
Asıl eksiklik, eksik olduğumuzu düşünmekti.
Asıl eksiklik, çareyi başkasında aramaktı.
Hayatın matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir etmiyor.
İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu olamıyor.
Önce yalnızdık.
9 ay boyunca karanlık bir yerde dışarı çıkmayı bekledik ve dünyaya ağlayarak geldik.
Pişman gibiydik.
Ya da mecburen gelmiş gibi.
Biraz büyüdükten sonra, kendimizi bildiğimiz anda, içimizi kemiren, kalbimizi kurcalayan o tuhaf duyguyu hissettik: Bir yerde bir eksik var.
Korktuk. "Bunun sebebi ne?" diye sorduk kendimize.
Cevabı yapıştırdık: Demek ki sahip olmadığımız bir şeyler var.
O yüzden eksiklik hissediyoruz.
"Peki, neye sahip olmamız gerekiyor?
Çocukken,"yaşımız küçük" diye düşündük.
Her istediğimizi yapamıyoruz.
Kurallar, yasaklar var.
Büyüyünce her şey yoluna girecek.
Büyüdükçe bir şey değişmedi.
Yine huzursuzduk.
İçimizden bir ses aynı sözcükleri fısıldıyordu: Bir eksik var.
"Kafamız karıştı”…
Nasıl kurtulacağız bu iğrenç duygudan?
Nasıl geçecek bu?
Aklımıza yeni cevaplar geldi: Okulu bitirince geçecek. İşe girince geçecek. Para kazanınca geçecek. Tatile gidince geçecek…
Okulu bitirdik.
Diploma aldık.
İşe girdik.
Kartvizit aldık.
Çalıştık.
Para kazandık.
Taşındık.
Araba aldık.
Çalıştık.
Eve yeni eşyalar aldık.
Tatile gittik.
Dans ettik.
Terfi ettik.
Kartviziti değiştirdik.
Daha çok çalıştık.
Daha çok para kazandık.
Çalıştık. Çalıştık…
Geçmedi.
"Bir yerde bir eksik var" hissi, hala orada duruyordu.
Bu sefer de "Sevgilimiz olunca geçecek" dedik.
Yalnızlığımız sona erince bu illetten kurtulacağız.
"Beklemeye başladık”.
Derken, biri çıktı karşımıza.
Aşık olduk.
Ve anında başka biri olduk.
Daha güçlü, daha güzel, daha akıllı biri.
Hesap cüzdanları,kartvizitler, hatta ilaçlar bile böyle hissetmemizi sağlamamıştı.
Sevgilimizin gözlerinde, daha önce bize verilmemiş kadar büyük sevgi ve hayranlık gördük.
Sevgilimizin gözlerinde Tanrı’yı gördük.
Işığı gördük. "Tünelin ucundaki ışık bu olmalı" diye düşündük "kurtulduk"…
Sonra bir gün, daha dün bize deli gibi aşık olan insan çekip gidi verdi.
Ya da artık eskisi gibi sevmediğini söyledi.
Ya da başka birine aşık olduğunu söyledi.
Ya da daha kötüsü, başka birine aşık oldu ama söylemedi.
Telefonu açmamasından, elimizi tutmamasından, anladık, bir terslik olduğunu…
Belki de sevmekten vazgeçen veya terk eden sevgilimiz değildi, bizdik.
Fark etmez. Sonuçta aşk bitti.
Şimdi her yer bomboş.
Şimdi tekrar yalnızız.
Başladığımız yere döndük. Yıllarca uğraştık, eksiğin ne olduğunu bulamadık.
Hâlbuki her şeyi denedik, her yere baktık.
Öyle mi? Bakmadığımız bir yer kaldı.
İçimize bakmadık.
Eksik parçayı dışarıda aradık ama içimizde saklı olabileceğini akıl etmedik.
Birilerini sevdik, birileri bizi sevsin diye uğraştık ama kendimizi sevmedik.
Şaşıracak bir şey yok, tabi ki sevmedik.
Kendimizi sevsek bu kadar koşturur muyduk?
Canımız yanmasın diye duvarların ardına saklanırmıydık?
Kendimizi boş sanıp doldurmaya uğraşır mıydık?
Terk edilmekten korkar mıydık?
Asıl eksiklik, eksik olduğumuzu düşünmekti.
Asıl eksiklik, çareyi başkasında aramaktı.
Hayatın matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir etmiyor.
İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu olamıyor.
