kadir yılmaz

 YOL HATIRASI
 
Resimlerde kaldı hatıralar,birer ikişer sarardı,
Seninle açan gönül bahçem hasretinle karardı,
Gördüğüm her şeye gözlerim seni sorardı,
Bak şimdi döndün,ciğerlerimin ta içine,
Bakışın o kadar uzakki bana,gözlerinde gördüm,
Kendime taşınmam bir hayli uzun sürecek.
Hasretinden boğulmaklı yüreğim,yanağımda yaş,
İçim hüzün tarlası ne eksem keder bitiyor,
Taşımaktan usanmış dizlerim,bedenim ağır geliyor,
Yol gözlemekten yorulmaklı gözlerim,
Eskisi kadar iyi görmüyor.
Ara sıra bir kaç satır yazardım,
Şimdi kollarım daha çok yorgun sanki,
Aslında yazacak başka birşey kalmadıya,
Herşey hasret, den sonrası hüzün,
Akşamları umut ekerdim geceye,sen gelirsin diye,
Sabah hasat zamanı,yine kıtlık hep hasret bitmiş,
Şansımamı kaderime mi bilemem ama; banada böyle yazılmış,
Sebep ne bilmem ki, nereye gitsem bir çukur kazılmış,
Artık eskisi kadar müzikte dinlemiyorum,
Sanki sen gelmekli kapı gıcırtısında müzik,
Eskisi kadar tad vermiyor artık,
Bak horozlarda ötmedi,Mehmet amca kestimi dersin,
Desene bugün ziyafet var,yine demleneceğiz,
Bu sabah sütçüde gelmedi,borcumda yok ki neden acaba,
Okul zili çalmadı,hafta sonu demek,
Ezan sesi duyar gibiyim,bu saatte neden dersin,
İşte yine başladı bir göç,
Nesini beğenmedimde bu dünyanın,taşınıyorum o tarafa,
Ne güzel başlamıştık oysa,yolda bıraktın,
Mademki yoksun,varsın bu yolculuk burada son bulsun.

‘Dünyanın en vefasızına ‘

                                                                                       Kadir YILMAZ