@y-l*ü-l

Bir başka seviyorum seni,
Gündüzün geceyi sevdiği,
Balıkların denizi,ayrılığın kavuşmayı,
Bulutların yağmurları sevdiği gibi,
Sonra dalında yaprakları ağaçların,
Sonbaharı beklediği gibi,
Bambaşka seviyorum seni,
Şairin şiiri,
Hasretin yüreği özlediği gibi,
Bir başka seviyorum seni,
Çiçeklerin fotosentezi,
Dağların rüzgar’ı beklediği gibi,
Bambaşka bekliyorum seni,
Uykunun yatağı,
Sabahın uyanmayı öğrettiği,
Kitabın okunmayı,
Kalemin yazmayı bildiği gibi,
Bir başka seviyorum seni,
Bambaşka yaşıyorum bilemezsin,
Yüreğimi benden çalan,
Delicesine kapıldığım yüreğini…..

yürek taşımda bir simgesin, bir kabartmasın gölgesi olmayan,
bir kıvılcım tanesisin beni tamamıyla kor yapan,
heyecansın damarlarımda,
bazen bir bebek gibi, bazen de aslansın yüreğimi parçalayan,
sen gülsün, dikenli si,
kardelensin en narini,
Anka kuşusun rüyalarda gezeni,
sen, kartanesisin…’ sen
benim için, hiç bitmeyeni…

Haydi gel sarıl bana,
Dinle şarkımızı,
Fısıldayayım kulaklarına ve sımsıkı sarılayım boynuna.
Dinle bak;
Kalbimin sesinde sana olan sevdam,
Gel haydi sarıl bana ve şarkımız çınlasın kulaklarımızda.
Orada sevdanın yedi rengi,
Aşkın gül kokulu sıcak dokunuşu vuracak kalplere..
Haydi sarıl bana.
İşte karşımdasın, yanı başımda.
Gözlerin;
Gözlerime değiyor, ışık ışık göz bebeklerin gülümsüyor bakışınla.
Gözlerim;
Gözlerinden ruhuna süzülmüş her bakışında.
Yüreğime yağmur serinliği yansıyor her göz kırpışında
ve sarmaşık misali dolanıyorsun damarlarımın her damlasında.
Uzaklarda; buradan çok uzaklarda olsan bile,
Uzat ellerini yüreğimin üzerine,
Bak ne diyor dinle.
Dinle şarkımızı yüreğimin sesinde,
Damarlarıma gir ve bir martı gibi süzül her hücremde.
Haydi gel sarıl bana.
Adını hiç duymadığın,
Tadını hiç almadığın en saf ve temiz duygularınla.
Ruhuna girdiğim, tan vaktinde doğan sabahın ilk ışıkları gibi,
Süzül ömrümün son baharına,
Sar beni sarmala,
Dokun canıma.
Gözlerine dalıp dalıp gidiyorum,
Gel kurtar çıkar beni,
Öksüz bir yavru gibi geldim sana,
Uzat ellerini yarınların hatırına,
Hadi gel sarıl bana…

Sen umudun sabahında dağ çiçekleri ve dağlara serilen sabah güneşi kadar güzeldin . Günaydınım, gülaydınlığımdın benim.   

Seninle bir rüya gibiydi hayat. Ve biz o rüyada kuşlar gibi hafiftik. Yüreğimiz gökyüzü kadar engin, bulutlar kadar beyazdı. Her gözlerimi açtığımda, her kapattığımda seni görürdüm karşımda.

Ellerimi her uzattığımda ellerini bulurdum. Bütün güzellikleri, sevinçleri yalnız sende yaşardım. Sensiz hayatın ne kadar boş, anlamsız olduğunu, sensiz kalınca öğrendim Yağmur çiçeğim .

