HAYAL MAHSULLERİ OFİSİ

Toydum seni tanıdığımda.. 18 yaş kıpırtısı, gönülde bahar esintisi, başımda kavak yelleri.. ne çok hoşuma giderdi bir çift tatlı sözüne nail olmak.. bir deli kalbim çarpardı da söyleyemezdim sen gibi.. hep engellerdi içimde bir şeyler sana kurduğum cümleleri.. haykırmak isterdim, gelirdi boğazıma kadar o cümleler susardım.. sen bilirdin ya da sezerdin.. sonraları herşeyim olmuştun, sen bilmiyordun..

    Telefona aşık olmuştum, "Allahım ne büyük icat" dedim kendime.. uzaklardaki sevdiğimi duyabiliyordum.. deli gibi seni düşünüyordum, dünyamı koca bir senle doldurmuştum…bilmiyordun..sonrasında anladığından mı bilinmez , gittin.. tek bir söz etmeden..bekledim.. aylarca..bir tek telefonu beklemek, arayıp da ulaşamamak.. ne büyük insandın gözümde sen..yakıştıramazdım kendimi sana, diyordum hep daha iyisini hakediyor..birgün aradın beni.. telefonda pervasız sesin..yurtdışındaydım demiştin ve bir sürü yalan dizmiştin.. ben yine kabul ettim ama inan ki sana inanadığımdan değildi, inanmak istediğimdendi.. daha çok açmıştım yüreğimi..çocuk gibi seviniyordum..

    sen ara ara yine gidiyordun yüreğimden birşeyler kopartıp.. biraz daha biraz daha eksiliyordun içimden.. tam 5 sene olmuş gel-gitli, önceleri sevda sandığım şimdilerde pişmanlığım olan toyluk aşkım…biliyorum okuyamayacaksın bu yazıyı hiç bir zaman ya da hiç bir suretle.. seni terkedeli meğer çok zaman olmuş …

    son kez ben gitmiştim artık bu sevgi sandığımız illetten.. yüreğimden terketmiştim seni bir zemherinin ortasında.. biliyorum bu da dokunmaz sana.. şimdilerde soruyorum kendime; "ben seni sevdim mi" evet evet .. deli gibi..geberircesine.."defol git" diyen de bendim biliyorum..umrumda değilsin ne kadar içimde umursasamda..yolun açık olsun sevdiğim ben senin cehennemindeyim hala..