saat 10:05’te ve tam 3920 gr – 51 cm ölçülerinde topaç gibi dünyaya, aramıza geldi. Gece yarısı saat 23:30’ da sancım başladı. Ama ben bunun bir gaz sancısı olduğunu sandım. Taaki saat 03:30’u gösterene kadar. Sonra Tamer’i ve annemi uyandırım ve sancılar sıklaşmaya başlayınca Cihangir Bey’i aradık(04:30). Saat 08:30’ da Güven Hastanesi’ nde doktorumun muayenesi sonucu doğumun normal olması için çok vaktin olduğunu ve suyumun azaldığını söyleyince epidural anestezi ile sezaryen yapmaya ve bu işi çabucak bitirmeye karar verdik. Dışarda bütün gece kar yağdı. Bebişimiz bir Cuma sabahı kısmetiyle ve nur topu gibi doğdu çok şükür.
04.02.03, bugün tam 45 gün oldu. Ekinimiz nazar değmesin, 5 kg – 57 cm kocaman bir bebek oldu. Gözümüzün önüde büyük bir hızla büyümeye başladı bile. Evet biz Ekini yaşamaya, hem de yoğun bir şekilde, başladık. Herşey çok yorucu ve büyük sabır isteyen bir mücadele. İlk on gün tam bir kabustu benim için “Emzirmek”, çok muhteşem bir şey olmasına rağmen, müthiş acı veren bir olay. Hem bebeğini beslemek onu doyurmak istiyorsun hem de çok büyük acı çekiyorsun. Göğüs uçlarım yara oldu, uykusuz gecelerde eklenince çok zor günler bizim için başlamış oldu. Tabii bu dönemde en büyük desteği Tamer’den ve sevgili annemden gördüm. Tamer namı diğer “babaların babası” manevi destekle bana ve gaz çıkarma, uyutma nöbetleriyle Ekin’ e destek oldu. Anneannemiz herşeyimiz oldu; hem Ekin’le hem benimle hem de ev işleriyle uğraştı, umarım hakkını helal eder bize minnoşum.
21.02.03, Ekin bugün tam iki aylık oldu ve ilk büyük aşılarımız yapıldı. Bebeğimin sol koluna verem aşısı sağ koluna karma aşısı yapıldı. Bir de çocuk felci aşısı ağızdan damla ile yapıldı. Canımın canı çok acıdı. O iğneler onun koluna değil sanki benim kalbime batıyordu. Çok ağladı, o sırada hemşire bana neler yapmam gerektiğini anlatıyor ama benim onu duyduğum yok bile. Sadece Ekin’e konsantre olmuşum, bebeğimi sakinleştirmeye çalışıyorum. Tam olarak 6 kg ve 60 cm olmuş Ekinimiz.
10.03.03, evet işe başlamama bir hafta kaldı. Ekin’e bir bakıcı teyze bulduk. Nezihe teyzemiz artık Ekinle ilgilenecek ve onu sağlıkla büyütecek Allah’ın izniyle. Bu hafta bizimle birlikte alışmaya çalışıyor. Ben bebeğimden nasıl ayrılacağımı düşünüyorum; sıkıntısı şimdiden bastı bile. Ekin oldukça gelişti artık oyuncaklarına tepki veriyor, gülücükler atıyor ve onlarla konuşuyor. Beni ve Tamer’i görünce acayip tepkiler veriyor. Sabahları erkenden uyanıp “ben uyandım beni alın, heyyyy uyanın” şeklinde ağlama numarası yapıp, çığlıklar atıyor. Ekin’in tırnaklarını o uyurken kesiyordum hep. Geçen gün uyanıkken kesiyim dedim. Hay demez olsaydım. Öyle hareketliki tırnağı keserken biraz etini de kesmişim. Okadar çok ağladıki, ben üzüntüden ölücem zannettim; ancak inanılmaz bir hızla (tam olarak 2 günde) iyileşti yarası, hiç izi bile kalmadı. Allah beterinden korusun bebişimi…
17.03.03, bugün işe başladım. Oğlumdan ayrıldım ve onsuz geçen kocaman bir gün. İlk ayrılık çok kötüydü ağlayarak evden ayrıldım; ama alışıcam buna. Yapacak başka hiçbir şey yok, ne yazıkki. Paramızın çok olmasını ve Ekinimle birlikte evde oturmayı ve ona bakıp büyütmeyi çok ama çok isterdim. Hayat mücadelemiz ve sıkıntılarımız başlıyor… Allah yolumuzu açık etsin sağlıkla inşallah…
20.03.03, bebeğim bugün tam 12 haftalık oldu. Daha nice aylara ve yıllara inşallah hep birlikte.
21.03.03, bugün de aşılarımızı yaptırdık. İkinci karma ve çocuk felci aşıları yapıldı. Oğluşumuz tam olarak 7 kg 240 gr , 66 cm ve kafa çapı 42,3 cm olmuş. Tontiş tatlı mı tatlı bir bebek oldu iyice. Akşamları çok erken uyuyor ve sabah beşte kalkıyor buna ne kadar dayanıcaz bilmiyorum. İkimizde bitik bir haldeyiz. Daha önce de yazdığım gibi (ben bunu daha çok söyleyeceğim herhalde!!!), bu duyguyu anlatmak mümkün değil. Hem bebeğinizi büyütmeyi onunla ilgilenmeyi çok ama çok istiyorsunuz hem de yorgunluk, bitkinlik ve uykusuzlukla kendinizi ayakta tutmaya çalışıyorsunuz. Bunu kimse yaşamadan bilemez. Allah herkese yaşatsın, ama yanında bol bol da sabır versin.
27.03.03, bebeğimdeki gelişmeler artık gözle görülür haller aldı. Artık memesini ağzından çıkarıp direk olmasa bile bir iki denemeden sonra ağzı denk getirip, tekrar memesini emmeye başlıyor. Çıngırağa acayip tepki veriyor. Eline alınca onu sallamak yerine ağzına götürmeyi tercih ediyor. Hafta sonu oğluşumu Dr. Gökhan Bey’e gideceğiz. Bakalım bebişimiz hakkında neler söyleyecek. Nezihe teyzesine de alıştı. O gelince sabah gülücükler atıyor. Neyseki şimdilik bir sorunumuz yok. Allah bozmasın inşallah.
