NE ZAMAN SENİ DÜŞÜNSEM…

Nisan ayının başlarıydı. Doğa üstündeki miskinliği yavaş yavaş atmaya başlıyordu. Uzak diyarlarda tatilde olan Güneş geri dönmüş. Çapkınca tüm tabiata göz kırpıyordu. Tabiatta buna kayıtsız kalmıyordu.
Sümbüller açıyor,çiğdemler bende buradayım diyordu. Tüm tabiat Güneşin kendilerine ilgi göstermesi için bütün güzelliğini ortaya seriyordu. Güneşse bu ilgiden gayet mutlu , ışıl ışıl ve heybetli duruşuyla tabiatla cilveleşiyordu. […]

Gece başlamışsa ve uyumak için acele etmiyorsa yüreğin; hala düşünecek hala yapılacak bir sürü işin ve bir sürü planın olduğunu söylüyorsa beynin; buna karşılık günün bütün yorgunluğunu belki de hiçbir şey yapmamana rağmen sana hissettiriyorsa bedenin; konuşmak istiyorsa bir şeylere ulaşmak istiyorsa kalbin ama sadece yalnızlığın o ağır o derin sesiyse hissettiğin…
Üşüyorsan ama soğuktan […]

Hasretlik çoğu zaman hüsranlı ve soyut bir kelimedir
Lakin her hasretlikte bir yanmadır yolların siyahlığında
Gidişlerin gelmezliğinde kalan çocuksu gözlerimin solmasıydı
Yaralarımın tuzsuzluğunda kalan anlamsız bakışların
Çaresizliğim kalansız bölünebilen bir işlemdi sadece ellerinde
Ve masanda duran kalemin mürekkebi olabilmekti tüm çabalarım..
Ne mürekkep olabildim kaleminde
Ne de cam kenarında ki akasyaların
Küf tutmuş korkularımızın çığlığı inatla hala kulaklarımızda yankılanıyor
Belki hiç yenemeyeceğiz korkaklığımızı
Belki […]