Mynet | Blog Anasayfa | Email
Favorilerime Ekle | Giriş
 

S E V M E K

9 Mayıs 2008 Cuma | Kategori Aşk | Etiketler : hayat İhbar Et
(0 Oy, 5 üzerinden 0 puan )
Loading ... Oyunuz Gönderiliyor ...

İnsan yaşamı içinde en zor iş sevmek veya sevebilmektir.Bambaşka bir duygudur sevmek. 1977-78 yıllarda  toy birer delikanlı iken tam siyasetin ortasında buluvermiştik kendimizi. Liseli dönemlerimizdi. Siyasetle yatar siyasetle kalkardık. Sevgi nedir- sevmek nedir- aşk nedir bilmezdik.Bizim için tek sevgi vatan, millet ve mukaddes değerlere aitti.Siyasi çerçeve içinde adeta dolu dizgin koşuşturup duruyorduk ha bire. Yaşayamamıştık bazılarının yaşadığı güzellikleri. Erkek arkadaşları gardaş , kız arkadaşları bacı ilan ediveriyorduk hemencecik. Koşuşturmacaların olmadığı  ve hem romantik hem de siyasi ihtivalı kitapları okurken dalardım düşüncelere. Nasıl bir sevgili istediğimi, nasıl bir eş istediğimi hayal ediverirdim. Kimileri gençliğinin icabı sözde hayatını yaşamaya çalışırken ben hep firenlerdim arzu ve ihtiraslarımı. Hep kendi kendime yapma diye haykırır bastırmaya çalışırdım içimdeki o beni. Sabret; Ne yaparsan bulup tanıştığın ve evleneceğin ve nihayetinde evlendiğin kısmetlinde yap, ne görürsen onda gör derdim. Belki o zaman sahip olduğun ve helalinden kavuştuğun nimetlere karşı nankörlük etmez, sana o nimetleri sunan kişiye elden geldiğince kusur etmemeye çalışırım diye düşlenirdim.Sadakat ancak bu şekilde gerçek uygulanır derdim kendi kendime. Kurduğun yuvanda seni hayır dualarla uğurlayıp, güler yüz ve tebessümle karşılayan bir eşin olur inşallah diye avutur dururdum hislerimi. Onun için en iyi hitap şeklim: " Cennette hurim olasıca " olmalı der dururdum.  Bir baktım ki asker olmuşum. Bir baktım ki işe girmişim. Bir baktım ki aradığım şart ve vasıflarda birini bulmuşum, bir baktım ki evlenivermişim. Yaşamak istemişim önceden hayaliyle yandığım yaşantıyı. Bizi bize bıraksalardı- bizi kendi halimize koysalardı nede yaşardık o duyguları. Benim kadar kısmetlimde aynı düşüncelerdeydi biliyorum. Ah o çevre, ah o her şeyiyle bizlerden çok Allah’a inanan ve Allah’tan korktuğunu beyan eden inanmışların inançlarına aykırı hareketleri, tavırları olmasa , Ah o bebebelerimiz bizler gibi duygu ve dşüncelere sahip olabilselerdi ..Aaaah  Ahhhhh. Yaşayacaktım hayallerimi. Yine de dua ederim sevgili can yoldaşıma. Yine de " Cennette hurim olasıca " derim ve diyorum.  Ve yine onun için her şeyimle seninim ve seninleyim diye haykırabiliyorum avazım çıktığınca. Tatlı etmeye çalışıyorum aşımı, mutlu etmeye çalışıyorum birlikte baş koyduğum sırdaşım olan yastığımı. Her şeye rağmen. Biliyorum ki dünya fani ve kaybedilen kazanılamıyor- giden geri gelmiyoooor.

Yorum

Yorum yaz

Yorum yazmak için Giriş yapınız