kadir yılmaz

 SENİ SEVERMİ BEN GİBİ

Bak yine ben geldim,yüzün yüzüme küskün,
Bi bakıversen düşecek gibi yüreğim suskun,
Sürmeli gözlerini bi çevirsen,ben sana tutsak,
Varsın bugünde beni gör ne çıkar,
Bulmamak için beni arayan gözlerin, şimdi kime bakıyor?
Oda benim kadar senin için öldümü hiç ?
Adını anarken kelimeler boğazına düğümlendimi hiç ?
Geceleri sen yoksun diye kendine küstümü ?
Bi bakıversen,çeviripte başını beni bi görsen,
Haydarpaşada bırakmıştık aşkımızı son trende,
Dönüşü olmasın diye son trenle göndermiştik.
Hani seninle sahilin ta ucuna kadar yürürdükya,
Şimdi ben yine sahildeyim,ama sen yoksun,
Peki oda benim gibi eşlik edermi seninle sahilde,
Bi akşam üstü satıcıdan aldığı elma şekeriyle sevindirirmi?
Peki ya simidini bölüpte seninle paylaşırmı?
Ben öyle yapardım,herşeyimin yarısı sen ol diye,
İş çıkışı seni beklerdim,hava soğuk üşümekli,
Sen hep beni bekletirdin,bilmemki neden,
Derken sokak arasından çıkagelirdin,sımsıcak,
Kalbim çiçek açmaya başlardı,kışa inat,
Sen olurdun,yaprağım,çiçeğim,böceğim herşeyim,
Şimdi poyraz üşütmekte beni senin yokluğunda,
Ağaçlar bana ağlıyor sanki,rüzgarla kavgalı,
Rüzgar hep onlara çarpıyor,yaprağı acıyomudur ben gibi,
Sence onlarda sen giderken ben gibi acımı çekiyor dersin,
Çiçeğinden ayırdığı için kızıyormudur rüzgara,
Bencede çok acı çekiyor,kurumaya yüz tutmuş ben gibi,
Gelecekten habersiz,umutlarını hep bahara ekmiş,
Bitecekse toprakta,kış sulasın diye,boynu eğik.
Belki yakacak olacak,yanacak alev alev,ben gibi
Bahara yeşereceğini bilse belki bu kadar mahsun durmazdı,
Belki teşekkür ederdi,belkide sabrederdi kavuşacağı için yaprağına,
Sence oda benim kadar sabredermi? sensizliğe,
Birdaha gelmeyeceğini bile bile severmi seni,
Görmeyeceğini bile bile adını kalbine kazırmı sence,
Adını kalbime kazdım sen görmeyeceksin.
Seni senden habersiz yaşarken sen bilmeyeceksin,
Her akşam ben seni konuşurum sen duymayacaksın,
Olurya ecel gelir giderim bu diyardan,
Okunurken selam,musalla taşıma sen gelmeyeceksin.

  Kadir YILMAZ

 SENİ BEN ÇIKARSIZ SEVDİM

Yüreğimi sana gönderdim,iadesiz tahütsüz,
Geri göndermişsin,sebep;adres hatalı,
Oysa ciğerime kazımıştım seni solumak için,
Sensiz solunum yetmezliğinde can çekişmekte bedenim,
Varsın teneffüsüm sen olma,
seni ben çıkarsız sevdim.
Hep seni gözleyecek gözlerim cezalı,
Kış uykusuna yatmış böcek umudunda,
Sen başka dallarda çiçek açarken,
Ben sana kuruyacağım,
seni ben çıkarsız sevdim.
Umut ekmiştim,yeşeren sen olursun diye,
Diken çıktı falıma,çiçeği beklerken gül dalıma,
Pimini çektim sevdaların çukur açacak sol yanıma,
İçine seni hapsettim çıkmayacak,
seni ben çıkarsız sevdim.
Sonu belli belirsiz aşk kavgamda sana yenildim,
Gözlerim kör,ellerim kırık,ciğerim yanık,
Şimdi herşey bize uzak,kalbim sana tutsak,
Vazgeçtim gelecekten,ister azad et,ister at,
İstediğin oldu için rahat,
Seni ben çıkarsız sevdim.
Arabası olmayana zengin demezmiş kardeşin,hıh :)
Ben zengin değildim,sadece sana aşık,
Çokmu şey istedim söylermisin,iki lokma bir kaşık,
Varsın fakir desinler,ben sana zenginim,
Seni ben çıkarsız sevdim.
Soru sormadın ki cevabını benden alasın,
Umarım bolluk içinde deryaya dalasın,
Her zerrede bin murad bulasın,
Bu servet içinde bensiz kalasın,
Seni ben çıkarsız sevdim.

                                                               Kadir YILMAZ

SENİ KİM DURDURACAK ?

