Özleyen Biri Var…
(4 Oy, 5 üzerinden 5 puan )
Oyunuz Gönderiliyor ...Sıcak iklimlere kaldı yüreğim, ne mavi şehrimin yeşil dağını süsleyen sisten, ne beni bekleyen adamdan eser yok. Memleketin bir köşesine çekilmiş gibiyim. Evimden uzakta ne işim var…
Ben alışmışım karadenize, karadeniz havasını çekmişim bir kere içime,
Yağmur sonrası fındık ağaçlarında ki pırıltıyı özledim, çamur olmuş patika yolda yürümeyi, benimle yol boyu gezen köpeklerimi, patilerinin altında ki çamuru özledim….
Sis basınca ortalığı, ağaçlardan silüetler çıkarmayı özledim. Dağların ardından güneşin batışını seyretmeyi, yankılanan ezan sesini…
Burda güneş yeşil dağımda ki gibi batmıyor.
Yeni doğacak minik bir kız bebek beklediğim,
Evimden gayrı tek görmek istediğim…
Yaz geldi diye mi bu içimdeki coşkular, endişeli bekleyişler,
kanım kaynıyor artık.
Kış gelecek, ben çoktan evimde olacağım. Sis kaplayacak her yanı, yine tualime umutsuzluk resimleri mi çizeceğim, yalnız geceleri koynuma alıp gezineceğim satırlarda. Yine mi?
Yine mi kış bir öncekinin aynı olacak. Bebecik büyüyecek, ben yaşlanacağım. Onu göremeden annesinden nasıl emeklediğini, nasıl yürüdüğünü duyacağım.
Yine mi soğuklarda, kanım donacak ve ben geceye kilitleyeceğim umut dolu sabahları…
24 Temmuz, 2008 Perşembe
canım merhaba.yine ne güzel yazmışın…Allah aşkına bebek kimin yahu?Sen niye göremicen.Koyma beni merakta…Nerde olursan ol insanın evi gibisi yok değilmi?Özlemlerinin bitmesi,yeşiline/mavi şehrine kavuşman dileğiyle.
24 Temmuz, 2008 Perşembe
Yine içime dokunan gözlerimi dolduran bir yazı..
24 Temmuz, 2008 Perşembe
Çıkarken yazdım yarım kaldı biraz..Gönlü sıcak iklimde kalan biri gibi, aklım yazıda kaldı benimde..
24 Temmuz, 2008 Perşembe
Günlerce sisli dağların güneşi nasılda sakladığını dinledik,silüetlerden tablolarını seyretik saatlerce,hırçın karadenizin yağmurları ıslattı hepimizi
Ağaçların şarkılarını dinledik sayende,puslu geceleri sevdirdin bizlere,hüzün bile bazen güzel geldi senin dilinde,dön kardeşim dön mavi şehrine,o sana gelemiyor belli’ki,sen kucakla tüm özleminle,oralardan bile yetiştin yüreğimize,size ne desem bilemem’ki,hep eksik kalacak cümleler tamamlamıyacak kelimeler duyguyu,kendinize,çocuklarınıza,eşinize ve ailenize sıkı sarılın,güzel gönlünüz dert görmesin,sevgilerimle…
Hoşçakalın…
24 Temmuz, 2008 Perşembe
Merhabalar..
Şehir yaşamı insanı boğuyor, Şehirde doğup büyüyenler in birçoğu doğanın bir parçası olduğunun farkında olmadan yaşıyorlar, doğa bilinci gelişemiyor, doğaya saygı göstermiyorlar.
Birazda olsa doğanın, tabiatın içinden gelipte şehirde yaşayanların ortak noktası doğa özlemi. Helede karadenizin doğası, yeşil ve mavinin bütün tonlarını birbirine uyumunu,ahengini,iç içeliğini görebilirsiniz. Sizi anlayabiliyorum. Doğaya, tabiata özlem ancak bu kadar anlatılabilir.
Herşey gönlünüzce olsun..
24 Temmuz, 2008 Perşembe
siz doğa içerikli böyle güzel yazınca anlıyorumki ben istanbulda yaşamıyorum sadece zehir soluyorum.güzel bir yazı yüreğine sağlık
25 Temmuz, 2008 Cuma
elinize sağlık çok güzel bir anlatım güzeldir kadradeniz bir başkadır doğa bir başkadır yeşil baharı yazı bir başka heycanla yaşanır yeşil tüm tonları ile baharda coşku dolu olur.
25 Temmuz, 2008 Cuma
özledin demek evini.. karadenizin yeşilini..pusunu…deli mavisini…nasıl özlenmesin ki nasıl mecnun olunmasın ki..biliyor musn ben de özledim seni..dost sohbetlerimiz vardı şimdilerde mazileşen..ama anılar hala var değil mi yüzde tebesüm oluşturan.. sevgilerimle..
25 Temmuz, 2008 Cuma
iyyim canımcım ya da çabalıyorum iyi olmak için..bebek hayırlı olsun ailenize.. çok sevindim..sağlımlı ve mutlu uzun uzuuuuunnn ömüler nasip etsin Allah ım… özlüyorum sen gibi.. benimkisini öp çok..selamımı da ilet tamam mı:D unutmasın beni.. en büyk beşiktaş dediği mide söyle ki ben cibomluyum kıyağımı unutmasın ehehee:D