HAYAL MAHSULLERİ OFİSİ

   gözlerim çok dalıyor bu ara..unutkanım.. beynim herşeye reset yapmış gibi… kendimi bile yeniden tanıyorum…

   bahar gelmiş.. güneş çıksada yine sabahları buz kesiyor her yer..üşüyorum.. yüreğim üşüyor.. belki bir yokluğun arifesinde ayaza kaldığındandır.. kim bilir?

    umudum eksilmedi herşeye rağmen… dur diyebiliyorum beynime, yüreğime.. belki sadistçe  eziyorum kalbimi ama olsun… her seferinde barbarca da olsa ben galip geliyorum işte…

     gördüm bahar gelmiş.. yüreğimi şubat karından alıp mayıs ın güneşiyle ıstıyorum bugünlerde.. yavaş yavaş çözülüyor buzlarım… güneş ne kadar güzel… sabahlar ayaz , geceler ayaz.. ama koca birgün güneş var işte.. hem önümüz de yaz değil mi..?

  yüreğim çok hırpalandın, çok yoruldun.. tatil senin de hakkın.. hadi koş haziranın temmuzunn bunaltan sıcağına.. aç yüreğini sevdanın kavruk güneşine…

  umut işte.. hiç eksilmiyor ki.. değil mi hayat dört mevsim, işte şimdi sen de bahardasın yüreğim….

not:: öylesine bir yazıydı bu.. kahramanı ben değilim...