*****

Bugün ağlamak geçiyor içimden doya doya ağlamak…. İçime akıttığım gözyaşlarımı dışıma akıtmak istiyorum bu gece… Hıçkıra hıçkıra ağlamak, gözyaşımın sesiyle duvarları yıkmak geliyor içimden…  Yapamıyorum hiçbir şey yapmadığım gibi bunu da yapamıyorum Sensiz kaldığımda akıtamadığım gözyaşlarımı, senin yokluğunu dahada anladığımda da akıtamıyorum. Ben aciz , zavallıyım… Kendim için hiçbirşey yapamıyorum. Sensiz kalmaya, yokluğuna alışamdığım gibi, üzülmeyi, ağlamayıda beceremiyorum. Ben neyi başarabildimki hayatta? Ne seni kazanabildim? Nede sensiz kalan beni?

gülümseme sırası bende,sende,onda,bizde,sizde,onlarda kısaca herkeste. Sıkan ve bunaltan hatta delirtme noktasına gelen bu hayatta herşeyi bi kenara atmak ve gülümsemek.İşte bunu yapmak, zorda olsa bunu yapabilmek ve başarabilmek…. uzaktan bakıp yapmam diyorsan;bugünü düşün mutlu olduğun, gülümsediğin herşeyi hatırla ve sonra gör ki en ufak bir şeyde mutlu olduğunu ve yanagındaki çizgilerin belirdiğini.Eğer bunu yapamıyosan sadece sevdiğin birinin gözlerinin içine bak o an hatırlarsın hayatta gülümsemen için ne kadar çok nedenin oldugunu….. hep gülümsemek dileğiyle

Yalnızlık mı güzel beraber olmakmı? İkisinde de acı ve hüzün var. Beraber olup üzülmek mi ,ayrı kalıp üzülmek mi? Ben buna karar veremedim ama ikisinide denedim ve ikisinde de başarı sağlayamadım. Zaman ilaç gibidir yaralarını sarar diyolar, aslında  o da yalan.  En önemlisi ise hepimiiz buna inanıp böyle sürdürmesi. Ya biz gerçekten aşık olup mutlu olamıyoruz ya da biz aşık olmayı beceremiyoruz.. Bence biz hiç bir şeyin en güzelini yapmayı beceremiyoruz.!!!