ÖLÜM HERKESİ EŞİT KILAR

Sevmelisın Sevmelisin Acı çekmeli Ve Ölmelisin Sevmelisin O sevmiyorsa Dönüp gitmeyi Bilmelisin. Sevmelisin   Recep Akıl

Hayat Hayat Ne çok şey var söylenecek Ama Hiçbir şey yok Söz biter Sessizlik konuşur Ve sen dinlersin Asude bir dinginlik içinde Geçmişi unutur Geleceği düşünmezsin Başın dumanlı Yaşanmış sevdalardan Yaşanmamış aşklardan Yüreğin yaşlanmıştır Ağır ağır sönmektedir Son ışıkları da gözlerinin Ağlamaklı hüzünlü Dalıp gidersin Kör kuyuların çılgın karanlıklarına Hayat Ne çok şey var söylenecek Ama Hiçbir şey yok Söz biter Sessizlik konuşur   Recep Akıl

                        ÖLÜME SAYGI

  Ölüm bir melek halinde gelir

  Ve öper usulca çocuk yüzleri

  Belki bir gün kurtuluruz

  Karıncaların yolunu şaşırtan ince

  rüzgarlarla

  Kaplumbağaların hasret kaldığı

  derin tepelerde

  Çocuk gibi bakalım mavi sulara

  Şehirlere bırakalım insanlığımızı

  eskittiğimiz

  Sislerden dumanlardan yollara

  atılan mısır koçanlarından

  Belki tutarız birgün belki kurtarır bizi

  Simsiyah saralım bezlerle dağları 

  rüzgarları

  Gül bahçeleri ağlasın

  Dallarda salınan çocuk salıncakları

  ağlasın

  Kırmızı balonlar bizsiz kaybolsun

  gökyüzünde

  Haydi sığının şehirlere

  Kabuğunuza çekilin yorganınızı çekin

  üstünüze

  Kalsın titrek ve mavi elleriniz

  Bekleyin ölüm geliyor usulca

  Usulca girer koynunuza.

                                Erdem BEYAZIT 

   

                      ÖNDEN GİDENLER İÇİN

  Onlar gittiler

  Yalnız bir yemin kaldı aramızda

  Ben şimdi bu yanda

  Kasılmış çıplak bir kurşun gibiyim

  Namluda

 

  Onlar gittiler

  Topraktan bir işaret taşıyarak alınlarında

  Ben şimdi bu yanda

  Gerilmiş bir an gibiyim

  Doğumla ölüm arasında

 

  Onlar gittiler

  Gelen zamandan bir haber gibiydiler

  Ben şimdi bu yanda

  İçilmiş bir and için beklemedeyim

  Kurulmuş bir saat gibi

 

  Onlar gittiler

  Giderken bir muştu gibiydiler

                             Erdem BEYAZIT

  (1939-5 Temmuz 2008)

  Rahmetullahi Aleyh

 

         Sarar bedenimi bir acı hüzün

         Üşütür yüreğimi

         Soğuk bir yalnızlık

         Donarım

         Bir şarkı duyarım uzaklardan

         Hüzünlü

         Tırmalar kulaklarımı

         Kimsesizliğin sesi

         Beynimin odalarındadır hasret

         Yanarım

         Gurbet avuçlarımdadır artık

         Ve sen gözlerimde yaşsın

         Bir başımayım çaresiz

         Ağlayamam korkarım

         Bir kuş havalansa imrenirim

         Rüzgar eser serin serin

         Ürperir tenim yokluğunla

         Yüreğim kabarır

         Ruhum artık bedenimde değildir

         Kanatlanırım uçarım

                                         R.A.

       

     Bir akşam çıkacaksın karşıma ansızın

     Yıkılmış perişan

     Ama ben seni tanımayacağım

     Çektim ipini sevgimin

     Hiç oralı değilim

     Bir ağaç altı yok artık benim için

     Kır çiçekleri de solmuş

     Sığırcıklar ötmüyor

     Güneş puslu gökyüzünde

     Yazık yıldızlar da görünmüyor

     Bir gün çıkacaksın karşıma ansızın

     Utanmış mahcup

     Yok hayır seni affetmeyeceğim

     Söndürdüm yüreğimi

     Soğudum buz gibiyim

     Başka aşklara da yelken açmayacağım 

     Çatlasa dudaklarım

     Ve sen bir vaha olsan

      Hayır hayır

     Ölsem de asla

     Suyundan içmeyeceğim.

                                 R.A.

