KARDELEN İNCİ:)

BABALARIN EN GÜSELİ CANIMA

HAYAT ÖĞRETMENİM HAYAT DERSİME

HER ZORLUĞA KARŞI AYAKTA DURAN YİĞİDİME

HAYATDA İNSAN KIRMAYI SEVMEYEN KIRDIĞI VAKİT GÖNÜL ALMASINI BİLEN YÜREK İNSANINA

İNSANLARI ŞEKLİNE KONUMUNA GÖRE AYIRMAYAN İNSAN SEVGİSİNE

BİZLERİN MUTLULUĞU İÇİN UYKULARINI BÖLEN GÖNÜL IŞIĞIMA

EN ÖNEMLİSİ BENİM HERŞEYİM OLAN HERŞEYİME…

BABALAR GÜNÜN KUTLU OLSUN HAYAT ÖĞRETMENİM..

CADI KIZIN

DİNOT:  Yarın babalar günü tüm babaların vede gelecekteki tüm baba adaylarının babalar günü kutlu olsun..bizler hayat derdine düşüp sevdiklerimizi unutabiliyoruz yarın birgün dahi olsa onları hatırlayalım vede zamanımızı onlara ayıralım lütfen..babası çok uzaklarda olupta gelemeyecek olan dostlarım bir fatihayı esirgemeyin o gönül yiğitlerine..uzaklarda olan sevdiğim kardelenim gelecek babalar günün kutlu olsun..bak yine unutmadım seni..

Yarın öss sınavına girecek arkadaşlarım vede kardeşlerim rabbim yanınızda yardımcınız olsun unutmayınki hiçbirşey son değildir her son bir başlangıç yaratır içinde bunu unutmayın..yüreğimden yüreğinize sevgiler saygılar gülümsemenizle kalın..

……Anneler günü yazım silinmişti dilerimki bu yazımda silinmez….

http://video.eksenim.mynet.com/vesvesto/BANA_BIR_MASAL_ANLAT_BABAA/72684/

 

Yoksun sen yanimda
her günüm zil zurna
yasanmis tüm acilarin
ister gül ister agla

Belki el girdi aramiza
alin yazisi nasil yazilmissa
okuyamadim cahilim bagisla
hasret koydu bagrimiza

ALINTI..

http://video.eksenim.mynet.com/weriqolat/murat_basaran_yikilsin_meyhaneler_yeni_2008/86353/

Bir yalan ayırdı bizi yanındaki başka biri
Gözlerinden anlıyorum seviyorsun belli
Ayrı kalamam ben asla yüreğim dayanmaz buna
Gidersen hesap sorar yarınlarım sana

Acı verir bana herşeyin sonum olur inan gidişin
Bırakırsan yok olurum parçalanır bedenim
Aldatılmış duygularla karmaşık oyunlarınla
Sahte bir dünya kurdun şimdi sen bana

Vazgeçen ah ben değildim sonuna kadarda direndim
Yalan yanlış bu sevdayı senle yaşadım tükendim
Vazgeçen ah ben değildim sonuna kadarda direndim
Yalan yanlış bu sevdayı senle yaşadım tükendim

http://video.eksenim.mynet.com/d_beckham20/SEZEN_AKSU_UNUT_BENI_KLIP/48354/

Bu sonu sen istedin ben değil.. ölmemi istedin bende öldüm.. bilirsin senin bir bakışınla dagları devirirdim.. bir gülüşünle aşılmaz yolları un ufak ederdim.. bir sözünlede işte böyle yok olur giderim ..şimdi öldürdüğün beni yaşatmak istiyorsun öylemi sen hiç gördünmü bu zamana kadar ölülerin dirildiğini..artık istesende yani diriltemezsin beni..BİLİYORUM KOLAY OLMAYACAK AMA UNUT BENİ…

Büyükler, çocukların konuşmalarını yarım yamalak
dinlediklerinden, onların sözlerinde gizli derin anlamları kaçırırlar.

