Şiirlerde hayat

Heyecanına bile dayanamazdı yüreğim
Paylaşamazdım seni gözlerimle bile
Sığınırdım mabedine gecelerin sessizce
Sessizce severdim karanlıkta,sessizce.
Ah be Cavidan,sen karanlığı bilirmisin
Kap kara yanlızlıkları,geceye düşen
Ya boşluğa uzanıpta tutamayan kolları
Ya rüzgarla sevişirken,budanan dalları.
İçimi yakardı hep bakışındaki gizemin
Yokuştan çıkışın köşeden dönüşün
Pencereye bakışın gülüşün,o gülüşün
Sonbahardı senin gönlüme düşüşün.
Ah Cavidan ah,düşlerimin meleği
Yaslı gönlümün dökülen umutları
Yüreğimin sessizliği küstürmesin seni
Karanlığımda saklı bakışların,gülüşlerin…

Kara kara bulutlar
Dizildi gök yüzüne
Sicim sicim yağıyor
Ağlıyor sevgimize
Çınlıyor kulağımda
Ateşli çatırtılar
Şimşekler yukarıda
Ayrılığı yazıyorlar
Düğüm düğüm yüreğim
Acılarla birlikte
Ben kime dur diyeyim
Düşüyor yıldırımlar işte…      1985 
         (Bu şiir düzeltmeye ve genişletilmeye açıktır)

 
Sevdiklerini,değer verdiklerini kaybeden,yürekler anısına…
 
Ölüm zamansız gelir bazen
Yarım kalır gözlerinde umutlar
Parçalar düşü kurulan yarınları
Dayanır kapıya kahrolası acılar
 
Ölüm zamansız gelir bazen
Yıkar hayalleri bir çırpıda kader
Melekler ağlaşır bulutlarda
Yüreğimize akar damlalar
 
Ölüm zamansız gelir bazen
Siper eder göğsünü sevenler
Aynı gözlere yanarız beraber
Aynı yerde biter ümitler…

Daha yolun başındasın
Hayatın baharında
Güneş deyecek tenine
Ateşi tadacak
Aşk sanacaksın
Sen daha dalındasın
Hayatın baharında
Körpecik umutların
Çiçekler açacak
Aşk sanacaksın
Olgunlaşınca
Hayat gözlerinde
Fırtınalar kopacak bedeninde
Köpürecek yüreğin
Aşkı yaşayacaksın…

Okuyun çocuklar
Anlayın
Dinleyin yaşayın çocuklar
Çanakkalenin kokusunu
Anadolunun dokusunu
Ülkemin varoluşunu
Okuyun çocuklar
Atayı okuyun
Anlayın
Dinleyin yaşayın çocuklar
Sizsiniz 23 Nisan
19 Mayıs sizsiniz
Bu Ülke sizin
Havası suyu,Taşı toprağı
Ağacı yaprağı sizin
Anadolu sizsiniz
Okuyun çocuklar
Anlayın
Dost sanmayın herkezi
Tarihinize bakın
Cumhuriyeti anlayın
Yaşayın
Şehit sizsiniz
Gazi siz
Düşman dışarda,Uzak sanmayın
Düşman içinizde,Yeni sanmayın
Aldanmayı kanmayın çocuklar
Tarihte kalmayın
Onları az sanmayın
Öncede vardılar
Bel kırdılar
Kelle saydılar
Şimdi çoğaldılar
Başta kaldılar
Sultan sandılar
İnanmayın
Savaşın çocuklar
Aydınlık için savaşın
Dicle sizin
Fırat sizin
Çalışın çocuklar
Gelecek için çalışın
Keban sizin […]

Yıkılacak ne kaldıki
Acılar boşuna yar
Karanlık boğar beni
Işıklar yalancı yar
Sığındığım sabrında
Yalanlarda boşmuş yar
Beni sevdiğin kadar
Yaşamak ne hoşmuş yar.

Sahile çökmüş sensizlik,alabildiğince
Körpecik yanağımda damlalar şuğursuz
Yalpalayan bir esinti,sarhoş sanki
Çırpınıyor nameler ayak izlerimde
Avare bakışlardaki hüzün suya deydikçe
Yakamozlar dört döner derinliğimde
Gözlerimde gözlerin,kara gözlerin
Parçalanır yüreğim,unutmak istedikçe..

Nisan’dı
Bir akşam üstü kaybettim
Gözlerimde’ki o sessiz hüzünle
Dudaklarım titriyordu
Bitti galiba
Ne olur diyorum
Duyan yok’ki
Geceler uzun
Çok uzun olacak artık
Bir ömür sıcaklığını arayacağım
Güneşin her doğuşunda,ben yine
Bir köşede,sessizce
Sessizce ağlayacağım…       1984

Ne soğuk bir kıştı
Ankarada o yıl
Daha okula başlamamıştım
Yokuştu
Evimize çıkan yol
Karlar donmuştu
Kaymak istedi minicik yüreğim
İki abimde giymişti
O paltoyu
Beyaz’dı
Deve tüyünden
Sıkı sıkı bağlamıştı Annem
Kuşağını belimden
Kaymaya çalışıyordum yokuştan
Öyle soğuktu’ki ağlamıştım’da
Utandım ! diyemedim soğuktan

Duvarların dibinden
Yürüyorum izimden
Tespihimden on boncuk
On adım bedenimden
Duman duman savruldu
Hasretin yüreğimden
Bir nefes benden
Birde gölgemden
Gökyüzünde uçuşan
Kuşlara daldım
Gözlerimle kanadına
Özlemini yazdım
Yalvardım yakardım
Peşine saldım
Bir selam benden
Birde yürekten
Günleri aylara
Ayları yıllara saydım
Ne kara kışa
Nede bahara kandım
Bir çift kanadı
Kaderim sandım
Bir tokat senden
Birde felekten.