Bir gün çekip gittin, her şeyimi kaybettim. Yaşama sevincimi, direncimi, gülüşümü, mutluluğumu, yaşama dair ne varsa hepsini kaybettim, her şeyim yerle bir oldu….   Uçurum başlarında, duvar diplerinde kaldım bir başıma. Kimse aramadı beni, kimse sormadı…   Tut ellerimden alıp beni yüreğine götür . Üşüyorum… Üşüyorum…  Güneşe ulaşılmazlığı bilerek soluğunun sıcaklığına sığınmak istiyorum. Sıcak yüreğine gereksinimim var… Biliyorum benden çok uzaklarada bir yerdesin, sana ulaşmaya gücüm yok…  

Ey gönülçiçeğim Ey ayışığım…  Aytanem, nurtanem, birtanem  …Sen olmadan nasıl bakarım gökyüzünün maviliğine. Nasıl bakarım  engin denizlere, hayat bir dalgaysa eğer…  Nasıl yürür sularda sandalım rüzgarın olmadan, dolmadan iliklerime sevdanın iksiri, ufuklara nasıl açılabilirim…

Sen deniz olsan kanasan ben dalgan olurum
Kimsesiz kalsan ağlasan ben dünyan olurum
Sen ateş olsan yansan  ben duman olurum
Bir ömür yüreğimde saklarım seni, unutma

Ayışığım   canımdın sen anlıyor musun?  her şeyimdin benim. Yaşamın adı, sevginin tadıydın. Seninle yaşadığımı hissediyordum ancak. Neye dokunsam sen olurdun, nereye baksam seni görürdüm aynalarda,  ne yana dönsem sen dururdun karşımda. Aksın vururdu sulara… 

Yanımda  olduğun zamanlar dünyanın en mutlu insanı olurdum. Zamanın geçmesini asla istemezdim. Sensiz dakikalar yıl gibi uzar ve geçmek bilmezdi zaman. İsterdim ki, her an yanımda olasın. Her dakika gözlerinin derinliğinde yitip gideyim.  Çünkü kendimi en mutlu, en güvende hisettiğim anlar, senin yanında olduğum anlardı…

Yüreğimdekileri her gece kağıtlara dokuyarak, her sabah seher yellerine okuyarak uzak çığırlara, uzak yollara savuruyorum şimdi …

Rüzgarsaçlım sende ansızın bir rüzgar gibi esip girmiştin gönlüme,  rüzgarın savurduğu yapraklar gibi de çekip gittin ve her şey bitti. Şimdi yüreğim paramparça, hasretim çöl yangını, her ah çekişte tütüyor içim…

Sen gittin masal bitti, hayatla mücadele saflarımın hepsini kaybettim. Bu yalancı dünyada tek gerçeğim, tek yaşama nedenim, tek dayanağım, yaşama kaynağımdın.
Karanlık bir uçurumun kenarında düştüm düşeceğim şimdi. Hiç bir dayanağım, tutamağım yok artık.

Sen yanlızlığın,  terkedilmişliğin ne olduğunu bilmezsin? Sevipte sevilmenin,  sevipte terkedilmenin acısını, uykusuz  geçen gecelerin sayısını.  Sen kahrolmanın, mutsuzluğun acısını bilmezsin? Her  gün yavaş yavaş  kaybolmanın verdiği çaresizliği.  Çekilen hasretin, kahreden gurbetin, sensizliğin verdiği acıların hesabını bilmezsin? Karanlığını gecelerin,  kanayan sancısını günlerin.
 
Aradan geçen bunca zaman, senden aldığım yaramı iyileştirmedi. Hala mutsuz, hala bedbaht ve sensizim.
Kaç kez ölümün  eşiğinde  döndüm,  kaç kez öldüm dirildim bilmezsin?.. Kaç hazan mevsimi esip geçti üzerimden, kaç hüzün mevsimi geçti.     Dönmedin… Yağmur mevsimleri gelip geçti,  ağlama mevsimleri, gözyaşı mevsimleri gelip geçti, sen hala yoksun. Hala gelmiyorsun…
Sevmek yüreğe saplanmış bir ok, kahretsin…

Sen gittin  Masal bitti

Sen gittin evimin adresi, kapımın zili gitti
Sen gittin sazımin teli, kuşumun dili gitti
yangınlar düştü yüreğime / ıssızlaştı şehir
kırık bir ağaç dalında,öksüz bir kuş gibi kaldım

Sen gittin
yaprağa duran ağaçlarım gitti
umutlarım gitti,baharlarım
tutam tutam saçlarım gitti

Sen gittin
yüreğimde kanayan şiirler
masamda sigara izmaritleri kaldı
ben kaldım öyle tesellisiz ortalarda
birde yıkıntım
 çöl oldu şiiristanım
hayalim, düşistanım

