bazen gece uyumadan önce geçmişi anarım öyle bir of çekerım kı insan birazda hata yaparak ögreniyormuş gerçekleri hayatı bana çok garip gelirdi sankı nerede aksılık kötuluk var gıcık insanlar var sahtekarlar dümenciler iki yuzluler var bana rast geliyormuş gibi gelirdi.şimdi bunlarında yanında imkansız aşkı ve ayrılık acısınıda tattım yaşadıkça anlıyor insan hayatı aldığı nefesın degerini bunun için bence çok garıp hayat bazen tokatı patlatıyor bazende süprızlerle karşılıyor insanı ama güzel uğrunda hayatımı feda ettiğim canımı hiçe saydığım insanların aslında yanmda hayatımda yerı olmadığını olmayacagını anladım benim zorlamamla hiççbirşeyın olmayacagını anldım sevmek busözcuğun anlamını acılarla dolu da olsa anladım hayat çok garip ama içinde yaşamak dahada güzel değil mi?