GECEYE KİLİTLEDİM, UMUT DOLU SABAHLARI

KANDİLİNİZ MÜBAREK OLSUN BÜTÜN BLOG DOSTLARI…

           Yorgun hayalin, geceleri gözbebeklerimi tarar…

                      Yokluğunun ardında değilmi çektiğim hasret…

           Ne hayal zindanlarına hapsolmuşluk,

           Ne yokluğunun koynunda uyuduğum geceler…

                           Olsun varsın…

           Biliyorum, sana döneceğimi…

           Biliyorum beni, bizi beklediğini.

                        Sen, hayatım…!

          Her gün düşündükçe…

           Sevgisiyle kalbimi çalan adam…!

           Öyle çok özledim ki seni bir bilsen….

     Hoşgeldin bebek, hayatımıza, hayata…

     Bugün anneni hiç olmadığı kadar mutlu ettin ve yordun,

     Sen bugün bana teyzeliği ilk defa tattırdın. Sen cennetten mi geldin.

      Burda oluşum, canımı, herşeyimi yeşil dağımda bırakıp gelişim sırf senin içindi. Sen geleceksin diye.

      Hoşgeldin gönlümüze,

      Yaz sıcaklarıyla, güneş gibi girdin hayatımıza…

      Ve baban. Babanı bir görsen. Daha seni annenin karnındayken bile delice seven baban…

       Bugün aptal aptal ortalarda dolaşıyor. Malum annen bir, baban 9 doğurdu.

       Ağzı kulaklarında, sana ve annene bakmaya doyamıyor.

       Annneannen ise, ilk kız torununun heyecanında. Büyük bir telaş var, hastanenin 209 nolu odasında.

       Senin emme telaşın. Sen emeceksin, annenin sütü gelecek. Ama öyle güçsüz çenen varki, hemencecik yoruluyorsun.

        Hoşgeldin BERRA İPEK, hoşgeldin teyzeciğim.

                Sıcak iklimlere kaldı yüreğim, ne mavi şehrimin yeşil dağını süsleyen sisten, ne beni bekleyen adamdan eser yok. Memleketin bir köşesine çekilmiş gibiyim. Evimden uzakta ne işim var…

                 Ben alışmışım karadenize, karadeniz havasını çekmişim bir kere içime,

                 Yağmur sonrası fındık ağaçlarında ki pırıltıyı özledim, çamur olmuş patika yolda yürümeyi, benimle yol boyu gezen köpeklerimi, patilerinin altında ki çamuru özledim….

                 Sis basınca ortalığı, ağaçlardan silüetler çıkarmayı özledim. Dağların ardından güneşin batışını seyretmeyi, yankılanan ezan sesini…

                  Burda güneş yeşil dağımda ki gibi batmıyor.

                  Yeni doğacak minik bir kız bebek beklediğim,

                  Evimden gayrı tek görmek istediğim…

                  Yaz geldi diye mi bu içimdeki coşkular, endişeli bekleyişler,

                   kanım kaynıyor artık.

                  Kış gelecek, ben çoktan evimde olacağım. Sis kaplayacak her yanı, yine tualime umutsuzluk resimleri mi çizeceğim, yalnız geceleri koynuma alıp gezineceğim satırlarda. Yine mi?

                  Yine mi kış bir öncekinin aynı olacak. Bebecik büyüyecek, ben yaşlanacağım. Onu göremeden annesinden nasıl emeklediğini, nasıl yürüdüğünü duyacağım.

                   Yine mi soğuklarda, kanım donacak ve ben geceye kilitleyeceğim umut dolu sabahları…

          Uyumamalıyım, vakit çok geç değil.

          Uykuya dalmamalıyım, hasretime dalmalıyım düşlerim yerine…

          Zamanın hasret kokan mezarına gömmeliyim kendimi,

          Özlem ile ölmek için, çok geç değil.

          Nefes almamalıyım aslında,

          Aldığım her nefeste hasretini çekiyorum koynuma,

          Gelsen, uzakları yakına döndürüp gelsen,

          Özlediğim kokunu içime çeksem.

          Sen; her gece olduğu gibi yanımda

          Başka hayale yer vermeyen aklımdasın.

          Bedenin bedenime değdiği anda…

          Ne dünya dönsün, zaman aksın,

          Ne de vakti gelen seher, doyulmadık zamanı çalsın.

………………………………………………………………………………………yatağanlı…….01.42………………………………………

           Çocuk, ite kalka götürüyor üç tekerli arabayı.  Dalgalı, boynuna değen saçları kirden rengini kaybetmiş, acelesi yok…

           Yavaş yavaş ilerliyor…

           Daha eşilecek çok çöp var yollarda elbet.

           İnsanlar pisliklerini dökecekler, o onları karıştıracak, plastik, kağıt, onlar olmazsa mutlaka teneke bulacak…

           Çocuğun tek zorunlu kazanç kapısı; çöpler…

           Kısa günün karı, bu akşam epey plastik, karton çıktı çöpten.

           Başka bir çocuk, elinde üç beş kaçak sigara paketi…

           Sessiz kaldırımları arşınlıyor…

           Kara saçlı esmer adam çocuğu gözhapsine almış,

           Belli ki çocuk, adamın kazanç kapısı…

           Benim çocuklarım gibi çocuklar,

           çalışıyorlar, çalıştırılıyorlar…

           Ben kıyabilir miyim çocuklarıma…

           kıyan kıyıyor elbet…

           yorgun gönüllü çocuk, tek isteği biraz merhamet, merhamet…

    Yağmurun elleri dolandı saçlarıma, kilometrelerce yağdı benimle beraber. Hem gönlüme, hem asvalt yollara…

    Karadenizin yağmurunu da sürükledim peşimden… Yüreğimin götürdüğü yere değil ama varmam gereken yerlere…

    Varmam gereken yer; hem bana hasret hem yağmura. Bense geride bıraktığım adama.

    Asvalt yolları yıkadı geçti yağmur, büyük gölün üzerinde kara bulutlar, karadenizi aratmayan havada eksik olan biri var!

    Doğu insanı özlemiş yağmuru, şivelerine yağmur değiyor, yağmur benim saçlarımda…

    Ben de artık onlardan biriyim…

             Gönlümde ki, yanımda ki varlığına

                     …doyamadığım.

             Onca yıla rağmen,

             Yıllar içinde ki mecburi ayrılıklara rağmen,

                   Daha gitmeden,

                      …özlediğim.

            Ne zor geliyor ayrılık, bir bilsen!

            Ben istemezsem, gitmem değil mi?

            Sen istemezsen, göndermezdin bizi.

            Öyle ki…

            Bizim için istemesekte zaman,

            Ayrılıkları mümkün kılan…

            Bir kara kediden başka birşey değil.

            Ve…

            Biliyorsun ki ben seni,

            Daha gitmeden, ÇOK ÖZLEDİM.