HAYAL MAHSULLERİ OFİSİ

 ağlayamazdım ya da ağlamamlıydım yokluğuna yenilip.. olmadı.. yüreğimden taşdı da sevdan bugün hasret olup aktı gözlerimden inci inci..

  özledim bugün seni.. daha bir garipti sanki.. hiç dönmeyecek bir yolcu hüznündeydi tüm hasretliklerim… güneşi bekleyen günebakanlr gibi sabırsızdı bugün içim.. ve dalga dalga taştı yüreğimden, sevdiğim hasret olup inci inci aktın gözlerimden…

   emeklemeye başlayan yeni yetme bebek gibi ürekek ve çaresiz ayaklarla tutnmaya çalışıyorum hayata.. meğer zemin ne kayganmış, sen olmayınca… sevdiğim hayatta duracak halim yok bugün.. hasretliğin mi? sorma sevdiğim  gözlerimden inci olup süzüldün bugün..

yaz  yagmuru

not:  bu satırlara ilham veren hı hı aşkım adlı yazar arkadaşıma teşekkür ediyorum.. telif ödemeyeceğim haberin olsun

 ne kadar büyüksün değil mi? küçük dağları sen yarattın emin ol bundan.. burun kıvırdığın ve ezdiğin tüm yürekler ki Allah şahittir, bir gün hesabını soracak senden emin ol..

 sevgili rolündeki  yalancı aşık… vallahi üstünde şık durdu bu yalancılık.. özünle aynı kıyıya vurduğundan mıdır bilinmez kalbin gibi is tutmuş üstünde yalanların…

  ölürsün aşkından deme ve hiç kimseye söylemedin şimdiye kadar seni seviyorumlarını.. seviyorum senin bu yalan, sevdalı sözlerini.. inandığımdan mı ?tabiki hayır.. insan istiyor bazen yalandan da olsa bir çift tatlı söz..

  senin için ağlamıştım sanırm.. evet evet  ağlamıştım… aldırmamıştın aldrışlarıma.. ne sandın sevdiğin vazgeçilmez misin?

yaz yagmuru

not:  bu yazı kimseye gitti:)) hayal mahsulu

       bir hayatıma girişin vardı bahar esintisi gibi.. yeşilin en güzel tonları karadeniz de var sanırdım ben.. yüreğimde daha güzeli varmış gelişinle görmüştüm, tıpkı vaad ettiğin gibi mutluluk çiçekleri açmıştı yüreğimde… düş salkımları daha bir güzeldi sanki.. 

     benim hiç anlayamdığım liderlik kaygısı girmişti yüreğine… belki kunta kinte nin hayatını izledin , hani o meşhur kökler dizisini.. yönetmek… tek derdin bu oldu.. ama bilmediğin birşey vardı, yüreğim sana hiç ait olmamıştı.. sevgileri açıktı sadece, kavgalara değil..

  giderselerim girmişti araya.. senle bir tam değildim ki sensiz de bir hiç olmam söz konusu değildi…değil mi ki bu hayattaki tek kavgam adalet, yittin sevdiğim… bişey da benim yaslarım yok. gidişlerin ardınadan dökülen göz yaşlarım olmadığı gibi…

 not: bu yazı öylesinedir.. hayali ihracat..

      yaz yagmuru

 şarkılara verdim kendimi, bir de yazmaya…bir şarkıdan sayfalarca yazı çıkarmış meğer.. şimdilerde kelimelerin anlamlarını düşünüyorum tıpkı bitirme tezi hazırlayan öğrenci şevkiyle… bir tek kelime de  bir tek cümlede bir çok anlam olduğunu ve en önemlisi işine geleni anlamanın hazzını yaşıyorum narşistlik dolanırken damarlarımda…

   kendi kendimi şımartıyorum bu aralar.. pollyanna değilim belki ama, benim de mutluluk oyunlarım var.. canım sıkıldıkça oynuyorum yüreğimle… yaramaz çocuklar gibi ıslah olmuyor o da…bir sevdanın yakıcılığını yaşamadım mesela ben.. sadece inandırdım kendimi kısa süreli.. pişmanlıklarım olmadı.. dövünmelerim felan.. diyorum ki çok mu narşistim, çok mu ukala…. ya da yüreğim yok mu acaba… üzüntülerim olmuyor gidenlerin ardından…