Sen gittin
kemanım yayım, güneşim ayım
mutluluk payım gitti
 
Sen gitin
hayalim düşüm
sevincim gülüşüm
servetim işim gitti

Sen gittin
özlemin yüreğimde
yokluğun kirpiğimde çoğaldı
sen gittin umudum gitti
gururum gitti
her gece oturup ağladım
ıslandı/ ekmeğime karıştı korkunç acı
gülmek nedir unuttum gitti

 Sen gittin
yaralı bir ceylanın bakışında yaralı kaldım
her yerde izimi arıyor şimdi avcılar

sen gittin masal bitti ben bittim

Diyecektim ki gülüm;
Mevsim hazan mevsimi, mevsim gözyaşı mevsimi… Mevsim  ayrılık mevsimi.  Tarifsiz bir hüznün sarmalındayız. Anlatılması zor, ifadesi güç. Fikirler tel tel,  şehra şehra düşünceler, duygular buruk buruk….

Bir yanı bahardır kıyılarımızın bir yanı cehennem.

Durmadan gözyaşı dökülüyor yüreğimizin üstüne. Acıdan, ayrılıktan haritalar ekleniyor alnımızın  çizgilerine…

Sararan yapraklar tutunamıyor artık dallarda gülüm! Rüzgar estikçe savrulup gidiyor her biri bir yana. Katar katar turnalar göçüp gidiyor üstümüzden…

Diyecektim ki gülüm;
mevsim hazan mevsimi, mevsim hüzün mevsimi, har düşmüş bağlara, bahçelere. Yapraklar üşüyor, yapraklar düşüyor dalından. Turna göçü gibi yapraklarında göçü başladı gülüm!…

Diyecektim ki gülüm;
mevsim hazan mevsimi, mevsim kıran mevsimi. Her taraf ölümlerle acılarla dolu. Kan gölüne döndü dünya. Dört bir tarafta barut kokuları geliyor. Her tarafta savaş, kan  gözyaşı var. Her tarafta bir kaos sürüyor…  Bu yüzden karalar giydik gülüm!.  Utandık insanlığımızdan!.

Bacakları kopan çocukların feryatları doluyor yüreklerimize. Çığlıkları,  çocukları ölen anaların. Hiç bu kadar sahipsiz, hiç bu kadar umutsuz,  bu kadar çaresiz kalmamıştı yüreğimiz.

Gerçeklerle hayallerin  karıştığı, rüyalar şehri İstanbul’da  bombalar patlıyor durmadan. Özlemler, hayaller ıstırap veriyor artık…  Her ah! çekişte içimiz titriyor… Derin bir ah gibi sızlıyor yüreğimiz… Yüreğimiz parça.parça..

Güvercinlerin öldürüldüğü, defnelerin sessizce ağladığı günlerdeyiz gülüm!…

Diyecektim ki gülüm;

Çiçektir çocuklar:  Bakım ister,  özen, özveri, güven ve sabır ister, açmak için çiçeklerini bahara… Hepsinden önemlisi  şefkat, sabır ve sevgi ister…  Sulanmak ister sevgi pınarlarıyla … Tomurcuk tomurcuk açmak için dünyaya çiçeklerini …  Sevgisizlikle solmamak için  yaprak yaprak … 

Diyecektim ki gülüm;

Bahçedir çocuklar:. Tohumdur ekilir, sürer filiz filiz..  Umudu besler bağrında.  Emek ister, bakım ister…  Büyür, olgunlaşır , sevgi meyvesi verir; sevinçle koklar ve tadarsın. Karşılık beklenmez, verdiğini alırsın…

Diyecektim ki gülüm;

Yüreklerimizi  yıllardır sıcak ve hillesiz bir sevgiye kilitleyip, umutla ,özlemle geleceğe dair apak düşler kurduk. Güneşli, aydınlık, güzel günlerin özlemini çektik. Belki biraz yorgun, belki durgun, ama yine de umutlu, yine de mutlu, sevgiyi işleyip mavilere,  bütün  yollara,  dallara, dağlara gül yazdık.
Sevgiyi, umudu, güveni, dostluğu, barışı, özgürlüğü, mutluluğu ve bunların getireceği  güzellikleri  bekledik ölümüne…

Diyecektim ki gülüm;
Geleceksin diye bütün yollara gül döktük. Güvercinler uçurduk mavilere.

