okul öncesi

Kanarya ve Papatya

Bir zamanlar kanarya ve papatya arkadaş olmuşlar. İkisi birbirlerini çok seviyorlarmış. Kanarya her gün papatyanın yanına geliyor onunla konuşuyormuş.

Bir gün bahçenin sahibi çiçekler arasında gezerken kanaryayı görmüş. Onu yakalayıp, bir kafese koymuş. Kafesi bahçenin duvarına asmış. Sonra işlerini yapmak için evine gitmiş.

Ama kanaryaya su vermeyi unutmuş. Zavallı kanarya susuzluktan kıvranıyormuş

Papatya arkadaşının bu haline acımış.

-         Seni çok seviyorum. Senin için çok üzülüyorum. Ama hiçbir şey yapamıyorum. Yerimden bile kıpırdayamıyorum, demiş.

Kanarya:

- Ama benim için dua edebilirsin, diye konuşmuş.

O zaman papatya yapraklarını açıp, arkadaşı için dua etmiş. Duası biter bitmez yağmur başlamış. Yağmur suları kanaryanın kafesindeki su kabını doldurmuş. Kanaryacık bu sudan kana kana içmiş.

Akşama doğru bahçe sahibinin oğlu gelmiş. Kanaryayı kafeste görünce, ona acımış. Kafesin kapağını açıp, onu bırakmış.

Kanarya ve papatya, o günden sonra bir daha hiç ayrılmamışlar. Her zaman mutlu mutlu yaşamışlar.

Kaynak:Timaş yayınları Masal Parkı