‘Herkes beni sevsin’ diye uğraşınca kimse gerçekten sevmiyor, herkes sevgisine şart koyuyor, sınır koyuyor.
Oysa "kendime duyduğum sevgi bana yeter" diye düşününce, kendimizi olduğumuz gibi kabullenince yarım tamamlanıyor.
Her şey bir oluyor.
İşte o zaman perde aralanıyor.
Acı diniyor.
İşte o zaman başka biriyle biraraya gelerek, hesabın kitabın, korkunun kaygının hüküm sürdüğü sahte bir sevgi yerine, gerçek bir sevgi yaratılabiliyor…
CAN DÜNDAR
|
|
|

hayat bu nevarsa yaşadığımız
günün şehvetinde kayboluruz
ne dertler biter nazlının elinden
nede geri gelir beklediğimiz gün
neylersek nafile belediğimiz gün
düşünmesek diyoruz hadi düşnme
şaşdım kaldım dünya senin elinde
bırkmak gerek hesbı artık bence
cözülmeyen bir bilmece yaşamak
düzen bozuk neylesin adam
sevğin hiç eksik olmasın güzel insan
yüreğinden hiç bitmesin dostum
eline sağlık
Ne diyeyim yine büyük ustalar yine hayat veren yazılar sözler şiirler… Kıskanıyorum desem takdir ettiğimden olsun, ama gerçekten imreniyorum…
Hayatı ve güzellikleri paylaşmak çok değerli ve asil insanların işidir…
Sevgiyle saygıyla selamlıyorum…
evet herkeste bir eksiklik var… mesela benimde kalbim eksik.. yani bende kalp yok… senin yazddıklarına hayranım gerçekten mükemmlesin.. ellerine sağlık… inş.hep mutlu lursun arkadaşım hoşçakal..
harika bir yazı paylaştığınız için teşşekkürler,önce insanın kendini sevmesi gerek,diğer sorunlar zamanla çözülüyor
esenlikler
belki haklısınız bende sevgiyi görmeye göz yok .. ama sevgiyi saklayabilecek bi yürekte yok.. her neyse ama şuna eminim ki sizde sevgilerin sığmadığı dolup dolup taştığı bir yürek var
hmmm artık eminim siz bu dünyada değisiniz.. herhalde güzellikler dünyasından geldiniz buraya.. çok iyisiniz .. çok ciddiyim yoksa siz melekmisiniz??
artık söyleyecek söz kalmadı galiba sevginin herşeyden üstün olduğunu biliyorum ve inanıyorum ama nedense o sevgiyi hiç bulamıyorum işte bu yüzden sevginin varlığını hissedemiyorum… görülmeyen gerçekler insanı çok yoruyor.
size teşekkür etmek istiyorum.. ben ne kadar karamsar düşünsemde sizin içinizdeki umut hiç sönmüyor banada umutların bitmediğini gösterdiniz çok teşekkür ederim. ama söylediğim gibi umutlar uzak kalır bazen erişilmez olurlar dokunamayız onlara… hoşçakalın.. bu güzel sohbetiniz içinde ayrıca teşekkür edrerim..
can dündar doğruları bir güzel yazıya döküp anlatmış bu güzel metni bizlerle paylaştığın için teşekürler.kalemin daimi olsun kardeşim ayrıca babalar gününü kutlarım kardeşim
mrhb sevgili tufan yine yüreğe dokunan bir yazıyla buluşturmuşsunuz bizleri…emeğinize sevgi dolu yüreğinize sağlık…
babalar gününüzü en içten duygularla kutlarım nice babalar günlerinde bizlerle olmanız ve bizlerle yeni yeni güzellikleri paylaşmanız dileğiyle sevgiyle ve sağlıkla kalın….
şu an herhalde bir sorun var gibi sayfayı görütülemiyor tufan.demin yorum yazraken dikkatimi çekti tufan katagoriler çubuğunun boş olması lakin yoruma girince normale döndü demekki artık bağlantılarıda silmeye başladılar
”Birilerini sevdik, birileri bizi sevsin diye uğraştık ama kendimizi sevmedik.” Güzel bir paylaşım olmuş Tşk…
Teşekkürler,çok güzel.
”Kendimize duyduğumuz sevgi” bunu bulabilmek zor olsa gerek. Aramakla da bulunmuyor, bakmaklada. Bana yazmışsınız dört mevsimi yaşayan bir kalbiniz var diye. Ben o mevsimlerde kendimi arıyorum. Yaş 32 hala arıyormusunuz derseniz arıyorum. Belki de kendimi sevemememdendir değişgenliğim veya asla bulamayacağım kendimi geçmişte aramamdır. Oysa bende isterim mevsim hep yaz olsun. Selamlar.
