ZOR OLAN HANGİSİ!
Gitmek mi zor kalmak mı? Bazen gitmek istiyor insan, gideceği neresi bilmeden bir boşluğa. Gitmeyi düşündüğümde tek bir yer düşünürüm. Çoook uzaklarda kalan doğduğum ev. Aslında çocukluğuma gitmek isterim, küçülmek isterim yaşam kavgası olmadan. Zor olan galiba gitmek, belirsizliğe gitmektense somut olan kalmak. Bir kadın için gitmek nedir? Birine veya birşeye gitmeye dahası kaçmaya karar vermek çok zordur. Kendi elinle yaptıklarını savunmasız sefil, yıkılmış bırakmak zor olmaz mı? Beni özgür bıraksalar gidip dönsem, döndüğümde hesap sormasalar. Kalmak zor… mecbur. Sonuna kadar bu tekdüze hayata dayanmak ve hergünü ve her yarını yeni birşeyler olur ümidiyle yaşamak. Gidemezsin, çünkü özgür değilsin. Erkekler her akşam dışarı çıkar, kafaları bozulur yine çıkarlar, çocuklardan bunalmışlardır yine çıkarlar. Hadi her akşam çık da görelim. Asla çıkamazsın. Birgün çok kavga ettğim bir gün hayatımda ilk defa kapıyı çarpıp çıktım. Yağmur çiseliyordu, soğuk iliklerime işledi. Sahile deli dalgalar vuruyordu ve ben ağlıyordum. Evime geri dönmek istedim ama inadımdan iki-üç saat oyalandım. Çok zor iki üç saat. Kalmak ve susmak daha kolay olmaz mıydı? Zor olan KADIN olmak. Zor olan anne olmak, zor olan çocukların anlamsız kavgalarına katlanabilmek, zor olan gidemeyeceğini anlayıp sonuna kadar kalabilmek. Bu benim yorumum, sizce!

8 Ocak, 2008 Salı
duygularına aynen katılıyorum şuan benim en çok gitmek istediğim zamanlardan biri ama anneyim oğlumun 39 derece ateşi var bu soğukta nereye gidebilirim bıraksam asla bırakamam,kimseye ama gitmek istiyorum,bana sunulan ve hep yetinmeyi bil tavrıyla konuşmalardan,davranışlardan öyle sıkıldımki anlatamam.erkekler kadınları öyle güzel sömürmeyi biliyolarki,gidemiyeceğini de çocuğunu bırakamayacağınıda dışarıda havanın berbat olduğunuda,ve hep eziyolar hep.günlerdir evdeyim kimsenin yüzünü görmedim oğlumdan başka kimseyle tek kelime etmedim,sıkalmamak mümkünmü,ama ne yapabilirim,kime nereye gitsem yine dönücem,kimseye hesap vermemek çok güzel olurdu herhalde
8 Ocak, 2008 Salı
canın istediğinde gitmek,sıkıldığında özlediğinde,özlendiğinde geri gelmek,kafanı dağıtmak,kafana göre takılmak,nasıl bişeydi ben unutalı çok oldu,o özgürlük dedikleri şey nasıl bişeydi hatırlamıyorum,evlerimiz birer kapalı ceza evi gibi içerde her türlü konfor var ama aşk yok duygu yok değer veren yok,anlayan yok,anlayış gösteren yok,yardım eden yok,sürekli senden bişeyler isteyen biri var,annesinden bile görmemiş ama senden ister,çünki ilk sen vermişsindir bünyesi kaldırmaz alışık değildir çünki,şımarır,ama ne yapmalı bilmiyorum……….
9 Ocak, 2008 Çarşamba
yorumunuz için teşekkürler ve evet kadın olmak cidden zor..