    

      Anımsamak seni

      Bir şeyler kaybettiriyor yer yer

      Tam orta yerinde

      Kalmış gibi kasırganın

      Eli kolu bağlı çaresiz

      Öyle bir şey

      Anımsamak seni

      Yüzükoyun mezara uzanmak gibi

      Gönüllü mesela          

      Hani bilir misin

      Öksüz kalır da insan

      Yaşlanır üç beş yıl birden

      Ak düşer saçlarına ansızın

      Kaynağı kesilir umutlarının

      Sararıp solar çaresiz

      İşte öyle ki anımsamak seni

      Burun buruna gelmek ecelle

      Sonra yenik düşmek gibi hani

      Değil halbuki tüm bunlar

      Olmak ya da

      Olmamak arası bir şeydir

      Anımsamak seni

      Bir an içi burkulur insanın

      Acır yüreği

      Ard arda geçer sonra her şey

      Gözlerinin önünden

      Ve kelimelerin aciz kaldığı

      Anlatımsızlıklar içinde kıvranırsın

      İşte öyle ki

      Anımsamak seni

      Eli kolu bağlı beklemek gibi                                    

                                       R.A.

  Yazar ve şair.1929 yılında doğdu.Ankara Hukuk

Fakültesinden mezun oldu.Öğretmenlik ve gazete

cilik yaptı.Bu arada şiir,öykü,inceleme,anı,oyun gi

bi farklı türlerde eserler verdi.Özellikle1968 yılında

yayımlanan Anayasso adlı kitabı ve bu kitaba adını

veren aynı adlı şiiriyle tanındı.Anayasso,Köy Akşam

ları,Bahar Güneşi,Bir Yangının Külünü yayımlanmış

bazı eserleridir.Bir Yangının Külünü adlı şiiri şarkı ola

rak da ünlüdür.1995 yılında vefat eden şairi Anayasso

adlı şiiri ile bloğumuzda anmak istedik.

 

                                             ANAYASSO

  Gül gurban olam hökümat baba

  Baa bir alfabe veremez miydin

  Gara dağlar gar altında kalanda

  Ben gülmezem

  Dil bilmezem

  Şavata’dan Hakkari’ye yol bilmezem

  Gurban olam, çaresi ne hooyy baboov?

  Bebek yanır,bebek hasda,babak ataş içinde

  Ben fakiro

  Ben hakiro

  Dohtor,ilaç,çarşı,bazar tamtakiro

  Gurban olam bu ne işdir hooyy baboov?

  Çociğ ağliir çociğ öliir,geçit vermiir Zap Suyi

  Parasızo

  Çaresızo

  Ben halsizo,ben dilsizo,şeher uzak,yolsizo

  Bu ne haldır,bu ne işdir hooyy baboov?

  Gara dağda gar altında ufağ ufağ mezerler

  Yeddi ceset hetim hetim Zap Suyunda yüzerler

  Hökümata arzeylesem azarlar

  Ben ketumo

  Ben hetimo

  Ben ne biçim vatandaşım hooyy baboov?

  Şavata’dan Angara’ya ses getmiir

  Biz getmağe guvvatımız heç yetmiir

  Malımız yoh

  Yolumuz Yoh

  Angara’ya ses verecek dilimiz yoh

  Ganadımz,golumuz yoh

  Bu ne biçim memlekettir hooyy baboov?

  Yerin,yurdun,adresini bilmirem

  Angara’da anayasso!

  Ellerinden öpiir Hasso

  Yap bize de iltimaso

  Bu işin mümkünü yoh mu hooy baboov?

                                 SEMSİ BELLİ

 

 

 

        Bırak beni yanayım

        Gözlerinde donayım

        Azıcık merhamet et

        Hayatına dolayım

                                   R.A.

 

        Hazreti Mevlana’ya sormuşlar

"Aşk nedir?"diye"Ben ol da bil."demiş.

                          Ne oradayız   

                          Ne burada

                          Tam ortasındayız

                          Zamanın  

                          Dökülmekteyiz

                          Dipsiz bir kuyuya

                          Salkım saçak

                          Heyecansız isteksiz

                          Ve mutsuz

                          Ve umutsuz

                          Ve yalnız

                          Yok olmakta

                          Yanmaktayız

                          Bir sigara gibi

                          İçin için

                          Kavrulmaktayız

                                       R.Akıl

     Bilmem gecenin neresinde zaman

     Çirkin ve yalnız köhne dünyasında

     Güzel günlere kalem döndürüyor

     Bu sefil bu deli ozan

         Bilmem gecenin neresinde zaman

         Hayale dalmışım uzun uzun

         Sigaram sönmüş dudağımda

         Geceyi makaslıyor

         Motor homurtularıyla ezan

     Bilmem gecenin neresinde zaman

     Saçların dökülür gözlerimin önüne

     Boşuna arar gözlerim varlığını

     Bir yumruk gidip gelip dayanır

     Boğazımda hıçkırıklar boğum boğum

     Anlatamam

         Bilmem gecenin neresinde zaman

         Kapım tıkırdar ansızın

         Yüreğim küt küt vurur heyecanlanırım

         Ama hayır rüzgardır kapımı çalan

     Bilmem gecenin neresinde zaman

     Gönlüm seni arzular seni ister canım

     Bir kadehe uzanır elim bir sigaraya

     Yok faydası hiç ne etsem de

     Seni bir türlü unutamam

                                             R.A.