yasardilsiz e-dergi

Merhaba…

14 yıllık gazeteciyim… Yayıncıyım desem daha doğru olacaktır sanırım… Hiçbir işimde önceliği kendime vermediğim gibi neredeyse bu meslek yüzünden çok şeyler de yitirdim; dostlarım, ailem, arkadaşlarım…

Asıl takıntım şu: Özveriyle yaptığınız hangi işin değerlendirmesi adam gibi yapılacak?

Ya da yapılıyor da biz mi görmüyoruz…

Size bir öykü anlatacağım:

Bu hikayedeki kahramanlar şimdilik hayal ürünüdür… Çok yakında gerçek öykü gelecek…

Başarılı bir profesyoneliniz… Doğal olarak başarınızın karşılığını da almak istersiniz… Takdir edilmekten öte… Gece gündüz kafa patlatmış olduğunuz projeniz doğru yer ve doğru zamanın yanısıra doğru ekiple bütünleşmemiş ise zaten şansınız sıfırdır. Haydi onu tolore edersiniz… Ya zamanı? Zamanı, yitirdiğiniz o en değerli hazineyi size hangi kuvvet geri verebilir?

Sadede gelelim elbette…

Bazı dönemler yaşarız… Geçiş dönemi de diyebileceğimiz ara dönemlerdir bunlar… Bir seçim yaparız…

İşte tam da bu mevzuda bir hikayem var size anlatacağım… Dediğim gibi hikayede bahse konu hiçbir kahraman gerçekte yoktur… Şimdilik…

Yayıncılıkta her yeni yayın ayrı bir heyecandır ve kim ne derse desin yayıncı olmayan anlayamaz bu duyguyu… Yeni hep çeker… Yaratmak… Oluşturmak… Yapmak yoğurmak… Büyüdür… Gidesiniz ardınca…

Bir teklif alıyorsunuz…

Size şaşalı imkanlar sunulmuyor…

Ama size sözler veriliyor… Siz de yapabileceklerinizi planlayıp direksiyona geçiyorsunuz… Siz verilen sözlerin yerine geleceğine dair hiçbir kuşku taşımaksızın işinizi yapıyorsunuz…

Gün geliyor…

Siz yanlış tercih yapmışsınız…

Söz de verdiniz…

Bekliyorsunuz…

Olmuyor… Sizin makul yaklaşımınız yanlış değerlendirilerek sizin kullanılmanıza vesile teşkil ediyor…

Asla elinizdeki işi yavaşlatmayı, askıya almayı dahi düşünmüyorsunuz…

Karşı taraf farklı düşünüyor…

Yolun ortasında malum şekilde kalıyorsunuz…

Gidiyorum diyorsunuz…

Vefasızlıkla suçlanıyorsunuz…

Yolda bırakmakla…

Sizin yitirdikleriniz: Para, kariyerinizden ciddi bir parça, ailevi huzur, zaman…

Onların yitirdikleri…

Şimdilik görünürde onların hanesinde birşey yok…

Bu hikayenin kahramanı siz olsanız…

Ne yaparsınız?

Patron olarak…

Çalışan olarak…

Tarafsız bakarak…

Lütfen birşeyler söyler misiniz?

Ben düşünemiyorum…

Siz söyleyin…

Lütfen…