ÖLÜM HERKESİ EŞİT KILAR

   Hüzün, bir bitişe gidişin çağrışımını geti

rir insanın aklına.Sonbahar ne kadar genç

olursa olsun insanın sonuçta bir sona doğ

ru gidişinin öyküsüdür.Kader..Doğduğun gün

ölüme açarsın bağrını.Her ne kadar baharsa

da hazan başlamış demektir artık. O her an

seninledir. Ve siz her saniyenizde ölümle

berabersinizdir.Onunla birlikte yaşamakta

sınızdır.Gün gelir ölüm sizin en iyi dostunuz

olmuştur.En vefalı bir dost..Ve gün gelir alır

götürür sizi sonsuzluğa.İsterseniz itiraz edin.

                                                        R.A.

         Hayatı yaşamak,anlamak,görmek

    lazım.Hatalar yapmalı sonra pişman

    lıklar duymalıyız.Keşkelerimiz de ol

    malı.Zaman zaman ayağımız tökezle

    meli.Düşmeliyiz,yeniden kalkmak ve

    yeniden yürüyebilmek için.Yoksa na

    sıl biliriz ve idrak edebiliriz Rabbimi

    zin bize verdiği nimetlerin değerini?

                                                    R.A.

   

 

   Aradığımız şey yaşanmış zamanda değil

yaşanmışlıktadır.Dün başka türlü mutluy

dum,bu gün başka türlü mutluyum.Ama

mutluyum.Çünkü mutlu olmak insanın ken

di ellerindedir.

   Hiç kimse hiç bir zaman elde etmek iste

diklerinin tümüne sahip olamaz.Sahip ol

duklarımızla yetinmek zorundayız.Yoksa

başka türlü nasıl mutlu olabiliriz ki?Unutul

mamalıdır ki elimizdekileri de yitirebiliriz.

Bunu bile bir mutluluk sebebi yapabilmeyi

bilmeliyiz.Çünkü yüce Yaratan vermiş dene

miştir,alır yine dener.Allah’dan geleni şü

kürle karşılamak bile bir mutluluk nedeni

olmalıdır.Tüm maddi varlığımız,hatta haya

tımız bile bize ait değilken elde edemedik

lerimiz için üzülüp kendimizi harap etme

nin bize ne faydası var?Hayat okadar kısa

cıktır ki bunun için zaten bize ait olmayan

şeyleri(maddi,manevi)elde etmek için har

cadığımız zamanın hiç değilse bir kısmını 

kendimize  ve sevdiklerimize ayırsak ne iyi

ederiz!

 Yumalım gözlerimizi, uzanalım çimenlere

nefes almanın bile ne büyük bir nimet oldu

ğunun ayırdına varalım ve şükredelim yara

dana.Bize bahşettiği mutluluk vesileleri için.

                                                           R.A.

  Yol uzun,hava karlı,soğuk yerindeydi.Askerlikten kal

ma laciverde boyanmış kaputunun altında donuyor,hırsı

nı altındaki hayvandan alıyordu.

  -Yürü Allah’ın belası yürü!

  Hayvan her adımını düşünerek atıyor,arada buğulu ne

feslerine insan ağzından çıkar gibi "Ih,ıh"diye inltiler ka

tarak halinden şikayet ediyordu.

  Memet topuklarıyla karnına doğru iki vuruş daha yaptı.

Hayvan acı ile kişnedi.Sendeledi,ön ayaklarını büktü,son

ra arkalarını kırdı.Ayaklarını özengilerden dar kurtaran

Memet,yana sıçradı.At göz kapaklarını titreterek yavaş

yavaş kapadı.Karışık iniltili soluklar burun deliklerinden

fışkırır gibi çıkıyordu.

  -Bana numara mı yapıyon be!

  Katı postalının ucunu vurmak için kaldırdı.Tam hayva

nın karnına onun canını yakacak bir vuruş yapacakken

hayvan belki de yattığı yerin soğukluğundan kurtulmak i

çin çırpındı.Uzın boynunu salladı,bir dizini bükmeye uğraş

tı,fakat yine birden bire yere uzandı.Memet’in aklına kasa

bada,yola çıkarken,hancının söyledikleri geldi.

 -Ağa hayvanın sancılı galiba.Üşütmüş olacaksın.Bak ye

rinde duramıyor.Yem bile yemiyor.Yola çıkmasan iyi olur.

  Ama o dinlememiş elli kilo da yük almıştı.Yolda hayvanı

zorladıkça zorlamıştı.Bir an kadar düşündü.hayvanı seyret

ti.Sonra erzak torbasını ağır semeri atın sırtından aldı.Hay

vanın yattığı yerde karlar erimeye başlamıştı.

  -Kalk be,diye seslendi.Davran be!

