GECEYE KİLİTLEDİM, UMUT DOLU SABAHLARI

          Uzun yolculuklar… aslında uzun otobüs yolculuklarını çok severim ama yalnız olmalıyım, otobüsün camından dalıp gitmeliyim uzayan yola ve yaşayan hayata. Kimse bölmemeli hayallerimi, kimse döndürmemeli daldığım hayattan beni.

           Alışığım uzun yollara, hiç kısa yolculuk yapmadım ki. En kısa yolculuğum 15 yıl önce Afyon-Denizli arası okul münasebetiyle mekik dokuduğum yıllardı, o da 3,5 saat sürüyordu. En uzun yolculuğumu da çocuklarımla Trabzon-Denizli arası yaptım. Tam 22 saat, nerdeyse 1 günümüz otobüste geçmişti. Tabi bu yolların dönüşleride var. Şimdi de Vana yolculuk var, Van 14 saat sürüyormuş burdan. Denizliye gitmekten 3 saat daha kısa. Gideceğim yerlere kaç saatte varacağım benim için çok önemli. Ona göre yola çıkmadan günler öncesi kendimi motive ediyorum uzun yolculuğa.

         Biz küçükken, o zamanlar böyle lüks, havadar otobüsler yoktu, 302 ler vardı. Köyden Denizli ye 1 saatte giderdik lakin içimiz dışımıza çıkardı. O yol hem virajlı, hem de dar bir yoldu ki sigara içmenin otobüste bile serbest olduğu yıllar, düşünün artık rezilliğimizi… O duman kokusunu bastırsın diye muavinin koridora serpiştirdiği tütün kolonyası, hiç unutamam ve nefret ettiğim kokular arasındadır.

         Yaz geldi, blogda ki çoğu arkadaşım tatile çıkıcak veya tatil münasebetiyle gelen misafirlerden bloğa takılamayacaklar. Belki bende Van’a gittiğim zaman yazamayacağım, bilemiyorum.

         Tatile çıkamayan ve halen çalışmakta olan arkadaşlar (onlar kendilerini bilir :)), tatil hayalleri kuracaklar bol bol. Siz hayaller denizinde yüzerken ben belki Van Gölünde yüzüyor olacağım. (İnşaallah). Pazartesi gidiyorum arkadaşlar. Yazışamasakda aklım hep sizde olacak. Ben yazamasamda sizi takip ederim.

          İyiki bloğu keşvetmişimde, sizleri tanımışım. Hepiniz Allaha emanet olun. Sizi Seviyorum.

                Gökyüzünü çizdi geçti uçak,

            Maviliği yaran beyaz bir hat oluştu,

          Beyazın maviye bu kadar çok yakıştığı

                         Görülmemiştir.

               Gönlümü çizdi geçti sözlerin,

           Kalbimde, sevdana dair bir söz oluştu,

                  Senden önce hiç kimseye,

                   ”SENİ SEVİYORUM”

                             Dediğim,

                         Görülmemiştir.

GECE BİZE YAZMIYOR

Bize yazmıyor,
Yeterince karanlık değilmiş yüzümüz.
Rakıya kin bulaştırmadık
Sevda yüzünden içtiğimiz.
Yanılmışız
Günleri yeterince eskitmeden
Tükettik.
Lakin ihanetlerle anılmadı adımız…
Sözümüz var
Dostlarla birlikte
Yaşlanacağız.
Dönenleri
Döndükleri yere kadar sevip
Hayal kırıklığına içmeyeceğiz.
Hep yaptığımız gibi
İçtikçe sevdalanıp
Sevdalandıkça öleceğiz.

Tayfun TALİPOĞLU

               Hadi gel artık, ben buralardayım,

               İşi gücü bırak, çocuklarara da baksın babaanneleri

               Çayım hazır, sen seversin yanında sade keki.

               Benim kileri dışarı postalarım ben,

               Sen gecikme, vakit daha erken.

                       Eski günleri anarız beraber,

                       Sende vardır memleketten haberler,

                       İki satır laf ederiz,

                       Eski aşklardan dem vurup, güleriz.

              Hadi gel özlediğim dostum,

              Beni bilirsin yalnızlığı sevmem.

              Okul çıkışları ne çok kıkırdardık,

              Evlendik, çoluk çocuk derken

               Onaltılı yaşlarımıza baka kaldık.

                         Ne sen eski sen, ne ben o eski ben,

                         Gelsen evimi, ocağımı görsen.

                         Yüzümdeki çizgiler anlatsa gurbetin halini,

                          Çok konuşmayı sevmem, bilirsin beni.

           Yere yatak yaparız, gece bastırınca,

           Sizde kaldığım gecelerde ki gibi,

            Sohbet, hasreti dağıtmayınca

            Sessizliğe gömeriz içimizdeki özlemi.

              Canıııımm, canıma can katan, yüreğimi aşkıyla dolduran adam. Yeter mi geçen 13 sene, yetmeez, daha ne ben sana doyabildim, ne sen bana. İsterimki ölene kadar sen benim ol, ben senin. Ben seni ölesiye sevdim.

               Kara kaşlarına kurban olduğum, esmer tenine hayran olduğum, bir gülüşüne dünyaları bedel seçtiğim, yaşamamın tek sebebi, hayatımın tek anlamı, ben seni canımı verecek, uğruna ölecek kadar çok sevdim.

                Yanımdayken bile hasretim, yüzüne bakmaya doyamadığım erkeğim, sesiyle mest olduğum, bir dokunuşuna, bir öpüşüne ruhumu verdiğim adam, gel hep bende ol, hep benim ol. Ben yalnız hep seni sevdim.

