İçinden Geleni Söyle Kalırsa Yazık Olur

Bir Askerin Mezarına

 

 

olmuyor sensiz
Özlüyorum seni. Gücüm yetmiyor unutmaya
Özlüyorum elini tutmayi sesini duymayi
Boynuna sarilip omuzunda aglamayi
Nedensiz sevinçleri
Hasret dolu sevgi dolu simsicak düslerimi
Özlüyorum
Gücüm yetmiyor unutmaya
Seni aramazsam unuturum sanmistim
Girmez sanmistim hayalin beynime
Geceleri düslerimde
Gündüz baktigim heryerde seni
Özlüyorum..
Renkler gitmenle soldu
Kirmizi kirmiziligini unuttu
Mavi maviliginin farkinda degil
Beyaz yanliz sen giydiginde güzelligini haykiriyormus
Özlüyorum
Bu özlem bu bekleyis hiç bitmiyecek
Ruhumda sana açan eflatun renkli çiçekler solmayacak
Olmasanda sensiz sensizligi yasatacagim
Sensiz seninle olmayi basaracagim
Sonun yaklastigini hissettigim gün
Beyaz,bembeyaz mendilimi sallayarak
Sensiz yasamin kahrediciligine veda ederek

Seninle sonsuzluga kavusacagim

 

Alıntı…

 

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider.
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında.
Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki.
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar.
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı.
Üşür müydük narçiçekleri ürperirken?

Gidersen kim sular fesleğenleri…
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca…

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu.
Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor.
Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun.
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına.
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor.
Bir de seni ekliyorum susuşlarıma.

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları.
Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar.
Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar…
Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız.
Yüreğimize alırız onları, ısıtırız.
Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam.

Gidersen kar yağar avuçlarıma.
Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar.

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında.
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler.
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde.
Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri.
Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak.
Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık.

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman…
Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere.
Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun,
İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim.
Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın.
Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine.

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür…
Bir tufan olurum sustuğun her yerde…

 

 

Ahmet TELLİ

Hiç korkusuz bir günüm olmadı benim seninleyken

Hep ürktüm gün ışığından

Yabancı bir nefesin adını söylemesinden korktum hep

Bir çift göze takılmaya görsün gözlerim

Oysa sevme beni demiştim sana.

Yaralıyım

Kanıyorum hergün dahada fazla

İlacım değilsin

Uzak dur demiştim

sıcacık avuç içlerini uzatma demiştim bana

 

sarmak istedin kanayan yaralarımı bir çırpıda

unutturmak istedin tüm karanlıkları

avuçlarımı istedin

buz kesmiş parmak uçlarımı

kanayan dudaklarımı istedin

kan çanağı gözlerimi

 

yeni bir sen yaratacağım dedin

bu yıkık

bu tozlu viraneden

yeni bir dünya yaratacağım sana sevgimden

 

yapmadın sevgili

 

kalbimi söktün yerinden

aldın içimde ne varsa

aşka dair

ne varsa sevdadan arta kalan

sildin süpürdün sevgili

bomboşum artık

 

sardığın yaralarım kanıyor hala

içim kan revan görmüyorsun

dindirdiğini sandığın acılar

bir bir içime akıyor

kanıyorum sevgili içten içe kanıyorum.

 

Görmüyorsun

Her kahkahamda delice ağlıyorum

Konuşmuyorsun,

Sevdiğin yalanından başka bir şey duymuyorum

 

Bırak beni sevgili

Gideyim senden kilometrelerce uzağa

Kokun gelmesin bana

Gözlerinin rengi düşmesin rüyalarıma

Acımasın kalbim

Kanamasın avuç içlerim

Özlenmesin kelimeler bu kadar

Konuş sevgili

Git de

Sevmedim de

Neden bu kadar zor konuşmak

!….

 

Kimbilir nasıldır sessizliğinin eşiğinde

Bağdaş kurup oturmak

En iyi sen bilirsin sevgili

Senin diğer adın susmak

 

Alıntıdır