Hayat bir çocuğa nasıl anlatılmalı?
17 Mart 2008 Pazartesi | İhbar Et | Etiketler : annelik kişisel gelişim kadın çocuk
Arkadaşımın kızı bir yaşına gelmişti, ‘Sen eğitimcisin, neler öğretmem gerekiyor, bazen kendimi çok çaresiz hissediyorum’ dedi. Sorusu kolaydı ama, yanıtı zordu, akıl vermesi basitti ama uygulaması karmaşıktı, anlatmaya başladım:
Kazanmaktan mutluluk duyup içine sindirmeyi, ama aynı zamanda kaybetmeyi öğrenmesini. Çünkü bir adım sonrasında görünüşte galip olanları gösterecek hayat ona. Her şeyin bir sonu olduğunu öğret. Sahip olduğu bütün değerlerin bir gün keyif vermeyebileceğini. Kazanılan ve harcananın bir sonu olduğunu, gidilen yerlerin zamanla bıkkınlık verebileceğini, her şeyi tüketebileceğini, tüketemeyeceği tek şeyin bilgi olduğunu öğret. Kitaplardan keyif almasını, ders çalışmak istemiyorsa zorlanmamasını, ama okumayı sevmesini öğret ona. Elbet er ya da geç alacaksın biliyorum, ama mümkün olduğunca geç al ona bilgisayarı. Ona kendisi ile kalacağı sakin zamanlar ver, sıkılmayı öğret ona, sıkılıp ta kendini yönlendirmeyi bulmasını.
Şartlar çok zor olsa da yalan söylememesi gerektiğini öğret ona. Kazandığı elli milyonun piyangodan çıkan beş yüz milyardan çok daha keyifli olduğunu öğret. Alın terine saygıyı öğret ona.
Hayatı sorgulamayı öğret ona… Bilginin en büyük güç olduğunu öğret. Yapabilirse bunu en büyük fiyata satmasını, ama kalbini ve ruhunu kendisine saklaması gerektiğini öğret. Haklı olduğu konuda sonuna kadar diretmesini öğret ve haklıyken dik durmasını.
Sorgusuz sevmeyi… El yazısı ile notlar yazmayı… Lafı dolandırmamayı…. Müziği sevmesini, sporla barışık yaşamasını, İşlerin hiçbir zaman bitmediğini söyle ona, en yoğun zamanda bile kendine vakit ayırması gerektiğini öğret… Kendine çiçek almazsa kimseden çiçek beklememesi gerektiğini … Kendine özenli yemekler yapıp sofralar kurmazsa kimsenin onun için yemek hazırlamayacağını…
Hayatta her şeyden çok kendisinin önemli olduğunu öğret ona…
Not : Bu yazi Aylin Kotil tarafından Cumhuriyet gazetesinde yayinlanmıştır. Çok beğendim, paylaşmak istedim..
Sevgilerimle,

5 Mayıs, 2008 Pazartesi
Bu yazıyı Cumhuriyet gazetesinde ben de okumuştum Taner Bey. Hatta iki kere okudum. Çünkü Aylin Hanım, o kadar güzel anlatmış ki, beynime kazımak istemiştim her bir satırı. Sizin de tekrar burada bu yazıya yer vermeniz çok hoşuma gitti.
Çocuklar, hayattaki en önemli varlıklar. Onları hayata hazırlamak ise çok daha önemli; çok fazla sorumluluk isteyen bir iş.
Tüm paylaştıklarınız için teşekkür ederim.
Sevgi ve Saygılarımla,
Tolunay Şahin