                Başımı yasladığım tek omuz, dertlerimi paylaştığım sabır taşım, gözyaşımı akıttığım yüreğim, bütün benliğim. Sen, sen diye çarpan kalbimle ben seninle yaşlanmaya söz verdim. Seninle yaşlanmaya ve ölmeye. Ben seni kara toprağa girecek kadar çok sevdim.

                Biz el ele büyüttük sevgimizi, iki ayrı bedende tek bir ruh olduk. Ben sendeyim, sen bende. Yaşıyorsam sen varsın diye, gülüyorsam sen güldün diye, senin umutların benim, yarınlar ikimizin. Hayatta paylaşamayacağım tek şey senin kalbimdeki sevgin. Sevgin beni dimdik ayakta tutan, varlığın varlığıma denk, sevgilim, sevdiğim.

                Yine akşam saatlerini iple çekme zamanı, gündüzleri sesini duymak yetmiyor. Yalnız bana ait olan bedenini ve ruhunuda yanımda hissetmeliyim. Sen her akşam olduğu gibi yine gel birtanem. Ben her akşam olduğu gibi seni bekliyorum. Ben ve çocuklar. Gel, sevgi dolu yüreğinle evimizi aydınlat, çünkü gelişlerin benim için bayram, gitmelerin hüzün.

                 Yüreğime sevgi prangasını vuran adam; ben seni ne çok seviyorum bir bilsen. Anlatamam…

                       Ben, en çok geceleri severim.

                       Siyah gelinliğini giyen gökyüzünü,

                       Onu pul pul süsleyen yıldızları severim.

                       Gecelerde, yalnız gecelerde…

                       Ay, bir gerdanlık gibi dolanır,

                       Siyah gecenin boynuna.

                       Ben gecelerde ağlarım en çok,

                       Siyah örter her damla gözyaşımı,

                       Sır gibi saklar benimle beraber.

                       Güneşin batışını, geceyi koynuna alışını severim,

                       Siyaha matem derler ya,

                       Yok, olmaz öyle demeyin,

                       Gecelerde olur en imkansız düğünler,

                       Geceler yasak sevdalara şahit,

                       Gecelerde davetlisi olduğum düğün

                       Yalnız bana ait.

                       Ben en çok geceleri severim,

                       Yalnızlık en çok geceye yakışır,

                       Yıldızlarda, ayda…

                       Ve, bana da samanyolunda,

                       Bir yıldız gibi kaymak düşer.

                                                   Gökyüzü yine siyah gelinliğini giydi,

                                                   Yıldızlar pul pul döküldü üzerine,

                                                   Ay bir gerdanlık misali boynuna dolandı,

                                                   Gecenin sürmesi çekidi gözlerine.

          Çok yollar arşınladım,

           Büyürken…

           Gurbeti sıla bilip dolandım.

           Ağladım her seferden,

           Geriye dönerken.

           Tozlu yollar kabahatliydi,

            Asvalt yollara düştüm.

            Yaşanan hayat gerçek,

             Sanki ben düştüm.

                    Her memlekette, binbir hatıralar…

                    Göç eylerken ruhumu dağlar.

                    Şimdi ki durak Karadeniz olsada

                    Dostlar;

                    Daha çoook yolum var.

           Güneşim yarım kaldı,

           Düne hapsolmuş ümitler

           Yarını ümitsiz beklemekte.

                   Yorgunum…

           Gri sisler içinde, boğuk gönlüm.

           Baharı geçtim de;

                  Yazı beklemekte.

           Sancısız bir doğum gibi

            Acılar…

            Doğmayı beklemekte.

           Ben gidiyordum,

           Sen arkamdan baka kaldın.

           Nerden bilirdim son bakış olduğunu.

           Hiç, konuşamamıştık,

           Oysa herkesin bildiği, iki aşıktık.

           Evimizin önünden geçmelerin,

           Sessizliği bozan sessiz telefonların,

           Beni görmek için bahanelerin.

           Ben gidiyordum,

           Sen ardımda kaldın.

           Olmazdık, olamazdık.

           Hep öyle dediler,

           Beni sana yakıştıramadılar.

           Ben gidiyordum,

           Sen tek kaldın.

           Bende kalansa,

           Sadece adın.

………………………………………………………………………..1993/Eylül…………………………………………………………………………………..

        Ağlıyorsun yine akşamın karanlığında,

        Kızarmaya yüz tutmuş gözlerinle

        Kimse olamadı ıslak gözlerinin,

        Kırılmış yüreğinin farkında.

                     Ağlamayalı çok olmadı…

                     Gülemediğin günleri saymazsak,

                     Daha bugün değil miydi?

        Ağlıyorsun, yine akşam yalnızlığında

        Sessizliğe dem tutmuş saatlerde,

        Kimse duymadı hıçkırıkların,

        Düğümlenirken boğazında.

                      Ağlamayalı çok olmadı…

                      Onun gittiği günü saymazsak,

                      Daha dün değil miydi?

          Ağlıyorsun yine, bölük pörçük uykularda.

          Ağlamaktan şişmiş gözlerinle,

          Kimseye bakmadın, baktırmadın,

          Hep yalnızdın, yalnız kaldın.

                       Ağlamayalı çok olmadı,

                       Bu geceyi saymazsak,

                       Daha sabah değil mi?

…………………………………………………………………………………….26.05.2001/00.42/yatağanlı…………………………………………..