Bu erkek çocuklarına genetik olarak mı geçiyor acaba? :)) Kadınların konuşmasından, alış verişinden sürekli şikayetçi olmak erkekliğin kuralı mı yawww? Geçen sabah, telaşe ile hazırlanmaya çalışıyorum, oğluşum peşimde durmadan birşeyler soruyor cevap veriyorum, "annecim şunu mu giymeliyim, yoksa kotumun üstüne bu daha iyi bir tarz mı olur?" şekilinde bacak kadar boyundan hiç beklenmeyecek soruların arasında, giyinip kahvaltı masasına oturmuş, babasıyla kahvaltıya başlamışlardı bileee… Ben de bir yandan hazırlanıyor, bir yandan da ortalığı toplamaya çalışıyorum. Beyfendinin o kadar sorusuna cevap vermekten sıkılma ve bunalma hakkım olmadan, sadece ama sadece "Ekincim ellerini yıkamayı ve dişlerini fırçalamayı unutma! " dedim, bu kadar…Nerden dedim. Yüzünde o bıkmış ve bezmiş ifade ile babasına eliyle, çok konuştuğumu göstermek için işaret edilir yaaa, onu yapıyor… Öylece kala kaldım… Ne denir böyle bir durumda, bilmiyorumki? Neyseki eşim müdahale etti olaya… Aslında çok duyarlı ve duygusal bir çocuk olmasına rağmen, böyle şeyler yapınca beni çok şaşırtıyor…:)) Neyse "papatyam benim" diye boynuma sarılarak özür diledi de, sabah gerginliğimizi noktaladık böylece… :))
Oyunuz Gönderiliyor ...
12 Mayıs, 2008 Pazartesi
Bende de iki tane var, babalarıyla üç erkek çocuk oluyorlar. Arada bir böyle şımarıklıkları daha tatlı ve sevimli yapıyor onları. Veee.. bizi şaşırtan tavırları, artık büyüyorlar annesi.