|
Anımsıyorum Seni Olduğun Gibi
Anımsıyorum seni olduğun gibi geçen sonbahar.
Başlığın griydi ve yüreğin sakince.
Gözlerinde savaşıyordu alacakaranlığın alevleri.
Ve düştü yapraklar ruhunun sularına.
Bir boru çiçeği gibi yapışmıştın koluma,
ikircikli ve sakin sesine korunak olurken yapraklar.
Arzumun alazlanıp durduğu kötürüm eden bir ateş.
O uysal mavi sümbül burkulmuş ruhumun üstünde.
Gör nasıl uzaklaşıyor gözlerin, sonbahar gibi uzak,
başlık, o gri, o cıvıltılı ses ve o evcimen yürek,
kömürün koruna öpücüklerimin neşeyle düştüğü
derin özlemlerimin amacı olan şey.
Bir gemiden görünen gökyüzü. Yüksek dağlardaki yaylalar.
Hatıran ışık gibi, duman gibi, o sessiz gölcük gibi.
Ötesinde gözlerinin durur yangında akşam kızıllığı.
Fırıl fırıl sonbaharın kuru yaprakları ruhunda.
Pablo Neruda
|
Oyunuz Gönderiliyor ...
7 Haziran, 2008 Cumartesi
Bir hasret daha nasıl anlatılabilir’ki, teşekkürler kardeşim paylaştığın için
Hoşçakal.
8 Haziran, 2008 Pazar
canim. güzel kizim gencligin gercekten bilincli yasanmasi gerek ama maalesefki bilmeden geciyor ben bilemedim sizler bilin bari.aciyorum hic ugruna gecen ömrüme.cok iyiyim ben güzelim allaha sukurler olsun kizlariminda sana selamlari var mutlu yasa canim sevgiyle dol
10 Haziran, 2008 Salı
(hatıran ışık gibi,duman gibi,o sessiz gölcük gibi…
yine derinden yaraladın sevgiyle kalplerimizi…)
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Yüz yıldır bekler beni
bir şehirde bir kadın.
Aynı daldaydık, aynı daldaydık.
Aynı daldan düşüp ayrıldık.
Aramızda yüz yıllık zaman,
yol yüz yıllık.
Yüz yıldır alacakaranlıkta
koşuyorum ardından.
sevgiyle kal güzel arkadaşım…