GECEYE KİLİTLEDİM, UMUT DOLU SABAHLARI

      Geceye kilitledim, umut dolu sabahları.

       Batan güneş kadar çaresizdi zaman,

        Akıp gitmeye mahkumdu, bütün ömrüm…

                    Sorunca da;

        Hep aynı cevap ”hayat ve düzen”

         Anahtarını kaybettiğim, umut kutusu,

         Nerdesin, nerde… neden!!!

         Gecenin karanlığında kaybolan düşünceler,

          Bihaber yol almakta,

           Ne senden, ne de benden…

                                    Yitip gitmelerine alışamadığım ömür,

                                    Elbet….

                                    Bir gün gelir, beni de götürür.