Dar etmiştin dünyayı toprağına göz diken kefereye,
Öyleki asker dedikleri ne alakalar,yem bile olmadı fareye.
Deniz taşımaktan utandığı kefereleri sahile vurmaya yeminli
Sahilde kabul etmeyecekti çaresiz,
Güneş kızıllığında ağladı kendince.
Çünkü Şehit etmişlerdi Memedimi,Hasanımı,Alimi,
Bayram yeri boğaz sanki, kopan bacaklar,kollar,kafalar
Yeniden can bulmaktaydı şehidimin kanında,gazimin taaa içinde.
Gücü yetermi seni durdurmaya ? MEHMEDİM!
Geçilmezlerinle cevapladın edepsiz cevaplarını,
Söyle şimdi,
SENİ KİM DURDURACAK ?
secde ederken  tuğrana ta bir ucunda dünyanın,
Geçmeyimi düşünüyor acaba bu geçilmezleri
Yürek ister kocaman, can dediğin bu toprağı
Bu bedenden söküp almaya.
Ninem anlatırdı hep hüzünlenirdim,
Minicik kalbim körpe bedenden çıkacak gibi acırdı,
‘Babası şehit olmuştu Mehmed’in…
Önce doğdu büyüdü adını Mehmed koydular,yaşı gelince asker oldu Mehmed oldu.
Daha küçüktü hasan babasının asker olduğundan habersiz,
Göz dikmişti kefere can dediğimiz vatana,
Bir sabah ortalık mahşer yeri gibi her cepheden hücuma geçti Mehmed’im,
Hücum emriyle ağlamaklıydı Hasan,
Annesi susturmaya çalışsada,konuşamadığı diliyle haber veriyordu sanki,
Biara annesine baktı ağlamaklı,annesi anlamıştı sanki
Sarıldı, ağladı, dua etti, dönsün diye Mehmed’i.
Ama O yeşersin diye Mehmed’ler, kanıyla ısladı bu aziz toprağı,
Mehmet şehit olmuştu artık,
Şehitoğlu Hasan övünmek istesede,yüreği el vermedi, ağlamaklı gözleri,
Sonra toprak oldu Mehmedim,
Şimdi o toprak bize vatan oldu’
Bu toprak benim babam,dedem,amcam,dayım,
Yürek ister kocaman söküpte almaya benden,
Şimdi göz diken nem neler
Yüreğin yetiyora sat,yüreğin yetiyorsa at,yüreğin yetiyorsa kopar al,
Sen rahat uyu Mehmed’im toprak ağaçları büyüttü,ağaçlar meyve verdi,
Şimdi bir değil BİN Mehmed var.
Kanınla suladığın toprakta çok Mehmet var.
Rahat uyu,Rahmetle uyu
Korkma:
SENİ KİM DURDURACAK ?

                                             K.YILMAZ

 SENİ ARADIM

Tutsak edilmiş mahkumun tünel ucunda buluştuğu gibi gökyüzünde,
Kurtulmaya çalışan kurbağa dilindeki sineğin çırpınışlarında
Geceyi hapseden güneşin kızıllığında seni aradım,
Sen olmalıydın belirsiz mahallenin olmayan binasının üçüncü katında,
Yada bekçisi ben omalıydım,acabalarla geceleri teslim edilen mahallenin,
Ceza vermiştim gözlerime yolunu gözlesin,karşılaşma hayali ile kaldırım taşlarında,
Sokak lambasında ısınırdı yüreğim,
El ele aşıklar gezerken kızı sana benzetirdim hep,
Yüzümü çevirirdim…
Sonra elini tutup gelecek hayali kurarken çalan bekçi düdüğünde seni aradım,
İşte bir düdük daha birdaha birdaha,
Haydarpaşa da uğurlarken seni çalan trenin korna seslerini andırıyor sanki,
Kalemi kırılmış mahkum bekleyişinde izledim gidişini,
Artık yoktun biliyordum,olsun yinede geldiğin yollarda karşılaşma hayaliyle seni aradım,
Gün batarken yüzün alnımın üçüncü çizgisde nakışlandı sanki,
Boya oldum ,fırça oldum,renk oldum
Aklımın boş avlusunda sergiledim resmini,
En güzel tabloda seni aradım.
Sonra çalarken kapımı gecenin karanlığı,
Sensizliğin sessis çığlıklarında seni aradım.
Ya sen olmalıydın geceleri beni sıcak tutan yorganım
Yada sen olmalıydın yanlızlığımda dalganın sahili
Yada sen olmalıydın iliklerime işleyen soğuk kara toprak,
Şimdi üşümekliyim,sensizlikte ,bekle geleceğim
Bir sonraki tren biletinde SENİ ARADIM.

                                                                       K.YILMAZ