demokrat cephe.

ÖLÜME DAİR

Buyrun, oturun dostlar,
hoş gelip sefalar getirdiniz.
Biliyorum, ben uyurken
hücreme pencereden girdiniz.
Ne ince boyunlu ilâç şişesini
ne kırmızı kutuyu devirdiniz.
Yüzünüzde yıldızların aydınlığı
başucumda durup el ele verdiniz.
Buyrun, oturun dostlar
hoş gelip sefalar getirdiniz.

Neden öyle yüzüme bir tuhaf bakılıyor?
Osman oğlu Hâşim.
Ne tuhaf şey,
hani siz ölmüştünüz kardeşim.
İstanbul limanında
kömür yüklerken bir İngiliz şilebine,
kömür küfesiyle beraber
ambarın dibine…

Şilebin vinci çıkartmıştı nâşınızı
ve paydostan önce yıkamıştı kıpkırmızı kanınız
simsiyah başınızı.
Kim bilir nasıl yanmıştır canınız…
Ayakta durmayın, oturun,
ben sizi ölmüş zannediyordum,
hücreme pencereden girdiniz.
Yüzünüzde yıldızların aydınlığı
hoş gelip sefalar getirdiniz…

Yayalar-köylü Yakup,
iki gözüm, merhaba.

Siz de ölmediniz miydi?
Çocuklara sıtmayı ve açlığı bırakıp
çok sıcak bir yaz günü
yapraksız kabristana gömülmediniz miydi?
Demek ölmemişsiniz?

Ya siz?
Muharrir Ahmet Cemil?
Gözümle gördüm
tabutunuzun toprağa indiğini.

Hem galiba
tabut biraz kısaydı boyunuzdan.
Onu bırakın Ahmet Cemil,
vazgeçmemişsiniz eski huyunuzdan,
o ilâç şişesidir
rakı şişesi değil.
Günde elli kuruşu tutabilmek için,
yapyalnız
dünyayı unutabilmek için
ne kadar çok içerdiniz…
Ben sizi ölmüş zannediyordum.
Başucumda durup el ele verdiniz,
buyrun, oturun dostlar,
hoş gelip sefalar getirdiniz…

Bir eski Acem şairi:
«Ölüm âdildir» — diyor, —
«aynı haşmetle vurur şahı fakiri.»

Hâşim,
neden şaşıyorsunuz?
Hiç duymadınız mıydı kardeşim,
herhangi bir şahın bir gemi ambarında
bir kömür küfesiyle öldüğünü? …

Bir eski Acem şairi:
«Ölüm âdildir» — diyor.
Yakup,
ne güzel güldünüz, iki gözüm.
Yaşarken bir kerre olsun böyle gülmemişsinizdir…
Fakat bekleyin, bitsin sözüm.
Bir eski Acem şairi:
«Ölüm âdil…»
Şişeyi bırakın Ahmet Cemil.
Boşuna hiddet ediyorsunuz.
Biliyorum,
ölümün âdil olması için
hayatın âdil olması lâzım, diyorsunuz…

Bir eski Acem şairi…
Dostlar beni bırakıp,
dostlar, böyle hışımla
nereye gidiyorsunuz?

 NAZIM HİKMET

GÜLÜM,

SENİ ALIR DAĞA KAÇARIM,

YÜCE DAĞ BAŞINDA ÇADIR AÇARIM,

KAHVE BULAMAZSAM

ÇENGER İÇERİM,

SEN ÜZÜLME GÜLÜM,

YİNE DE SENİ BESLERİM!

  Ölüm ölüm dediğin nedir ki gülüm?!

  Ben senin için yaşamayı göze almışım….

  Bir gün gelecek,işte o gün bizde gideceğiz,dönüşü olmayan yola…..Geride sevdiklerimiz,sevenlerimiz..ve sevmeyenlerimiz…..Bi yalanla geldik belki bir doğruyla gideriz..belkide yalanla.Ama o hep sadık kalacak randevusuna,rötarsız..

        Ne oldu sayın ülkenin ağaları,sanırım meclisteki hesabınız çarşıya uymadı.Demek ki neymiş,siz bu ülkenin tek sahibi veya ağası değilmişsiniz,sizden de üstün,Kemalistler varmış,zaten varya biz,Yüce Allah’a bu vatana Mustafa Kemal’i verdiği için dua ettik hep,iyikide etmişiz,şükürler olsun ki hala Atatürkün yolunda olan,vatanını,milletini,devletini seven,onların hakkını gözeten kişiler mevcut.

        Ha ne diyordum?Artık kapatılırsak ne yaparız diye hesap yapıyorsunuz,erken seçim?hemen daha dün gece kondulara elektrik bağlattınız,belkide oylarını kazandınız,zaten sizin stratejiniz bu olmuş artık,oy için herşey…

        Umarım yüce Türk milleti cevabını verir,susma hakkını yeterince kullandı.

        Son bir söz daha,alakası yok konuyla ama aklıma geldi şimdi yazayım bari;Demokrasi demek yanlızca oy çokluğu demek değildir!Hak ve hukukun gözetilmesi,adalet,eşitlik vb. bir çok insanlık için gerekli kavramıda barındırır.Ne mutlu Demokrasiyi anlayabilene ve ne mutlu Türküm diyene.Saygılar.

 Devlet görevlilerinin büyük bir kısmı ve akrabalarının,hatta akrabaların akrabalarının tüm çabalarına rağmen,devletin malı deniz,yemeyen…. diye konuşmaktan utanmayan kişiler her geçen gün çoğaldığı halde bu devlet nasıl oluyorda hala ayakta duruyor diye sordunuz mu hiç?

 Cevap malum,Malum kişiler devleti,devlette milleti….

 Yani olan yine bu millete oluyor.çoban ayakta kalıyor.

 Bu ülke nereye gider,yol var mıdır,peki yolun sonu varmıdır?Cumhuriyet,esaretten,Türkiye esaretten kurtulup,tam bağımsız olur mu?türban sorun olmaktan çıkar mı?Ekonomi düzelip,halkın cebine 3-5 kuruş fazla para girer mi?herkes en az 3 çocuk yaptıktan sonra nüfusumuz kaç olur?ve işsizlik biter mi?yoksulluk biter mi,başka devletlere ve milletlere muhtaç olmadan yaşamak hayal mi kalır?Zamlar bitip,herşeye indirim geldiği günler yaşanır mı?ahh ömrümüz yetmezki görmeye…

  İnsanlar o kadar menfaatçi olmuşki artık birilerine bişeyler vermeden veya bir işlerini görmeden iş yaptıramıyorsun,biz ve bizim insanlarımız bunu hak ediyormuyuz?Biz bu hale nasıl geldik?Artık insanımız kendi menfaatinin doğrultusunda olan herşeyi onaylıyor,menfaatine ters düşüyorsa,faydalı ve gerekli bir şey olsa bile görmezden gelip red ediyor,yazık benim ülkemin zavallı insanlarına..