GECEYE KİLİTLEDİM, UMUT DOLU SABAHLARI

Gidemediğim yerler var, ulaşamadığım hayallerim. Özgürlüğüm küçük bir çocuğun ellerinde. Anlamını unuttuğum kavramlar. Sadece susuyorum, konuşmak boş zanaat. Amaçsızlar çöplüğüne kapağı attım ya içim hiç olmadığı kadar karamsar. Yazmak, beni motive eden tek şey. Yazmak için de konu gerek değil mi. Blogtaki yazıların hemen hemen hepsini okuyorum. Bazı arkadaşların kalemi aşk kokuyor, bazısı özlem, bazısı ayrılık, siz düşünün gerisini. Ben bloğu keşvettiğimde öyle hızlı bir giriş yaptım ki tıkandım şimdi. Basit, tekdüze bir hayattan basit yazılar ortaya çıkar. Belki benim ki sadece içimi dökmek.  Tanıdık birinin bloğuma rastgelmesini istemem fakat tanımadığım insanlardan eleştri, yorum ve destek almak hoşuma gidiyor. Benim için gizli bir günlük gibi. Yine başıma dikildi inatçı velet. Sanki birazönce bağırp çağıran o değil, hayatına normalinden devam ediyor. Bense küçüğüme kırgınım hala.