AYRILIK ZAMANI [BİR GÜLÜ BÜYÜTEMEDİM]

AYRILIK ZAMANI
Alıp götürsem kalbimi bu gece vakti nerelere gömerim.
Hem çocuklar şahidimdir ben onu yaşamak gibi sevdim.
Yazarken ağladığım şiirlerden kalma bir hüzün gibi taşıdım içimde gözlerini
Hem aylar önce değil, şimdi yeniden çalıyor kapımı
Çocuksu öpüşlerle masum gülücüklerle uğurladığım hüzün
Oturup ikimiz ayrılığa kalem kıralım istedim
"BİR GÜLÜ BÜYÜTELİM" istedim ahh "BİR GÜLÜ BÜYÜTELİM"
Oysa kendini saksılara, vazolara vurdu gül
Oysa doğa kadar şen ve bereketliydi benim toprağım
"BİR GÜLÜ BÜYÜTEMEDİM" Büyüttüm hüznümü!…
Alıntı
bailey_s’e çok teşekkürler…

18 Temmuz, 2007 Çarşamba
Süper olmuş teşekkürler.
24 Temmuz, 2007 Salı
çok güzelbir şiir paylaşımın için teşekkürler :)