nikolas

her geçen zaman zenginle yoksul arasındaki uçurum derinleşiyor.zengin sermayesini güçlendirirken,fakirin aldığı ekmeğin bile gramı düşüyor.herkes kendi yoksulluğu içinde çırpınırken paranın patronları ülkenin kalkınmasını zenginlere bakıp anlamaya çalışıyor.ne kadar çok zengin okadar kalkınmışlık.aslında devletin ağır yükün çeken işçi,memur,çiftçi kendi ayaklarının üzerinde duramadığı için borç içinde.borcu borçla kapatmaya çalışıyor,attığı her adım uçurum.oysa birilerininde bu insanları düşünmesi gerekmez mi,birileride bu insanlara omuz vermesi onların refahını yükseltmesi gerekmez mi?dün gazetelerde ekmeği yarı fiyatına almak için sıraya giren yüzlerce insanı görünce toz pembe bir hayat sürdüğümüzü anladım.yalanlarla uyutulmuş bir toplum olduğumuzu anladım.binbir zahmetle o ucuz ekmeği alıp yere düşüren çocuğun gözyaşlarını görünce utandım insanlığımdan.kimilerinin ikişer üçer çöpe attığı o ekmeği almak evine götürmek için verilen uğraşı görünce içim acıdı.kimileri için alt tarfı ekmek,ama çoğu için bu ülkede ekmek tek aş olmuş.yazık çok yazık,bu çağda insanlar ekmek bulamıyor…