Çocuğun soruma verdiği cevap şu olmuştu:
"Hayır efendim, hastaneye babamı görmeye gitmiyorum.
Babam geçen hafta öldüğünden, onu şimdilik göremeyeceğim."

John Golden

"Satılık Köpek Yavruları" ilanının hemen altında
küçük bir çocuğun başı gözüktü ve
çocuk dükkan sahibine sordu :
-"Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?"
Dükkan sahibi :
-"30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları" dedi
-"Benim 2 dolar 37 sentim var" dedi çocuk
-"Bir bakabilir miyim yavrulara"
Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı ve
köpek kulübesinden beş tane yumak halinde yavru çıktı.
Yavrulardan biri arkadan geliyordu. Küçük çocuk
yürümekte zorluk çeken
sakat yavruyu işaret edip sordu:
-"Bunun nesi var?"
Dükkan sahibi onun kalça çıkığı olduğunu ve
hep sakat kalacağını açıkladı.
Küçük çocuk heyecanlanmıştı.
-"Ben bu yavruyu satın almak istiyorum.”
Dükkan sahibi:
-"Hayır o yavruyu satın alman gerekmiyor.
Eğer gerçekten istiyorsan o yavruyu sana bedava veririm"
Küçük çocuk birden sinirlendi.
Dükkan sahibinin gözlerinin içine dik dik bakarak:
-"Onu bana vermenizi istemiyorum.
O da diğer yavrular kadar değerli ve
ben fiyatını tam olarak ödeyeceğim.
Aslında şimdi size 2 dolar 37 cent vereceğim ve
geri kalanını ayda 50 cent ödeyerek tamamlayacağım."
Dükkan sahibi çocuğu ikna etmeye çalıştı:
-"Bu köpeği gerçekten satın almak istediğini sanmıyorum.
Bu yavru hiçbir zaman diğer yavrular gibi koşup,
zıplayamayacak ve seninle oynayamayacak."
Bunun üzerine küçük çocuk eğildi,
pantolonunu sıvadı ve
büyük bir metal parçasıyla desteklediği
sakat bacağını dükkan sahibine gösterip,
tatlı bir sesle:
-“Ben de çok iyi koşamıyorum
ve bu yavrunun
kendisini çok iyi anlayacak
bir sahibe gereksinimi var" dedi.


Dan Clark

Ülkenin batısındaki küçük bir mahallenin bir sokağının neredeyse
tamamı ressamlardan oluşmaktaydı. Bu mahallede, üç katlı bodur
bir tuğla yığınının tepesinde iki kız arkadaşın stüdyoları bulunmaktaydı.
Alt katlarında ise yaşlı bir ressam otururdu.

Günlerden bir gün kız arkadaşlardan biri zatürree hastalığına yakalandı.
Genç kız günden güne eriyordu. Bir gün, arkadaşı resim yaparken
o da yatağında pencereden dışarı bakıyor ve sayıyordu…

Geriye doğru sayıyordu; "Oniki" dedi, biraz sonra da "onbir"; arkasindan
"on", sonra "dokuz"; daha sonra, hemen birbiri ardina "sekiz" ve "yedi".
Arkadaşı merakla dışarı baktı. Sayılacak ne vardı acaba?
Görünürde sadece kasvetli, bomboş bir avlu ile altı yedi metre ötedeki
tuğla evin çıplak duvarı vardı. Budaklı köklerinden çürümüş,
yaşlı mı yaşlı bir asma, tuğla duvarın yarı boyuna kadar tırmanmıştı.

Dönüp arkadaışna "Neyin var?" diye sordu. Hasta kız fısıltı halinde" altı" dedi.
"Artık hızla düşüyorlar. Üç gün önce neredeyse yüz tane vardı.
Saymaktan başıma ağrı giriyordu. Ama şimdi kolaylaştı.
İşte biri daha gitti. Topu topu beş tane kaldı şimdi."
"Beş tane ne?" diye sordu arkadaşı. "Yapraklar, asmanın yaprakları.
Sonuncusu da düşünce, ben de mutlaka gideceğim. Hissediyorum bunu."