kendimi hergün bir başka keşfediyorum… değer veriyorum, seviyorum ama ait hissetmiyorum kimseye ya da kimseyi kendime ait görmüyorum.. yüreğim özgürlük semalrında ve bende bıraktım bana açılan yürekleri o semaya… sevmem için sahiplenmem gerekmiyor…

yaz yagmuru

Kendimde yaşadığımsın…
Adresine düşecek binlerce cümlelerden yalnızca birine sığdırıp seslenmeyi öğrendim. Yazdığım bütün dizelerde, bütün satırlarda coşkun akan ırmaklar gibi geldiğim sensin. Sınırlar ötesinden, dağların ardından söylediğin sıcacık sözlerin göğüme düştüğünde, uzatırım elimi göğe; ellerime bulaşsın diye yüreğinin maviliği…
Sevmeyi bıraktığımsın iki yüreğin arasına, gücümün yettiği kadar alsınlar beni diye. Gözlerim uyku nedir unutsunlar diye gecelerde…
Bu bir ürperiş. Anlatsam şiir gibidir sözlerim; öyle bir sevdanın insafına kalır ki ömrüm, sessizce alıp başımı giderim bakışlarından.
Kendimde yaşadığımsın, dünya diye. Dünya diye, sevdana hasret duruşlarımla bu şehrin duraklarında, bu şehrin sokaklarında beklediğimsin…
Kendimde yaşadığımsın; temmuz akşamlarının serinliğinde, coşkulu halaylarda mendil mendil…
Kendimde yaşadığımsın; parmaklarımın arasından öylece düşerken kelimeler sayfalara, yüreğimde büyüyen bir sızı, bir derince yara kalbimde kan/ar/ ırmak…
Kendimde yaşadığımsın; bütün geçen dakikaları bir armağan bilip, dudaklarının kıvrımındaki gülümsemeye boyun eğen; her şeyin kirlendiği bir dünyada… Yaşanan bir tek an´la ahbap olup, konuşur oldum. Yakama takıp sokak sokak gezdirdiğimsin; gözlerimde bu şehri seyredensin.
Kendimde yaşadığımsın; bir yokluğu göğüsler gibi, bir hayali kucaklar gibi kollarımda; iki dudak arasında susan ve hep susan suskular içindesin.
Kendimde yaşadığımsın; ölürcesine yaşanan. Kanadı kırık bir kuş… Bir acı yalnızlıktan geçerken bile, cehennemden geçer gibi…
Kendimde yaşadığımsın; yalnızlıkları çoğaltan kalabalıklar ortasında, gece nöbetlerinde, uyanan günün kızıllığında, derin düşüncelerde, hüzün nağmelerinde…
Kendimde yaşadığımsın; dağlar ötesinde, bir deniz mavisinde, kara gözlerinde; kalan cevapsız sorularda, söylenmiş sözlerde, yetim yazmalarda sen…
Kendimde yaşadığımsın; bensiz söyleşmelerde bile. Yaşanan an´larda ve yaşanacak an´larda. Bir yabancı gibi öykünerek kendime, ha durdu duracak bu dünya dönüşünde, baktıkça içime yıkılan gözlerinle.
Kendimde yaşadığımsım; vatan bildiğim o yüzünün derin çizgilerinde uyurgezer gibi /veya/ bir sürgün gibi…

Sen kendimde yaşadığım gibi, kendimde öleceksin gibi!

isimsiz

Gözlerimi yumacağım,
Dudaklarından ağır ağır dökülecek sözleri dinleyeceğim.
Dudaklarının arasından dökülecek yalanlara sığınacağım bu gece.
Sığınağım ol benim.
Bana yalan söyle.

