haykırmak.
16 Şubat 2008 Cumartesi | Kategori Aşk | Etiketler : sad İhbar EtBen yine haykırmak istiyorum. Sadece ………., anlayamadıklarımı anlamak , duymadıklarımı duymak , hissetmediğim sevgileri hissetmek için yazmak. Öyle umutsuzum ki artık , kalbim krizin bekçisi olmuş. . Belki korktum belki de isyanlarımı hep içime attım. Artık susmak istemiyor bu hırçın okyanus. Yüreğindeki gemileri parçalayıp kumlara gömmek istiyor. Kırmak istiyorum bileklerimdeki , yüreğimin ta derinindeki kelepçeleri. Bir gülü sevmek , bir kuşa dokunmak istiyorum artık. Ve haykırma içimden geldiği gibi…
Şiirler yazdım onca zaman; içinde hep gülüm olan , hep sevgi olan. Artık bıktım böyle apansız bir yaşamdan. Ve haykırmak istiyorum artık bir çocuğun güler yüzünü , bir kelebeğin doyasıya yaşadığı özgürlüğü. Ben hiç özgür olamadım çocukluktan , ergenliğe ….yazmak istiyorum yaşayamadığım çocukluğumu. Anlatmak istiyorum acılarımı , sevinçlerimi , …
Belki hiç sevmedim;aşk yasaktı bu ürkek yüreğime , oyunlar yasaktı. Ellerim titrerdi hep soğuk günlerde bir kez olsun hissetmedim bir kalbin sıcaklığını. Buğulu bakardı hep gözlerim ve yanaklarımda kara bir lekeydi göz yaşlarım. Ve ben yine yazmak istiyorum ; acı çekenleri , her ölüm bir parçamı kopardı benden , derin yaralar açtı güçsüz bedenimde. Acılara bu virane şehir. Her daim güler gördünüz yüzümü hanginiz hissetti bu kanayan benliği. Her kez bir telaşa kapılmış hayat yolunda ; kimsenin haberi yok …en yakının kanayan yarasından. Sevgiler yalan , aşk
baştan yalan… ve yazmak istiyorum…yazdıkça uzaklaşmak bu hayattan , kapamak gözlerimi ve toprağa sarılmak istiyorum.
Hayır. Hayır. Ben yine yazmak istiyorum. Sevdiğime çektirdiğim acıları yazmak. Umutla bağlanmıştı bana bense acıları ektim her daim onun yüreğine. Aslında delice sevebilmek isterdim , kalpleri kırmaktansa hep yapmayı isterdim. Bir insanın gözlerini görmek isterdim , nasıl baktığını anlamak. Sevmesini isterdim her daim insanları.
Yazmalıyım içimden geçenleri: sessiz çığlıklarımı duyurmalım dört bir yana , göğsüme sığmayan yüreğimi söküp atmalıyım bedenimden. Acıları nı çekmeliyim insanların. Yüzlerine gülücükler koyabilmek için. Göz yaşlarını silen bir dost olabilmeliyim , her zaman yanı başlarında olabilen… kuru bir ağaç olmaktansa yeşermek , meyveler vermek istiyorum , tohumlarımı serpip toprağa yeşertmeliyim hayatı…
Bir çocuğun ellerini sımsıkı tutup onu korkularından uzaklaştırmalıyım… Ve ben yine yazmalıyım hayata inat gülmeliyim ve güldürmeliyim. Bir nebze de olsa uzaklaştırmalıyım insanları karanlıklardan…ve yazmalıyım yasaklara rağmen isyanlarımı.
Ve yazmalıyım SENİ SEVİYORUM HAYAT
HER ŞEYE İNAT
VE AŞIK OLACAĞIM.
sen bile şaşıracaksın bu gariban yüreğe
Ve yazmalıyım dostlar: YÜZÜNÜZDEN HER DAİM GÜLÜCÜK , KALBİNİZDEN UMUT , BENLİĞİNİZDEN SEVGİ EKSİK OLMASIN.
