Birden işitilmez olsun ayak seslerim;
Gölgem bir başka sokağa sapıversin;
Unutayım bir anda her şeyi,
Nerde oturduğumu,
Bir tuhaf adem olduğumu Can adında.
Aklım arayadursun başka kapılarda kısmetimi,
Ben, bilmediğim sokaklarda bir başıma;
Gönlüm öylesine geniş, öyle ferah,
İlk defa görmüş gibi dünyayı,
Bir şaşkınlık içinde, yeniden doğmuş gibi;
Hatırlamam artık değil mi, dostlar,
Hatırlamam artık garipliğimi?
hayat hataymış
yaşamak cezaymış
dünya koca bir yalanmış
insanlık masalmış
dünya kalpsizlerin mekanıymış
benimkisi ise zaten küçük bir rüyaymış
aslında mutluluk hiç doğmamış
masalda geçen karekterler
ağaçlar:insanlığı koruyan ve ne olursa olsun her an fedakarlığa hazır varlıklardır
uzak diyarlarda tek başına yaşan bir insan ve bu insanın çevresinde yaşayan dikenler,güller,yılanlar,ve ağaçlar varmış.bu insan sessiz ve huzurlu hayatına devam ederken bir başkası gelmiş ve sormuş, burada tek başına nasıl yaşıyorsun demiş. yalnız yaşayan insan derin bir nefes alarak cevap vermiş.demişki;burda yaşamanında insanlar arasında yaşamaktan bir farkı yok ki.kötülük istesem yılanlarım ve dikenlerim var.iyilik istersem, güzel bişeyler görmek istersem güllerim var.fedakarlık görmek istersem ağaçlarım var.herşeyden önemlisi huzur istiyorsam yalnızlığım var demiş.