Arkadaşı ona saçmalamamasını söyleyip içmesi için çorba götürdü.
Fakat o: "İşte bir tanesi daha gidiyor. Hayır, çorba filan istemiyorum.
Bununla geriye dört tane kaldı. Hava kararmadan sonuncusunun da düştüğünü
görmek istiyorum.. Ondan sonra ben de gidecegim." diyerek cevap verdi.

Genç kız uykuya daldığında arkadaşı da alt katta ki yaşlı ressama
ziyarete gitti. Bu sırada yaprak olayını da anlattı yaşlı adama.
Yukarı çıktığında arkadaşı uyuyordu. Ertesi sabah hasta kız hemen
arkadaşına perdeyi açmasını söyledi. Ama hayret! Hiç bitmeyecekmiş
gibi gelen upuzun gece boyunca aralıksız yağan yağmur ve şiddetle esen
rüzgârdan sonra, bir asma yaprağı hâlâ yerinde duruyordu.

Sapına yakın tarafları hâlâ koyu yeşil kalmakla birlikte, testere ağzı gibi
tırtıllı kenarlarına ölümün ve çürümenin sarı rengi gelmiş olan yaprak,
yerden altı yedi metre yükseklikteki bir dala yiğitçe asılmış duruyordu.

"Bu sonuncusu" dedi hasta kız."Geceleyin mutlaka düşer diye düşünmüştüm.
Rüzgârı duydum. Bugün düşecektir, o düştüğü an ben de öleceğim."
Ağır ağır geçen gün sona erdiğinde onlar, alacakaranlıkta bile, asma
yaprağının duvarın önünde sapına tutunmakta olduğunu görebiliyorlardı.

Derken şiddetli yağmur tekrar başladı. Hava yeteri kadar aydınlanır
aydınlanmaz, genç kız hemen perdenin açılmasını istedi. Asma yaprağı
hâlâ yerindeydi. Genç kız, yattığı yerden uzun uzun yaprağı seyretti. Sonra
arkadaşına seslendi. "Münasebetsizlik ettim. Benim ne kötü bir insan
olduğumu göstermek istercesine, bir kuvvet o son yaprağı orada tuttu.

Ölümü istemek günahtır. Şimdi biraz bana çorba verebilirsin." dedi.
Akşamüstü gelen doktor ayrılırken; şimdi alt kattaki bir hastaya
bakmam gerekiyor. Yaşlı bir ressammış sanırım. O da zatürree.
Yaşlı adamcağız çok ağır bir durumda, kurtulma umudu yok ama
daha rahat eder diye bugün hastaneye kaldırılıyor dedi.

Ertesi gün doktor : "Tehlikeyi atlattınız, siz kazandınız." dedi.
O gün öğleden sonra arkadaşı artık iyileşmiş olan arkadaşına alt kattaki
yaşlı adamı anlattı. Yaşlı adam iki gün hastanede yattıktan sonra ölmüş.

Hastalandığı günün sabahı kapıcı onu, odasında sancıdan kıvranırken
bulmuş. Pabuçları, elbisesi baştan aşağı sırılsıklam, her yanı buz gibi bir
haldeymiş. Öyle korkunç bir gecede nereye çıktığına akıl sır erdirememişti
kimse. Sonra, hâlâ yanık duran bir gemici feneri, yerinden sürüklene
sürüklene çıkarılmış bir portatif merdiven, bir de üstünde birbirine
karışmış sarı, yeşil boyalarla bir palet ve sağa sola saçılmış bir kaç fırça
bulmuşlar. O zaman o son yaprağın sırrı da çözüldü. Rüzgâr estiği zaman
bile yerinden oynamayan yaprak, yaşlı ressamın şaheseriydi. Yaşlı adam,
son yaprağın düştüğü gece oraya bir yaprak resmi yapıp yapıştırmıştı.