Sevgiyi,dostluğu, barışı, baharı, sevinci getireceksin diye dağlara, ovalara, denizlere . Bunca çirkinliklerin içinde güzelliği, saflığı, temizliği getireceksin diye kirlenmiş hayatımıza,  yıldızlara haber saldık …

Diyecektim ki gülüm;
Yaşamak güzel… Yaşamak bir çiçek gibi, dört mevsim güzel kokular saçıyor üzerimize… Sevgiyle bakıyor herkes biribirine, sevgiyle sarılıyor… Kinler, düşmanlıklar, kötülükler Kaf Dağı’nın ötesine sürülmüş…

Diyecektim ki gülüm; Gel!

Yorulduk yollarına gül döküp beklemekten. Ey ömrümüzün taze gülü,  ey gözleri öksüzümüz,  her hazan bir gül getirip yüreğimize bırak ki, sevdamızın ateşiyle yakalım saçlarını yeryüzünün…

Diyecektim ki gülüm;

Herşeye rağmen yüreğinde bin umut taşıyor çocuklar gelecek baharlara…

Dünyanın dört bir tarafında barış ve umut şarkıları söylüyor… Özgürlük ve mutluluk şarkıları söylüyor çocuklar, diyecektim…

Ama diyemedim, diyemedik gülüm!…
Kapımızda nöbet tutuyor ölüm…

Hep seni dÜşÜnÜrÜm dÜşÜnmeye değersin
Senin için yaşarım sen gönlÜmde erirsin
Bak çırpınır yÜreğim karşımdan sen gelirsin
Ben senden ayrılamam sen benim birtanemsin.

Sen elimden tutunca ateş basar içimi
Gözlerinin içinde görÜrÜm ben kendimi
Senin sevdanla coşar dağıtırım bendimi
Ben senden ayrılamam sen benim birtanemsin.

Pırıltılı gözlere isterim yaş değmesin
O gÜzel dudaklardan tebessÜm eksilmesin
Kalbime kazıdığım adın hiç silinmesin
Ben senden ayrılamam sen benim birtanemsin.

Hep sevdanı çekerim kanım kaynar kanına
Sevgim sonsuzdur sana eza etme canına
Sona erecek hasret döneceğim yanına
Ben senden ayrılamam sen benim birtanemsin.

hayatımda bir ışık belirdi sanki aniden
mum ışığı alevlendi yayıldı birden
o kadar büyüdüki o kadar ısıttıki
içimde hissetim o sıcaklığı sanki içimdeydi
hani yaz yağmurundan sonra çıkan
güneş gibiydi tüm ışıkları sanki üzüremdeydi
o kadar muhteşemki yürümek o sıcaklığa
korkularımı herşeyi ama herşeyi bırakmak
 

çoşkun pınarlar gibi akmak çoşmak istiyorum
mutlu olup mutluluktan ağlamak istiyorum
arkama bakmadan geçmişimi düşünmeden
güllerin içinde uyumak istiyorum

Pusulası bozuk bir gemiye benzer
Şiirlerim
Bir çift mavi bakışın derinliklerinde seyreder
mısralar salınarak.
huzurdur aradıgı liman
Suları berrak.

Ay dogşuna yakın hafif meltemle yakamozlanan.
Engin denize benzer
bazen yakarış olur
Terkedilen sevgilinin dökülür dudagından.
Şiirlerim bana benzer
Kuş uçmaz kervan geçmez hana benzer

.
Gayesiz yolcular barınır mısralarında
Nice eskimiş aşkları seslendirir
Nice karşılıksız sevgileri
Çiviyle kazılmış duvarlarında.

hedefi yoktur kagıda dökülen mısraların
Bazen kaldırım taşlarına yazılır
Anadan üryan olur.
Bazen uyandığımda hatırlamadıgım
Bir anlık rüyam olur

Şiirlerim Bana benzer
Durdurulması zor,
Akan kana benzer.

Hani yazılana ulaşması zor mektuplar vardır
Pulsuz adressiz postaya verilen,
sahibine geri dönen.

Şiirlerim bana benzer
Tükenmiş siğaradan son çekilen
Acı dumana benzer.

Hedef seçmez mısralar,
kurşunun namludan çıktıgı gibi
Çıkar içimden
Süzülür boşluga
Bilinmez hangi aşığı yüreginden yaralar
hangi sevgilinin dudagında kanar

Şiirlerim bana benzer
Her mısrada stem vardır
Acı çeken cana benzer.