Mynet | Blog Anasayfa | Email
Favorilerime Ekle | Giriş

MAVİ;SONSUZLUK…MAVİ;UMUT… YÜREĞİNİ MAVİ TUT…

AL BENİDE YANINA

(0 Oy, 5 üzerinden 0 puan )
Loading ... Oyunuz Gönderiliyor ...

 

AL YANINA

 Ellerimde yalnızlığımdan bir demet ile ; yağmurda hem ıslanıp,hem üşüyorum tenimle. Ama içerde bir sıcaklık var içimde bir yerlerde , şu göğsümde…

Bomboş sokaklar daha bir boş sanki bugün. Yerdeki irili ufaklı taşlar üzerine basılmakla değil,umutsuz bakışlar ve kuş uçmaz ,kervan geçmez bu yerde ıssızlıktan ezilmişler. Ağaçlar burada daha bir suskun ve dertli,üzerine çakıyla kazınmış nice yıllık nice aşkların yükü var onlarda ,acaba hangileri ermişti sevgi ve huzurlu bir mutlu sona…

İçimdeki koskocaman bir delik gibi,boşluğa ne demeli? Kimsenin dolduramayacağı hissine sahip zavallı kalbimi ve de … tüm bedenim çelişkilerde,iç savaş yaşıyor. Galibi kim olur bilmem ama emin olduğum bir şey var oda benim kaybeden olduğum …

Gözlerimin üstüne düşen çisil çisil damlalara karışan , gözyaşlarım ,gitgide coşup artıyor. Utanılacak bir şey değil bu , yağmur yağıyor ve ıslanan yüzümdeki gözyaşlarını kamufle ediyor…

Saçlarım suların süzüldüğü,ıslaklıktan tel tel ayrılan saçlarım,sevgili dokunuşlarından yoksun yağmurun dokunuşlarında teselli buluyor… Mis gibi toprak kokuyor,yar kokusunu anımsatıyor,topraktan yaratılmış oluşu ve toprakta son buluşuyla…

Görünürde birer beyaz düşün son bulması anlamı taşıyan, mezar taşları var. Her biri kim bilir kaç kişinin ve kaç yuvanın çöküşü olmuştur ve kimlerin acısı…Kimler hangi sevdalarına veda etmiştir bur da ve kim bilir hangi sevdalar misafir olup yatmakta… Nice evladına, babasına,anasına ve nice sevgilisine sevdalı yaralı ruhlar var burada…

Benim sevdam ve çöküşüm ise ‘yar’ denilen,ama her andığımda adı aklıma ve ruhuma yaralar açan yar…B eni onsuz , beni sevgisiz beni yardan ayrı koyan yar…

Çamursu mezarların her biri,bana bakıyor sanki , başı boş halimle bende onlara,bana bir yer açıverseniz de beni de yanına alsanız der gibi ümit kar bakıyorum…

Alışamadım alışamadım… Onsuz geçiyor gibi görünüp,ama hiç te kolay geçmeyen zamanlara alışamadım. Kaç mevsim oldu,saymadım da,işim yok günlerle ve gecelerle…Tek isteğim yapa yalnız kalan ‘ benim ’ özlediğime kavuşmam…
 
Toprağa dokunmak sana dokunmak sanki,
Ve dokunmak yüreğimden uzanarak sana…
Uzanan ellerime değen soğukluk sen gibi,
Ve sensin sanki mezar taşın…
Ağlamak çaremi,mümkün mü buna çare bulmak ?
Yalın ayak koşmak istiyorum sana ve hiç durmamak…
Değil dünya umurumda, umursanacak olan toprağın esiri,
Ey güzel gözlü! Canımın bir tanesi…
Ey tatlı gülüşlü! Sevginin ta kendisi…
Gelmek istiyorum sana ve sarılmak doyasıya,
Ne olur bir ses ver bana ve bir çaba tut ellerimi,
Hani bırakıp gittin de şimdide al yanına beni…
                                                                                     
 

                                                                                        BLUEFAİRY

Yorum

Yorum yaz

Yorum yazmak için Giriş yapınız