O.Henry

Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışta koşarak
atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at terbiyecisinin
genç oğluna kadar uzanır. Babasının işi nedeniyle
çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı.
Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak
istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası..
Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine
sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir
kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla anlattı.
Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi.
Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi.
Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000
metrekarelik evin ayrıntılı planını da ekledi.
Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev,
tam kalbinin sesiydi.. İki gün sonra ödevi geri aldı.
Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir
"0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarısı vardı.
"Neden "0" aldım?" diye merakla sordu hocasına, çocuk..
"Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal"
dedi, hocası.. "Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun.
Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük para gerektirir.
Önce araziyi satın alman lazım. Damızlık hayvanlar da
alman gerekiyor. Bunu başarman imkansız" ve ekledi:
"Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden
yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm."
Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü. Babasına danıştı.
"Oğlum" dedi babası "Bu konuda kararını kendin vermelisin.
Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!."
Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir
değişiklik yapmadan geri götürdü hocasına..
"Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin" dedi..
"Ben de hayallerimi.."…..

O orta 2 öğrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki
1000 metrekarelik evinde oturuyor.
Yıllar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde
çerçevelenmiş olarak asılı.
Öykünün en can alıcı yanı şu: Aynı öğretmen,
geçen yaz 30 öğrencisini bu çiftliğe kamp kurmaya getirdi.
Çiftlikten ayrılırken eski öğrencisine "Bak" dedi,
"Sana şimdi söyleyebilirim. Ben senin öğretmeninken,
hayal hırsızıydım. O yıllarda
öğrencilerimden pek çok hayal çaldım.
Allah’ tan ki, sen, hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçıydın."

 ALINTI..

İlk başta günaydınlar olsun bugün yazmak istediğim bir konu var..EĞİTİM..evet bugünkü konum eğitim dün oks sınavı vardı bir çok kardeşimiz 8 yılını 2 saate sıgdırmaya çalıştı..haftayada öss sınavımız var..yani anlayacağınız yarış atı gibi geleceğimizin gençliği hep koşmakta anlamsız yere..evet anlamsız diyorum..çünkü sade bu sınavlarla bitiyo sanmayın oks kazandık diyelim üniversiteyide kazandık diyelim okudukda diyelim daha bitmiyo bu seferde işe girmek için çıkıyor karşımıza sınavlar yani hiç kurtuluşumuz yok nerdeyse ölmek içinde sınav yapacaklar ölmek istiyomusunuz istemiyomusunuz istiyosanız A şıkkı istemiyosanız B şıkkı gibi yani diz boyu anlamsızlık aldı başını gidiyo..

Tamam bu gidişe bişey demeyelim şimdilik.. bu konulardan harici başka bir konu daha var çok önemli olan bir konu biliyosunuz demi kardeşlerimiz gençlerimiz hatta ve hatta çocuklarımız bir okul birde dersane arasında mekik dokuyolar peki neden bunu anlamış değilim.. dersanelermi daha iyi yoksa okullarmı yetersiz dersaneler iyiyse okullar niye var okullar iyiyse dersaneler niye var Eğitime okul yetersiz geliyosa  ne veriyolarki ne almayı bekliyolar..evet bana göre yapılanların hepsi anlamsız birşey istiyosan verdiğin kadar istemen gerekli bence..

Benden bugünlük bukadar birazcıkta siz düşünün bakalım.. benim düşüncem bu..

DİPNOT:Oks sınavından cıkan kardeşlerim dilerim istediğiniz yerlere  gelirsiniz..Öss sınavına girecek kardeşlerim ve arkadaşlarım rabbim yanınızda yardımcınız olsun unutmayınki hiçbirşey son değildir her son başlangıç yaratır..yüreğimden yüreğinize selamlar sevgiler ve gülümseyişler..gülümsemenizle kalın.. iyi günler…

Bazı şeyler vardır affedilmiyor
aşk ihanetle bir ewde kalamıyor
bıçak gibi kestim bağlarımıızı
bir daha dinleyemeyiz şarkımızı

söyle uçurumdan atlayan dönebilir mi
söyle kanadı kırk yerden kırılmış uçabilir mi
söyle bu aşktan ne kaldı ki geriye 

yaptığının ne kadarı sığıyor sevgiye

unut beni,unuttuğum gibi seni
unut ki beni yanındakini aldatma
giden kaybedendir
gittin kaybettin
bir şehir yakınıma bile yaklaşma…

Bu kaçıncı gece
hasretinle yandığım
Kaçıncı gece
yıldızları yıkadığım göz yaşlarımla?
Mesafeler yırtıldı hıçkırıklarımla
Bosnalı kadınlar duydu feryadımı.
Sen, sen duymadın mı can?

