ERDEM BEYAZIT
7 Temmuz 2008 Pazartesi
ÖLÜME SAYGI
Ölüm bir melek halinde gelir
Ve öper usulca çocuk yüzleri
Belki bir gün kurtuluruz
Karıncaların yolunu şaşırtan ince
rüzgarlarla
Kaplumbağaların hasret kaldığı
derin tepelerde
Çocuk gibi bakalım mavi sulara
Şehirlere bırakalım insanlığımızı
eskittiğimiz
Sislerden dumanlardan yollara
atılan mısır koçanlarından
Belki tutarız birgün belki kurtarır bizi
Simsiyah saralım bezlerle dağları
rüzgarları
Gül bahçeleri ağlasın
Dallarda salınan çocuk salıncakları
ağlasın
Kırmızı balonlar bizsiz kaybolsun
gökyüzünde
Haydi sığının şehirlere
Kabuğunuza çekilin yorganınızı çekin
üstünüze
Kalsın titrek ve mavi elleriniz
Bekleyin ölüm geliyor usulca
Usulca girer koynunuza.
Erdem BEYAZIT
ÖNDEN GİDENLER İÇİN
Onlar gittiler
Yalnız bir yemin kaldı aramızda
Ben şimdi bu yanda
Kasılmış çıplak bir kurşun gibiyim
Namluda
Onlar gittiler
Topraktan bir işaret taşıyarak alınlarında
Ben şimdi bu yanda
Gerilmiş bir an gibiyim
Doğumla ölüm arasında
Onlar gittiler
Gelen zamandan bir haber gibiydiler
Ben şimdi bu yanda
İçilmiş bir and için beklemedeyim
Kurulmuş bir saat gibi
Onlar gittiler
Giderken bir muştu gibiydiler
Erdem BEYAZIT
(1939-5 Temmuz 2008)
Rahmetullahi Aleyh
