MAVİ;SONSUZLUK…MAVİ;UMUT… YÜREĞİNİ MAVİ TUT…

merhaba hayat bakışlarında hapsolmuş ve içindeki sessiz çığlığı bir çırpıda kesmek isteyenler…

bu günkü yazım biraz içi buruk biraz saçma sancılı bir insanın ruh halinden kopup dökülüyor bu satırlara…aslında uzun zaman oldu yazılara satırlara dökmeyeli içimi küskün deilim hani ben severdim yazmayı harflerle oturup konuşmayı ,nerden başlasam içimdeki sıkıntıyı nasıl dile getirsem bilemiyorum.bir yandan orucun verdiği tatlı huzur ve içimdeki çocuksu içime sığmazlığın hadi kalkta bişiler yap dercesine depreşmesi..bir yandanda amannn napıcaksın ki sanki tüm gün burdasın işte tam burada …şuan nerdemiyim şuan işteyim aslında çokta yoğun deil işim baksanıza bu yazıyı yazabiliyorsam epeyce vaktim var demektir.mekanım bazen içime sığmazlıuın ötesinde üztüme yıkılırcasına küçük ve dar gelir bana ama şuan olduğu gibi ,ferah küçük ve sakin elbette huzurlu geldiğide oluyor .şimdi merak ediyorsunuzdur  acaba neyi anlatıcak asılnda öle işte konumuz şu dicek bişiyimde yok bugün içimden nasıl geliyorsa öle yazacağım.içimden aslına bakarsanız  bişiler de gelsemmi gelmesemmi arasında kalmış eminim hepinize oluyordur.bu gün karmaşığım bu gün anlaşılması güç hatta anlatmasıda epey güç !

artık nedendir bilemiyorum hayatın üzerimize yıktığı olumsuzluklardan mı yanlız kalınmışlığın kalabklık sahte yüzünden dostsuz kalmaktan mı ? yoksa geçim sıkıntısından mıdır bilinmez  kimsenin ne azının tadı nede tuzu kalmadı eskisi gibi  değil hiç bişi  ne komşular ne sohbetler ne çocuklar ne ramazanlar ne bayramlar eskisi gibi…..

küçük olmayı diliyorum bazen çocukluğuma dönmeyi ve yine çocuksu bakmayı herşeye fırıncıya , market  kirman amcaya ,bahçesinde türlü türlü akşam sefalarını nolduğu ve

yine mi sizz çıkın bahçeden  ! 

,,diye ince tiz sesiyle bağıran sefaniye teyzenin inadına bahçesinde oynamak istiyorum bazen….

sizde özlüyormusunuz eskiyi taaa eski günleri şöyle geriye maziye dalıpta ahhhhh ahhhh keşke dedirten günleriniz yokmu yani… saklamyın kendinize bile bazen itiraf edemediğiniz anları duyuyor gibi oluyorum elbette elbette var dediğinizi….

çok özlüyoruz değilmi o küçük bir lokmanın tadının damağımızda kalışını …

komşu kadınların kapı önlerinde ellerinde örgüleri gülen sevimli yüz ifadeleriyle sohbetlerini…

çocukların internet olmadan play station olmadan çelik çomak ,saklambaç,kör ebe oynayışlarını….

ve eşlerin yemek sonrasında oturupta hele bide kışsa sobanın çıtır çıtır yanarken çıkardığı o iç ısıtan seslerinin eşliğinde eşinizle, annenizle yada en sevdiklerinile iki hoş sohbetinizi … özlemedinizmi yani…?

özlediniz değilmi bayram sabahı o tatlı telaşeyi bayram namazına giden erkekleri kahvaltıyı hızla hazırlayan ve kapıda eşini babasını büyüğünü elini öpüp bayramını hayırlamak için bekleyen ananızı bacınızı eşinizi özlemedinizmi…?

bazılarınız şunu diyordur emini eeee şimdide oluyor bunlar elbette oluyor blki aynıları ama nolur kabul edin eski bet bereket eski sohbet eski hatır nazlar ve eskiler şimdilerde yokk yokkkk yokkkk

ve tekrar çocuksu bir kalp ile masum bir dilek ile diliyorum ki bir gün yine birgün keşkelrin olmadığı ve o güzel günlerin her anını yaşadığımız günlerimiz olur.. ve herşey yine gönlümüzce ve huzurla dolu olur…….

                                                                                                              aishe