ÖLÜM HERKESİ EŞİT KILAR

     Bir akşam çıkacaksın karşıma ansızın

     Yıkılmış perişan

     Ama ben seni tanımayacağım

     Çektim ipini sevgimin

     Hiç oralı değilim

     Bir ağaç altı yok artık benim için

     Kır çiçekleri de solmuş

     Sığırcıklar ötmüyor

     Güneş puslu gökyüzünde

     Yazık yıldızlar da görünmüyor

     Bir gün çıkacaksın karşıma ansızın

     Utanmış mahcup

     Yok hayır seni affetmeyeceğim

     Söndürdüm yüreğimi

     Soğudum buz gibiyim

     Başka aşklara da yelken açmayacağım 

     Çatlasa dudaklarım

     Ve sen bir vaha olsan

      Hayır hayır

     Ölsem de asla

     Suyundan içmeyeceğim.

                                 R.A.

    

   Hüzün, bir bitişe gidişin çağrışımını geti

rir insanın aklına.Sonbahar ne kadar genç

olursa olsun insanın sonuçta bir sona doğ

ru gidişinin öyküsüdür.Kader..Doğduğun gün

ölüme açarsın bağrını.Her ne kadar baharsa

da hazan başlamış demektir artık. O her an

seninledir. Ve siz her saniyenizde ölümle

berabersinizdir.Onunla birlikte yaşamakta

sınızdır.Gün gelir ölüm sizin en iyi dostunuz

olmuştur.En vefalı bir dost..Ve gün gelir alır

götürür sizi sonsuzluğa.İsterseniz itiraz edin.

                                                        R.A.

   Ölüm,varlığın hayata eş en kesin bir gerçeği..

Her canlı ölmek için doğar ve ölmemek üzere

doğmak için ölür.Şu halde,ölümsüz bir hayata  

 basamak olduğu için,ölüm hayattan daha öte

 bir anlam ifade eder.

    Ölüm ilmi ilahidebaşlayıp,sonsuza uzanan yol

culuğumuzun kısa fakat çok anlamlı dünya dura

ğında yerine getirmemiz gereken görevlerimizden

 bir terhis olduğu ve artık"iş bitti,mükafat zama

nı,ücret zamanı geldi,"ilanı olduğu için güzeldir.

Fakat bütün bu güzelliklerin eldeedilebilmesi için

temel şart da imandır.Allah’a ve diğer iman esas

larına inanmanın yanı sıra,bilhassa ahirete yakiyn

dir ki,insanı dünyada da ölüm korkusundan kur

tarır,ölümü özlenen,açılması beklenen sırlı bir ka

pı haline getirir.

  Ölüm,dünya hayatından çok daha öte bir hayata

zemin hazırladığı için de güzeldir.Esasen hayat,ö

lüme dayalıdır.Yani ölüm temelinde yükselir.

  İnsan ölüp gitmekle,dünya hayatından çok daha

geniş ve ayrıca ebedi ahiret hayatına ilkadımı atmış

olur.Dolayısıyla her bir hayat mertebesinin çekir

deği ölümdür.Şu halde ölmeden dirilmek,ölmeden

daha üst bir hayat mertebesine ulaşmak mümkün 

değildir.Öyleyse ölüm bu önemli yanıyla da güzel

dir.Güzeldir çünkü onu da yaratan Allah’dır

 

 

 

         Hayatı yaşamak,anlamak,görmek

    lazım.Hatalar yapmalı sonra pişman

    lıklar duymalıyız.Keşkelerimiz de ol

    malı.Zaman zaman ayağımız tökezle

    meli.Düşmeliyiz,yeniden kalkmak ve

    yeniden yürüyebilmek için.Yoksa na

    sıl biliriz ve idrak edebiliriz Rabbimi

    zin bize verdiği nimetlerin değerini?

                                                    R.A.

   

 

      Anımsamak seni

      Bir şeyler kaybettiriyor yer yer

      Tam orta yerinde

      Kalmış gibi kasırganın

      Eli kolu bağlı çaresiz

      Öyle bir şey

      Anımsamak seni

      Yüzükoyun mezara uzanmak gibi

      Gönüllü mesela          

      Hani bilir misin

      Öksüz kalır da insan

      Yaşlanır üç beş yıl birden

      Ak düşer saçlarına ansızın

      Kaynağı kesilir umutlarının

      Sararıp solar çaresiz

      İşte öyle ki anımsamak seni

      Burun buruna gelmek ecelle

      Sonra yenik düşmek gibi hani

      Değil halbuki tüm bunlar

      Olmak ya da

      Olmamak arası bir şeydir

      Anımsamak seni

      Bir an içi burkulur insanın

      Acır yüreği

      Ard arda geçer sonra her şey

      Gözlerinin önünden

      Ve kelimelerin aciz kaldığı

      Anlatımsızlıklar içinde kıvranırsın

      İşte öyle ki

      Anımsamak seni

      Eli kolu bağlı beklemek gibi                                    

                                       R.A.

