Güle ver gitsin…
15 Mayıs 2008 Perşembe | Kategori Şiir
Bırak şu garezi,vazgeç şu kinden
Akan boz bulanık sele ver gitsin
Saklama sevgini çıkar gönülden
Fitneyle hasedi,yele ver gitsin…
Yüreğinde cümle kullar barınsın
Dışından bakınca için görünsün
Nefsine yan çık’ta yerde sürünsün
Kibirle gururu, ele ver gitsin…
Allah diye yanki dumanın tütsün
Bırak şu benliği,kalbinden gitsin
Bağrında şad olup bülbüller ötsün
Ah ile zarını, güle ver gitsin…
Su akıtma sakın yokuş,bayırdan
Buğday beklenirmi kuru çayırdan
Ağzını açarken konuş hayırdan
Bal olsun kelamın, dile ver gitsin…
Ağacın gür olsun,tünesin kuşlar
Hep sende kabını doldursun boşlar
Kimseye deymesin attığın taşlar
Biriken hıncını göle ver gitsin…
Bize emanettir,bu can kafeste
Ecel sıra bekler,gelir aheste
Ömür dudaklarda,bir garip beste
Dinleyip efkarı,tele ver gitsin…
Ramazan pamuk