Beni yalanlara sakla.

isimsiz

Nekadardır sürüyordu?
başka kimler biliyordu
söyle kaç arkadaş kaç dost arkamdan gülüyordu?
demek ki ben senin için,hiçbirşeyden ibarettim
hayatına girip çıkan sıradan bir hikayeydim…
Okadar mı kıynetim yok, o kadar mı değerim yok NEKADAR ACIII…
bir okadar açık ALDATILDIM…

Şimdi hangi yüzle karşımda duruyorsun,
hem suçlu hem güçlü sabrımı zorluyorsun,
utanmadan birde hesap mı soruyorsun
yıkıl karşımdan durma
SEN SEVMEYİ BİLMİYORSUN……

demet akalın

  çocukluğumun bir numaralı starıydı.. deli olurdum candy çıkıcak da oturup izliyeceğim diye.. ben ki koala gibi uykuya deliren tembelin tekiyim, sabahın 9 u ndan kalkardım.. vataşiba candy... sarı saçlı, çilli, erkek gibi bir kız.. ben bir türktüm öncelikle.. ve öksüz kız olan candy beni hep duygulandırmıştır.. anthony si vardı birde bunun.. hatırlıyorum da arkadaşımın evinin bahçesinde bir gül filizlenmişti.. gül tek bir daldan çıkıyordu ve biri kırmızı biri sarı açmıştı.. biz o güllere candy ve anthony ismini vermiştik.. tabi o zamanlar fan culub diye birşey yok..bizde böyle hayranlık belirtiyoruz.. sonra ölmüştü anthony.. ağlamıştım.. bu kadar gaddarca bir senaryo olur mu ey capon kardeşlerim.. lan çocuğum ben daha o vakitler.. psikolojim deli oldu tabi.. aslına bakarsanız candy çizgi filmden öteydi..pembe dizi kıvamlıydı.. neyse.. bunu evlatlık verdiler ordan rahibe okuluna gönderdiler.. bunun üvey akrabaları bir rhat vermedi kıza.. ne gıcık kapardım o niel ile elyza ya..  bu küçük kız sonra tery e aşık olmuştu.. ve terry in okuldan kaçmasıyla candy de okuldan kaçmıştı.. devamını yayımlamadılar.. hep tesüf etmişimdir star tv ye sırf bu yüzden… ama ben yılmdım , yemedim içmedim devamını öğrendim… ama açıklamıyacağım…

    ahhh… ahhh… vataşiba candy.. gittim yine çocukluğuma… candy benim kahramanım evet.. hala da öyle.. yüzünüzde bir tebessüm oluşturabildiysem ne mutlu bana.. sevgilerimle..

yaz yagmuru 

   senin bu sanıların yok mu hep yamuk ,hep bulamaç.. vallahi bıktım…ne istediğini bilmez misn sen… koladan sonra ayran içilmez miden bozulur diyorum anlamıyorsun.. ha aşk da öyle bişey.. sen hoşlantıları aşk sanacak kadar toysun be yazy yagmurm.. ama iyi oluyor böylesi de.. kendimle dalga geçiyorum.. çok güldüm bu maskaralıklarına.. karadeniz gibi gönlün.. ne olacağını ben bile kestiremiyorum.. ama seviyorum asi dalgalarını.. bu kadar savruk olmasan nasıl anlardım yaşadığımı.. şisstt yüreğimm sana diyorum bu sözler sana…

hayal mahsulleri ofisi kaldığı yerden devam ediyor tüm şebekliği ve elinde fıstık paketiyle..

Şimdi git..
Say ki, seninle içinden sevda geçen bir türkü söylemedik..
Say ki, gece mektuplarını, en güzel aşk şiirlerini
beraber ezberlemedik..
Say ki, sevda trenini kaçırdığım durakta bir süre
beraber beklemedik..
Sen git..
Ben gelemem bu yürekle..
Ya da kal..
Eylül yağmurlarını bekle..

Şimdi git..
Say ki, seninle sahildeki çardakta hiç dondurma yemedik..
Say ki, oturup konuştuğun yaşlı ve yabancı bir adamdı..
Ve sevdadan hiç söz etmedik..
Say ki, hiç gülmedik..
Aynı şeyleri sevmedik..
Ve yağmurdan sonra beraber yürümedik..
Seni yağmurdan sonra seveceğim..
Kimse bilmeyecek, herkesten gizleyeceğim..
Yağmurdan sonraki toprak kokusu olacak havada..
Seninle gökkuşağının altından geçeceğim..
Seni yağmurdan sonra seveceğim..
Ve seni sevdiğimi kimseye söylemeyeceğim..
Belki bu dünya gözüyle gördüğüm son yağmur olacak..
Islak kaldırımlarda sırılsıklam yürüyeceğim..
Ben seni yağmurdan sonra seveceğim..
Ve bir gün ölürsem yeşil gözlerinde öleceğim…..

uğur arslan