Nisa-N

Kayıp bir şehirim senin için;

Ben ve içimdekilerle,

Bir bütün, sende çok eksik…

İçinde yitik yaşamlar taşıyan toprağım,

Mızrakları kanlı askerlerim,

Yarınımızdan endişeli, zamana ve

Sana güvensiz!

Biz; kayıp şehrin,

Artık ses vermeyeceğiz; duymayan, görmeyen y-anlarına..

Esrarlı bir şair vardı gizemli ruhunda.

Dost sanılan kapılar açık, açık sanılanlar kapalıydı.

Ağlamaklı sazı, sözü buğulu, isyanlardaydı.

Geçmiş bugünüydü, yarını dumanlı…

Rüyalarda-n öğretmenleri vardı.

Renk renk dersleri vardı;

Yeşilde yürümeye çalıştığı, kırmızıda çakılıp kaldığı.

Of of derdi vardı kırmızıda,

Kırmızıda esrarlı bir şair vardı..

Herşeyi başa sardı!

Can veririm kollarında ama beni üzme, kırma beni artık!… Sakın herşeyden, sakın beni kendinden bile; kimselere verme, beni bırakıp kimselere gitme…

Ölümler - Düş Sokağı Sakinleri
 
Ölümler çıplak gelir
Geceyi indirir yavaşça gözlerine
Benden geçmek kolay değil
Feryat eder ateş sözlerime
Yayılır nefesin çiçeklere
Ay ışıldar soğuk bedeninde
Günah bana hiç el değil
Feryat eder dilim hüzünlere
Vedalar doğru değil
Sevgiler yalan değil
Koşarım ben sensizliğe
Bu son bakışsa
Gitmek hiç mümkün değil
Görünür bana senden kalan
Bilirim ki vardır şarkımı duyan
Boşunadır yakarış çizilene
Geçer zaman aşk sevilince
Ölümler çıplak gelir
Geceyi indirir yavaşça gözlerine
Senden çıkmak kolay değil
Beterdir hayat acılar çekenlere
Vedalar doğru değil
Sevgiler yalan değil
Koşarım ben sensizliğe
Ağlarım yağmur düşürür seni
Kapı açık gir içeri

Ayrılık - Düş Sokağı Sakinleri
 
Sana uzaktan bakıyor artık gözlerim
Gönlüm senden geçmez
Bana döndü hep sözlerim
Unutmak o kadar kolay mı sandın?
Ayrılık bana aşktır artık
Dağılmış saçlarım gönlünün yatağına
Uyandırma
Sabah olsun ben giderim
Sen kal rüyamda
Aramak o kadar kolay mı sandın?
Yolların bana aşktır artık
Ah gitmek o kadar kolay mı sandın?
Yolların bana aşktır artık
Sesim bende bir yabancı gibi
Şaşarım
Gönlümün takvimine şiir oldu yüzün
Ararım
Ah bulmak o kadar kolay mı sandın?
Aramak bana aşktır artık 

"Daha çok şey var satırlara gizlenmiş;

(birazını Düş Sokağı’ndan çaldım,)

birazını da Ezginin Günlüğü’ne sakladım,

sigarasının dumanına…"

Aşk;

 Sevdiğine her daim dört elle sarılmaktır sımsıkı, nedensiz sebepsiz, ayazda kalıp yine de vazgeçememektir…

Aşk;

 Zor olandır, şartlar basit açılarda duruyor olsada sol yanında herşey zor olan taraftadır…

Aşk;

 Anlamadan anlayamadan, önüne geçemeden vurulmaktır en can alıcı yerlerinden ama iyileşememektir bir ömür; ne ölmek ne kalmaktır…

Aşk;

 Kimi zaman beyazı siyah, kimi zaman siyahı beyaz görüp doğru olanı anlayamamak, anlatamamaktır. Kelimeleri eskitip raflarda kaybetmektir dizeleri…

Ve her daim,

 İmkansızlarda olduğunu zannedip üç nokta ile tamamlamaktır bugünü. Yarına umutla bakarken adının yanına onun adını kazımaktır zamana, unutmaya, unutulmaya inat…

Aşk;

 Bilgelik değildir, çocukluk değil…

Aşk; senin adındır.. Eksik bir nokta!

 Adını anarken titrediği yüreğimin, dilimin sus pus, gözlerimin çağlayan, damağımın kuruduğu andır balık gibi nefes almaktan.

Ve yüreğine saklayamadığın bir ben ama yine de BEN!
İşte bu da benim sevdamdır…

[Sevinç1Karmaşa 2007]

Yok istemem, gidemezsin artık!

Yakar bu yürek seni de.

Can olurum yol olursun,

Zaman sussa bi an, umut…

Yok istemem, gidemezsin artık!

Adımı andın bir kere

Özledin işte.

Vazgeçemediğin bir an daha, döndüm rengine…

Yok istemem, ölemezsin artık

Sonsuza erişti gözlerim seninle.

İstesem de; bitemem artık!

Yinede bugün desen, gelemem artık.

Yarın hiç..

Yok, istesemde gelemezsin ki artık

Yollar kaydı dibimden.

Ayaklarım yok, yönüm kayıp,

Ellerim bir kalem teninde

Dünü yazdı başlangıcı

Bugünü son dizelerde..

