AL YANINA
Bomboş sokaklar daha bir boş sanki bugün. Yerdeki irili ufaklı taşlar üzerine basılmakla değil,umutsuz bakışlar ve kuş uçmaz ,kervan geçmez bu yerde ıssızlıktan ezilmişler. Ağaçlar burada daha bir suskun ve dertli,üzerine çakıyla kazınmış nice yıllık nice aşkların yükü var onlarda ,acaba hangileri ermişti sevgi ve huzurlu bir mutlu sona…
İçimdeki koskocaman bir delik gibi,boşluğa ne demeli? Kimsenin dolduramayacağı hissine sahip zavallı kalbimi ve de … tüm bedenim çelişkilerde,iç savaş yaşıyor. Galibi kim olur bilmem ama emin olduğum bir şey var oda benim kaybeden olduğum …
Saçlarım suların süzüldüğü,ıslaklıktan tel tel ayrılan saçlarım,sevgili dokunuşlarından yoksun yağmurun dokunuşlarında teselli buluyor… Mis gibi toprak kokuyor,yar kokusunu anımsatıyor,topraktan yaratılmış oluşu ve toprakta son buluşuyla…
Görünürde birer beyaz düşün son bulması anlamı taşıyan, mezar taşları var. Her biri kim bilir kaç kişinin ve kaç yuvanın çöküşü olmuştur ve kimlerin acısı…Kimler hangi sevdalarına veda etmiştir bur da ve kim bilir hangi sevdalar misafir olup yatmakta… Nice evladına, babasına,anasına ve nice sevgilisine sevdalı yaralı ruhlar var burada…
Benim sevdam ve çöküşüm ise ‘yar’ denilen,ama her andığımda adı aklıma ve ruhuma yaralar açan yar…B eni onsuz , beni sevgisiz beni yardan ayrı koyan yar…
Çamursu mezarların her biri,bana bakıyor sanki , başı boş halimle bende onlara,bana bir yer açıverseniz de beni de yanına alsanız der gibi ümit kar bakıyorum…
BLUEFAİRY


yazacak kelime bulamiyorum..
elini yuregine saglik…
saygilar