çok teşekkür ederim belki haklısınız ama nedense o dediklerinizi ben yapamıyorum bi eksiklik var ama ne her neyse galiba bilmeden bir hata yaptım ki herkes hep bu yönde yorum yazıyor ilgileriniz için çok teşekkür edrim hoşçakalın
yanlış anlamayın lütfen amacım kimseye ders vermek değil. sadece ne kadar karamsar olsamda bazı gerçekleri ve güzellikleri göremezden gelmem bunu anlatmak istedim.
unutmayın hayat yaşamı bilene güzeldir…
sağlıcakla kalın…iyi dileklerim hep sizinle
günaydınnn:D oyoyoyoyoy sevgiyi ve korkularımız anlatmışız.. bak ma herkesin içinde bir don kisot var ve aşk hortlatıyor inan bana:D yüreğine sağlıkk:))
hmm.. yazacak bi yormum ve diyecek bir sözüm kalmadı.. galiba gerçekten iyi insanlarla konuşuyorum.. yani sizlerle.. hoşçakalın.. kendinize iyi davranın.
sürmeli gözlerinin ışıltısı gitti umudun karaya çaldığı bir gece
rügarın melodileriyle dans edemeyecekti saçların
bilinmeze gittin bir gece ardında yaşlı gözler bırakıp
hep bir oyun, he bir rüyaymış, kabusmuş gibi düşündüm
ama barış gitmişti yüreğimden batansa gözlerinin ışığının yakıcılığıydı
şimdi ddaha karanlık yüreğim..
barış gitti
lafı olmaz abi istediğini alabilirsin:)
büyük ustadan terapi misali bir yazı yine paylaştığınız için saolunuz sevgili tufan genç
ayrıca şiirimdeki neşeme ortak olduğunuz okudunuz için yüreğinize sağlıkkk
BAHAR her kalpe uğrasın dileriz efendimmmmmm
güzel abim nasılsın seni çok özledim hayat nasıl gidiyor beni unutmayın olur mu sizleri çok seviyorum…
merhaba arkadaşım çok sağol inanın her yer aynı insan kendinden kaçamıyor. ben hepinizi özledim kendinize iyi bakın…
abi bunu mutlaka izle::D
http://video.eksenim.mynet.com/yasar_khamam/sahan_107_gol_nasil_yenir/78933/#
Teşekkür ederim yorumunuz için. Kendi kendime kızıyorum bazen çöp konusunda daha çok elimden geleni yapamıyorum diye. Hele sahilde çekirdek yiyenleri görünce tepem atıyor ama birşey diyemiyorum. Birkaç uyardım fakat sert tepki aldım. Anneannem görse kalpten gider mazallah. Kendinize iyi bakın, selamlar.
içimin derinliklerindeki sevgi yüregimi,bilincimi tüm benliğimi dolduruyor,kendimi iyi hissetmemi saglıyor,Kendimi seviyorum bundan dolayıda tüm gereksinmelerimi saglayan ve içinde yaşamaktan zevk aldıgım sıcacık bir evde oturuyorum,,işimi seviyorum insanlara dürüst ve sevecen davranıyorum,hayatımda yalnızca seven insanların oldugunu biliyorum,çünkü onlar benim varlıgımın aynası oldugunu biliyorum,,kendimi seviyorum,geçmişe degil şimdiye bakıyorum bütünüyle şimdiyi yaşıyorum,evren sonsuza kadar bana sevgiyle kalacak biliyorum,kendimi sevmeyi unuttuğum gün ne içimdeki
‘ben’kalır,nede cesur yürek..yüreğimden sevgilerle
harika bir yazıdı .. bizlerle paylaştığın için tşkr ederim .. alkış…
her seferinde severek okuduğum güzel bir yazıydı…
teşekkürler.
bu blogu okuduktan snra gercekten hayatımda birçok şeyi değiştirme fikri geldi içime ..gercekten coook güzel.ve anlayabılen için büyük tüyolar var.aslnda herşey insanın kendı içinde bitiyor ama gercekten de kimse içine bakmıyor hep dışarılarda arıyor kendisini.bunu okuduktan snra sevdiğim insanların hepsine de okuttum ve cok begendıler..çok teşekkür ederiz bu yazıyı bizimle paylaştıgınız için…