Yarına Allah Kerim desem de;

Yok! İstesende, istemem artık!

Biz bu rüyayı, senin istediğin gibi sabahlamıştık…  [Sevinç1Karmaşa 2007]

Son gözyaşımı buluta sardım diyeceğim ama inan ki yalan olur. Ne kadar süre geçti bilmiyorum; hava aydınlık, gereğinden fazla bulutsuz, gereğinden fazla (huysuz) mavi beyazı yanına çağıran..

Mutluyum, umutluyum her zamanki gibi! Öğrendim yön değiştirmeyi, kapıları çarpıp yeri geldiğinde "hayır!" demeyi ve öğrendim gerçekten hak edene hak ettiğini vermeyi.

Mutluluk gizli bir kapı ardı değilmiş meğer, apaçık her şey sergideymiş. Seksek oynayan çocukların gülüşü kadar uzak değil, yaşlı bir amcanın gülümsemesi gibi buruşuk değil; her şey tam da buradaymış, burnumun ucundan da yakında..

Yüreğim yanardağ olmuş olmuş boşuna yanmış da kavrulmuş. Dedim ya öğrendim! Sensizlik ve sessizlik viran şehirlerde kalmış, umut yolları değiştirmiş.. Mutluluk buradaymış; Kalabak’ta, büyüdüğüm yerde. Denizde, mavide belki ama sende değilmiş!

Belki soluduğum havada..

Belki gülmek istediğim anlarda..

Belki dert yakındığım dostlarda..

Ama mutluluk hep bendeymiş,

Benim hayatımda!

[Sevinç1Karmaşa 2007]

Sen gidersin,

Ben ardından bakakalırım.

Sen sürersin anılarını,

Ben, altında kalırım..

Dalga gelir, geçer; dibi bulandırır.

Sen, mavini çeker alırsın üzerimden

Ben çıplak kalırım!

Dışarıda mevsim değişir..

Sen eser geçersin yEL gibi,

Ben yapraksız kalırım.

Güneş doğar her sabah

Ve kaybolur, çöker gece..

Sen görünüp kaçarsın,

Bende aynalar el olur.

Sen olursun akrep!

Sen olursun yelkovan!

Ben dakikalarında kayıp,

Yıllarında, yok olurum!…

[Sevinç1Karmaşa]

Herşeyden önce canını yaktığım her an için özür diliyorum senden. Kartopuyla yaptığım isabetli atışlar, bitmek bilmeyen isteklerim karşısındaki hallerin, öfkeme yenik düştüğüm anlarda kapıyı kafana vururcasına kaçışlarım, yüreğini ağlattığım her an… Aklına gelsin gelmesin, seni yorduğum her an için..

Kasr-ı Muhabbet, başlangıç noktası gibi görünmesede başlangıç gecesi orasıydı işte. Otantik bir ortamda loş ışıklar altında şarkılar bize hitap ediyordu, adımıza söyleniyordu, sanki "hani" diyordu herşey "HAYDİ!"..

…

İki Göz Bir Araya Gelebilse

Kelimeler Anlamını Yitirse

…

Ürkektim ama çekingen değil! Hatta fazla rahattım karşında.. Bende sana ait ne vardı, neden işte o sensin diye direndin bilemedim. Ama ılık bir Kasr-ı Muhabbet gecesinde dürüstlüğüne vurgundum, inançlıydım yüreğine. İhtiyaç duyduğum birçok şey sendeydi o gece ve hiçbirşey sadece o gecelik değildi işte.. 

Takvimde günler birbirini kovalarken fazla korkusuz bir ben ile baş etmek ne kadar kolay oluyordu senin için bilemiyorum. Aklında birşey vardı; şimdi yüreğimizde, ellerimizde. Belki de çok yakında aynı çatı altında olacağımız birşey bu, belki minik seslerinde eşlik edeceği büyülü bir melodidir sadece..

Şu hayatta çok şey senden ibaret. Konak Pier öncesi, Kasr-ı Muhabbet sonrası bir adım; Balıkesir, İzmir, İstanbul arası bir yer gibi.. Belki çok yakın tarifi, belki de çok uzak.

Bu gece buradayım, İzmirin içinde.. Gözlerimde beklediğim gözlerin, yüreğimde huzur; kaç gecedir böyle uyuyorum bilsen.. Yüreğine sağlık Can Dostum, Hayat Arkadaşım, Geleceğim, Gözlerim! Yüreğine, Sevgine, Sabrına, Aşkına!Aşkının Akışına Sağlık…

Sana Sağlık!

Kadehimizdeki Doyumsuz Aşka..

[Sevinç1Karmaşa 2007]

Sebebini bilemediğim

Kırık dökük zamanlarım var

Sevmenin tadına varamadığım zamanlar

Ayak sesleri var kulağımda

Ayırt ettiğim beklediğim bir tek seninki

Seni düşünürüm

Gecemi aydınlatan gözlerini bir de

Sat beni zindan gecelere

Daha çok aydınlanayım

Yarım kalmış çığlıklar

Aşkın beni yağmalar

Saklamadım sevgim biter mi

Yaşadığım acılar diner mi

Beklediğim geceler gelir mi

Senle olmadan