  Yazar ve şair.1929 yılında doğdu.Ankara Hukuk

Fakültesinden mezun oldu.Öğretmenlik ve gazete

cilik yaptı.Bu arada şiir,öykü,inceleme,anı,oyun gi

bi farklı türlerde eserler verdi.Özellikle1968 yılında

yayımlanan Anayasso adlı kitabı ve bu kitaba adını

veren aynı adlı şiiriyle tanındı.Anayasso,Köy Akşam

ları,Bahar Güneşi,Bir Yangının Külünü yayımlanmış

bazı eserleridir.Bir Yangının Külünü adlı şiiri şarkı ola

rak da ünlüdür.1995 yılında vefat eden şairi Anayasso

adlı şiiri ile bloğumuzda anmak istedik.

 

                                             ANAYASSO

  Gül gurban olam hökümat baba

  Baa bir alfabe veremez miydin

  Gara dağlar gar altında kalanda

  Ben gülmezem

  Dil bilmezem

  Şavata’dan Hakkari’ye yol bilmezem

  Gurban olam, çaresi ne hooyy baboov?

  Bebek yanır,bebek hasda,babak ataş içinde

  Ben fakiro

  Ben hakiro

  Dohtor,ilaç,çarşı,bazar tamtakiro

  Gurban olam bu ne işdir hooyy baboov?

  Çociğ ağliir çociğ öliir,geçit vermiir Zap Suyi

  Parasızo

  Çaresızo

  Ben halsizo,ben dilsizo,şeher uzak,yolsizo

  Bu ne haldır,bu ne işdir hooyy baboov?

  Gara dağda gar altında ufağ ufağ mezerler

  Yeddi ceset hetim hetim Zap Suyunda yüzerler

  Hökümata arzeylesem azarlar

  Ben ketumo

  Ben hetimo

  Ben ne biçim vatandaşım hooyy baboov?

  Şavata’dan Angara’ya ses getmiir

  Biz getmağe guvvatımız heç yetmiir

  Malımız yoh

  Yolumuz Yoh

  Angara’ya ses verecek dilimiz yoh

  Ganadımz,golumuz yoh

  Bu ne biçim memlekettir hooyy baboov?

  Yerin,yurdun,adresini bilmirem

  Angara’da anayasso!

  Ellerinden öpiir Hasso

  Yap bize de iltimaso

  Bu işin mümkünü yoh mu hooy baboov?

                                 SEMSİ BELLİ

 

 

 

   Aradığımız şey yaşanmış zamanda değil

yaşanmışlıktadır.Dün başka türlü mutluy

dum,bu gün başka türlü mutluyum.Ama

mutluyum.Çünkü mutlu olmak insanın ken

di ellerindedir.

   Hiç kimse hiç bir zaman elde etmek iste

diklerinin tümüne sahip olamaz.Sahip ol

duklarımızla yetinmek zorundayız.Yoksa

başka türlü nasıl mutlu olabiliriz ki?Unutul

mamalıdır ki elimizdekileri de yitirebiliriz.

Bunu bile bir mutluluk sebebi yapabilmeyi

bilmeliyiz.Çünkü yüce Yaratan vermiş dene

miştir,alır yine dener.Allah’dan geleni şü

kürle karşılamak bile bir mutluluk nedeni

olmalıdır.Tüm maddi varlığımız,hatta haya

tımız bile bize ait değilken elde edemedik

lerimiz için üzülüp kendimizi harap etme

nin bize ne faydası var?Hayat okadar kısa

cıktır ki bunun için zaten bize ait olmayan

şeyleri(maddi,manevi)elde etmek için har

cadığımız zamanın hiç değilse bir kısmını 

kendimize  ve sevdiklerimize ayırsak ne iyi

ederiz!

 Yumalım gözlerimizi, uzanalım çimenlere

nefes almanın bile ne büyük bir nimet oldu

ğunun ayırdına varalım ve şükredelim yara

dana.Bize bahşettiği mutluluk vesileleri için.

                                                           R.A.