  Tekme ile kalkmaya alışıktı hayvan.Sahibi yine vuracak

diye kişnedi.Fakat Memet vurmadı.Koltuğuna girer gibi ön

ayaklarından birine yapıştı.Vay gücüyle yardım etti.Hayvan

binbir güçlükle kalktı ama sallanıyordu.

  Kendisine ettiği hizmetler,yıllarca taşıdığı yükler,arabadan

sabana,sabandan oduna,odundan düvene koşulmaları gözü

nün önüne geldi.Kendi işi olmadığı zamanlarda gündelikle

başkasına kiralardı.Çok hırpalamıştı bu hayvanı çok!!

  Gözleri doldu.

 -Ihlama be,dedi.Ihlama.

  Ona candan bir yakınlık,bir minnettarlık duyduğunu his

setti.Hem ya bu hayvan elinden giderse ne yapardı?

 -Hava kararıyor be,dedi.Kurda kuşa yem olacağız.Köy

şuracıkta.Dayan biraz yoldaş,dişini sık be.Ahıra bir mangal

koyarım Fatma ablan da su kaynatıverir ateşte.Peştemalı sı

cak sıcak sararız sancıyan yerine.Davran be efe.Hadi dav

ran ağam!

  Kar azıtıyordu.Hayvanın etrafında döndü.Sonra birden ka

rar verdi.Çıkarttı sırtından kaputu.Serdi hayvanın sırtına

bir iple de güzelce bağladı karnından.Sonra yularını koluna

taktı,semeri sırtına vurdu,erzak torbasını eline aldı.

 -Sıra ile arkadaş,dedi.Sıra ile.

  İlk evleri görünen köye goğru yürürken alnından boncuk

boncuk ter boşanıyor ve durmadan mırıldanıyordu.

 -Sıra ile arkadaş sıra ile!!       

                                         Bu bir Orhan Kemal hikayesidir.

*Ağlamak güzeldir.Çirkin olan ağlatmak!

*Var olmak önemlidir.Daha da önemlisi  

meyve vermek!

 *Cesaret yiğide silahtır.Gerçek silah   

ise efendi kalmayı bilmek!

 *Öğretmek yürek işdir.Öğrenmek erdem!   

*Dost edinmek insanlığa özgü.Dostluğu  

korumak insana özgü!

*Gülmeyi bilmek bir şeydir.Güldürmeyi   

bilmek her şey!

                R.A.

 

 

 

         Umutsuz olmak insan olana yakışmaz.

     Umudu hep taze tutmak,geriye değil ileri

     ye bakmak lazımdır.İyimser olmak insanı 

     hayata bağlar.Yaşamı kolaylaştırır.Unutul

     mamalıdır ki her günün önünde yeni bir

     gün vardır.                                 R.A. 

     **Kendine kandinden daha hoş ve bilgili bir

 arkadaş bul ki seni de kendine benzetsin.Çünkü

 ince bir insanın sohbeti insana tesir eder.

     **Terbiye edimiş, iyi yetiştirilmiş bir köpeğin

 avladığı av hayvanının eti helaldir.Ama bilgisiz

 bir adamın kestiği hayvanın eti ise haramdır.

     ** Hayalin gerçek olması kadar hayal kırıcı

 bir şey olamaz.

     **Dün Allah’ındı..Yarın da Allah’ın..Bize kalan

 bu an,o da Rabbimizin bize sonsuz nimeti.Kullan-

 mayı bilirsek ne iyi!

                                                 R.A.

  *Büyük düşünceler peşinde koşan kişi 

 gün gelir kendini düşünmeyi unutur .

  *Bencil olmak ne demek?Kazanmayı iste-

 mek ve ona göre davranmak mı,yoksa doğru

 bildiğin gibi yaşamak ve gerektiğinde kahra- 

 man (enayi) olmak mı?

  *Bulunduğun anın tadını çıkart!Anın tadını

 çıkartmak sonsuzluk düşüncesinin kayna-

 ğından çıkar.Armudun tadı herkese göre

 farklıdır.

                                                        R.A.

 

 

                                                                     

   **Öyle zamanlarımız olmalıdır ki içten duygularımızı

 bir kenara bırakıp baş koyduğumuz yolda azimle,yılma-

 dan yürümeliyiz.Ancak o zamanhedefe varma konusun-

 da bir umudumuz olabilir.

     **İnsanlar,önünü gördüğün yolda arkanda olurlar.Ö-

 nün karanlık olsun da gör bak o zaman ne oluyor!

   ** Yola çık ve yürümeye başla!Aslında bizi alıkoyan

 yolun çetin veya uzun oluşu değil,bulunduğumuz yeri

 terketme korkusudur.

   ** Çoğu yeni fikirler,isyanlar ve ihtilaller hep açlık yok-

 sulluk ve sefalet ortamında gelişirler.

                                                            R.A.