Mynet | Blog Anasayfa | Email
Favorilerime Ekle | Giriş
3 Aralık 2007 Pazartesi

BIRAKTIGIN BU SEHRİN ORTASINDA BİR CENAZE KALKTI

SENDEN SONRA HAYATIMDAN GELİP GECEN BU SİGARALAR

KARANLIGIN DİBİNDE CÖKÜPDE AGLAYAN Bİ ADAM VAR

DOLUP TAŞAN BU GÖZLERİMDE BIRAKTIGIN  BİR TABUT VAR

DÜŞLERİNLE MAHKUM ETTİGİN BEMBEYAZ Bİ BULUT VAR

SABAH UYANDIGIMDA ARTIK ELLERİM SOGUK Kİ BAK

YAŞAMA HEVESİM YOKKİ BENDE YALNIZLIGIM MÜSTEHAK

KORKU KAPLAR İCİMİ HER ZAMAN VE BİR ZAMANDA BAK

BENDE CIKIP GİDERİM ELBET HİC ARDIMA BAKMADAN

KALEM KAGIDI BIRAKTIGIMDA GÖZLERİNLE KONUSURUM

BU SÖZLERİMDİ HER GECE HAYALİNLE BULUSURUM

HAYALLERİMDE GİTTİGİNDE AZRAİLLE BOGUSURUM

ARTIK ÖLE Bİ GİDİŞKİ  BU HAYATTA BEN YOKUM

 

BAK GÖR SENDE Bİ BEN VARMI

TAT ÖLÜMÜ ADIMI DUY VE SESİMİ KES KOLAYMI

BIRAK SARARSIN ONCA KAGIT

GERİYE DÖNÜŞ VARMI

YAZDIGIM BU CÜMLELERİN HEPSİ SANA HEP DOLAYLI

 

alıntıdır (kanlı gözyası-gidişler ve kalıslar )

türkish rap underground track



3 Aralık 2007 Pazartesi

zor hersey insanlıgın ortasında karanlık düşler kurgulanıken

zor insan dostluk para ve maddiyata dayatılırken

zor aşk insanlar marka marka ayrılırken

ve zor olan ben yasamayı saflıkla ayrıstıramayan

 

fırtınalar koparken elini acarmıydın son kez

gülemedimki hancerler sırtımda onlarcası varken

sözler silinmezki gördüm kötünün iyisini gülerken

durdum küfrettim dünya yalansa insan neden adiligi benimseyen

 

kısacası hayat cok zor kader elimde deildi ki

özlem sözlerle kaybolurken dilin kemigi yoktı ki

affetmedim kimseyi kastetmedim kaybolusları o vardı ki

biz neresindeyiz bu cukurun cekin kurtarın bizleri

 

yazan:serkan inanç

 



28 Kasım 2007 Çarşamba

görüyorum kalles ler sokakta

gözler görünmez olanda uzakta

istedigin ne varsa al kopar benden

cidden üzgünüm bahsetme kendinden

cehennemde yanayım cennet sende kalsın

canım ölmek cekiyor ve herkes susuyor susuyorsun

kafama tetigi dayadım hepiniz zorla dayattınız ömrün

son noktasında kayboldun nerdesin iki gözüm …

 



26 Kasım 2007 Pazartesi

hayat bitermi sensiz gecenmi gece

cebimde kırmızı sarabım ölüm gecermi bu sene

seni ben kaybetmedim sen beni kaybettin sessizce

dagıttıgın saraylar bos simdi kimsesiz soguk gene

eskisi gibi olabilseydik yanıyorum ben hala özledim sesini

gülüşünle derbeder oldum gözyaslarım yeter bana cek elini

bu günlerde kafam karısık bilmez oldum herşeyi

delimiyim ne oldu bana irtifa kaybı beynimde nüksetti

özletti sokaktaki kedi bile seni bana

özletti basımızı koydugumuz yastıklar yastıkla

kasmadım inan özletti seni bu parcalanmıs yaşam

onca sene yaşanan hepsi bi yalan yalan ugruna sevgimiz kaybolan



26 Kasım 2007 Pazartesi

mutluluk bi fotografta sadece o kadar

sabah gideriz aksam geliriz hayat bu kadar

kokar insanlar çıkar derdi vardır derdi kim anlar

sonlar acımasızca kayboluşlar  insanlar sırtını döner

tan vakti ve kasvetli okul yolları

okudugumuz kitaplardan ögrenemedik hayatı

yasam rüya yalan olan sevgi görense iki cift göz

közler alevlenirse nefret tohumları sacacak dostlar dansöz

hayat bi önsöz sınav bi kısır döngü kendime özgü hayat üc bes fotografda ….