Çok sıkıntılı bir dönemin başındayız… öğleden sonra başladılar, 4 saat kemoterapi ardından da radyoterapi görecek :(( dün çok sıkıntılıydı… insanın bunu kabullenmesi, hazmetmesi çok zaman alıyor. ramazanın başından beri biliyoruz ama sanki dün öğrenmiş gibiydi… tabii bugünün sıkıntısı basmıştı iyice… ne oturdu, ne konuştu… :(( nasıl olacak, vücut nasıl tepki verecek? hep bunları düşünüyor…
inanın öyle bir koşturmaca ve telaşe içindeyizki, bırakın büyük şeyleri, değersiz olarak düşündüğümüz, ağzımızın içindeki "tükürüğümüzün" bile ne kadar önemli olduğunu ve o olmasa ağzımızın içinin nasıl kuruyarak, yaralar çıkacağını bu başımıza gelince fark ettik… geç mi? evet çok geç amaaaaaaaaa… çocuklarımıza ne kadar kıymetli varlıklar olduğumuzu mutlaka anlatmalıyız! benim oğluşum o minicik ellerini açarak dedesi için dua ediyor: "annecim ne olur üzülme ben dua ettim, dedem hemen iyileşicek"… çok detaylı bilmiyor, yanında da konuşmuyoruz ama saklanamıyor da… "boğazında bir yara çıkmış, onun için tedavi görmesi gerekiyor" dedim. "benim şuruplarımdan ver hemen iyi olur" dedi:)) Allahım yavrularımızın sağlığını bozmasın…
sevgilerimle…