Ne vardı bu kadar uzak yerlerde açacak?
Benden uzak o iklimlerin,
Benden uzak o şehrin,
Kahrolası o kalabalıkların
Benim kadar ihtiyacı mı vardı sana,
Benim kadar hasret çekti mi
Kahrolası o şehrin semaları,
Benim kadar yandı mı?
Ne vardı can?
Ne vardı uzak iklimlerde açacak?

Ne vardı
Kendimizi bu kadar kahredecek?
Kara trenler umut olmamalıydı,
uzayan yollarda kalmamalıydı bakışlar.
Dünya, bir tek nokta olmalıydı can…
Bir tek noktada doğmalıydık.
Dönüp dönüp sana varmalıydı yollar,
Ben, hep hasret türküleri söylememeliydim,
Sen, hep hasret şiirleri okumamalı.
Hasret diye bir söz olmamalıydı lügâtlarda
Geceler boyu hergün
göz yaşlarımla ıslanmamalıydı yıldızlar.

Unut bu sonu gelmez sevdamızı…
bırak yeni güneşler doğsun semalarında
bulutlar gizlemesin yıldızlarını
yeniden başlasın herşey
yeniden doğ bensiz şafaklarda.
Unut can,
unut senin için yazdığım sevda şiirlerini.
De ki; bir rüya idi bitti.
De ki; bir hayaldi,
solgun aynalarda yansıyan.
De ki; bir romandı,
sonu koskoca bir hiçle biten.
Unut beni can,
Unut vakit varken…

Bırak hasretin bana kalsın.
Varsın cehenneminde kavrulsun gönlüm.
Ben yine her gece
saçlarını koklayayım uzak yıldızlarda.
Gözlerimde takılı kalsın hayalin.
Sen unut can,
sen unut!
Kahredersem,
Milyon kere kahrolayım!

Mehmet Taş

http://video.eksenim.mynet.com/gitme_gulum79/UNUT_BENI/93167#

Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer.
Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lâzım olur.
Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeyden
bahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden.
Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki.
Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan?
Sanırım, düşünmedin.
Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de.
Aslında çok şey var sevdiğim,
kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun vedalaşma anları,
İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgun
saatlerinde geldin, ya da sen vurdun.
Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla,
denizden gelecek bir gemi bekledim durdum,
sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza.
Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim.
Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim.
Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek sana dua edecek.
Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine - senin baban öldü mü?
Bu gidiş ölümden beter olamaz.
Hangisi doğru bilmiyorum,
Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?
Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı?
Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört, ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git.
Hayır hayır gitme!
Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da!
Hem sensizlik hem karanlık bu kadarı fazla.
Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun.
İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git.
Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez.
Seni seviyorum.
Sen giderken ben içimden haykıracağım ‘kusursuz bir aşktı bu’ diye.
Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum…

Her akşam vaktinde bu gönül üzülür
Hüzünle dolar seni düşünür
Şimdi çok uzakta kimbilir neredesin
Geri dön ya da dönme ben sendeyim….

http://video.eksenim.mynet.com/izmirprensesi1985/kusursuz_ask/140926/#

SENİN YAŞADIĞIN NE AŞK NEDE SEVGİ SADECE VİCDAN MUHASEBESİ..VİCDANIN RAHAT OLSUN..BEN İYİYİM..SEVGİNE AŞKINA YENİLMİŞ OLABİLİRİM AMA DAHA BU HAYATA YENİLMEDİM KARDELEN..