GECEYE KİLİTLEDİM, UMUT DOLU SABAHLARI

            Bugün çinde ki 7.9 luk depremin ardından 4. gün. Ölen Çin vatandaşı sayısının 100 binlere varmasından korkuluyormuş. Acı bir felaket ne yazık ki. Depremlere bizde yabancı değiliz ve onların acısını da paylaşıyoruz. Çin bölgesi de sürekli sallanır ve aslında onlar bizden daha tedbirlidirler bu konuda. Her Çin de Deprem haberi duyduğumda aynı orta şiddetteki depremin birde bizde olduğunu düşünürdüm. Onlarda can ve mal kaybı ne kadar az ise bizde de orta şiddette depremde ağır bilançolara rastlıyoruz. Onlarda ölüm bizde ki kadar ucuz değil.

     Çin nüfusu yerleşim alanına göre hayli nufus yoğunluğu olan bir ülke. O yüzden Çin Hükümeti ailelere ancak bir çocuk yapma hakkı tanıyor. Hal böyle olunca da depremde kaybedilen genç nüfus ailenin tek çocuğu olmuş oluyor. Yani aileler sahip oldukları tek evlatlarını bu felakette kaybettiler. Aklıma geldi de; acaba Başbakanımızda böyle bir felaketin Türkiye de olma olasılığını bildiği için mi en az üç çocuk yapın dedi! Olur, mümkünse üçü de erkek olsun, benimkiler esmer ve babalarına benzesin. İki hakkım doldu benim sipariş için, üçüncünün siparişi böyle lütfen.

     Siyaset ve ekonomi ilgimi çekmese de kötüye giden ekonomimizin farkındayım. Bu durumda da iki neyse de üçüncü çocuğu dünyaya getirmek bir cana haksızlık olur.

     Çin den yola çıkıp ülkemize geldik gelmesine de tek duam böyle felaketleri Allah bizden uzak tutsun. Doğal afetleri, milli felaketleri, bizi soyup soğana çeviren siyasetçileri ve en önemlisi de lanet PKK’ yı.