Minik bir kaç yürek, kocaman dünya kadar…
Ve anlaşılmayanı , idrak etmek noktasındalar; büyük bir saflıkla…
***
Bir haftadır miniklerle uğraşıyorum yaz kampında;
Yürekten saflıkla sarf ettikleri cümleler kalbe bir hüzün verip ağlama noktasına getiriyor insanı…
Karşılıklı "tiyatroların" yirmi dört saat yaşandığı dünyamızda, onlar her saniye "hayat"ı oynuyorlar….
Bizlerin sahte gülüşleri, onların yürekten tebessümleri,
Günlük hırslarımıza; içtenlikle uzattıkları tuzlu biskuitleri var.
***
Biz sahte oyunlarımıza devam edelim…
Bırakalım onlar çocuk olsunlar ,
Biz gayri samimi gülüşelim ,
Onlar bulutların üstüne tırmansınlar…
29 Haziran, 2008 Pazar
Merhaba; ben ipek039 yazınızı büyük bir keyifle okudum,yazınızda söylediğniz gibi küçükcük kalplarin insanı gerçekten hep ağlatma hemde şaşırtıyor biz insanoğlunun.Evet biz sahte hayatlarımıza üzerimize yapışan rollerimize devam edeceğiz ve hayat herbirimizi biryerlere savuracak son an gelene kadar.Dileğim herşey onlar için daha umutlu ve güzel olur Teşekkürler:)